Woord Vooraf
De theorie die hieronder uit de doeken wordt gedaan, is erg bekritiseerbaar. Ze gebruikt mythische elementen als bewijsstukken, om uiteindelijk tot een fabelachtige conclusie te komen over fantastische wezens. Heel erg wetenschappelijk lijkt het dus allemaal niet. Maar ach, dat komt wel meer voor bij RPG’s, nietwaar?
Het probleem is dat dit over onder meer over Bijbelse mythen gaat, en daar wordt meestal grteitg op inghakt, zowel door radicaal gelovigen als radicaal ongelovigen. Ik behoor bij geen van beide categorieën, en voor dit onderzoek doet religie er ook helemaal niet toe. Ik heb enkel geprobeerd een mytho-logische verklaring te vinden voor de macht van het bloed van een vampier. Daar bij ben ik zo “wetenschappelijk” mogelijk te werk gegaan: verschillende bronnen zijn geraadpleegd en kritisch bestudeerd. Maar het blijft natuurlijk een mythisch gegeven. Dat heeft White Wolf zo opgezet, daar kan ik niets aan doen. Ik negeer zelfs enkele waarheden, om de eenvoudige reden dat White Wolf dat ook doet. Om in hun wereld te blijven, moet ik volgens hun systeem werken – dat dus grote hiaten en fouten vertoont.
Zo gebruik ik de Kabbala als belangrijke fundering. Maar de Kabbala werd pas in de 10de eeuw geschreven, en raakte in 12de-13de onder zijn min of meer definitieve vorm bekend. Hoe kan de oorsprong van vampiers er dan mee gelinkt worden? Dat zijn vragen die gesteld moeten worden aan White Wolf, en niet aan mij. De maatschappij heeft ervoor gekozen om een vreemde mix van mythologieën en wetenschap te gebruiken als fundering van haar plot, en dat is haar goed recht. Het geeft in elk geval een goed verhaal, wat toch de voornaamste bekommernis zou moeten zijn. Om meer onderzoek te verrichten, moet dus dezelfde halfslachtige methode worden gebruikt: tegelijk worden mythische elementen als waar aangenomen (de Kabbala werd geschreven door Abraham) en wetenschappelijke elementen die binnen hetzelfde onderzoek niet schijnen te passen (het Bijbelse scheppingsverhaal is afgeleid van het Babylonische). Wanneer ik het dus heb over “rationeel” en “bewijs” moet dat steeds in de juiste context gezien worden.
Uiteindelijk hoop ik toch tot een bevredigende verklaring te zijn gekomen voor het grootste raadsel van een vampier: zijn bloed.
Vampieren zijn superwezens, laat zoveel duidelijk zijn. Ze zijn quasi onsterfelijk en hebben ongelooflijke krachten. Wie op zoek gaat naar de oorzaak daarvan; komt steevast bij hetzelfde uit: het bloed van de vampier. Daarin ligt zijn hele macht, maar een oorzaak daarvoor wordt nergens gegeven.Voor hun zwakheden wordt wél een oorzaak gegeven. In The Book of Nod verschijnen er drie Engelen voor Cain, die hem na zijn weigering tot boetedoen alledrie vervloeken. Interessant is dat dat gebeurde nadat hij bloed van Lilith had gedronken, en dus al vampier was. Niet als mens, maar als vampier werd hij dus vervloekt. De speciale krachten van het bloed konden die straffen dus niet ongedaan maken, wat ze wel hadden gedaan met de oorspronkelijke sanctie van God. De eenzaamheid, de kou, de honger en ontbering die Cain door zijn verbanning moest lijden, werden immers teniet gedaan door Lilith’s tussenkomst.
Maar vampier Cain kreeg dus drie vervloekingen: de engel Michaël geeft hem zijn gegronde angst voor vuur, Raphaël die voor de zon, en Uriël maakt hem ondood en dwingt hem uitsluitend bloed te drinken. Nog steeds volgens het Boek van Nod is het uitsluitend omdat God zo vergevingsgezind is, dat hij toestaat dat Cain toch nog gelukkig kan worden: hij kan Golconda bereiken. Vermoedelijk is dat ook de reden dat Cain nog leeft. De Almachtige God heeft superkrachten, maar hij kan Cain niet dwingen gehoorzaam te zijn, en hij wil hem niet doden, misschien omwillen van de bescherming die hij Cain zelf heeft opgelegd.
Zo is Cain dus helemaal vampier gemaakt door de Engelen: hij moet bloed drinken, is ondood maar gaat toch tenonder aan zonlicht en vuur. Maar Cain is veel meer: hij is zelf ongelooflijk machtig. Dat heeft hij niet van God of Zijn Engelen gekregen, maar wel van Lilith, wier bloed hij gedronken heeft.
Waarom is Lilith’s bloed zo krachtig? In verschillende verhalen en versies, is Lilith een demoon, en zelfs de Koningin en/of Moeder van alle demonen. Maar volgens de Kabbalistische traditie is ze uiteindelijk ook maar een mens.
God schept de mens, volgens dit verhaal, man en vrouw schept hij hen. Het zou hier niet gaan om Eva, maar om Lilith. Hij schept hen dus gelijk, en dat is het probleem. Lilith weigert zich ondergeschikt te gedragen aan Adam (vooral in bed, weet elk verhaal steeds te benadrukken) en dat zint hem niet. Adam ziet zichzelf als superieur, en wilt dat zijn vrouw er zich naar gedraagt. Als Lilith dat weigert, gaat hij over tot geweld, maar Lilith vlucht. Door uit de tuin van Eden te vluchten zou ze dus demonisch worden… dat klopt logischerwijs niet. Ze is mens gemaakt, hoe kan ze dan plots demoon worden? En toch, tóch heeft haar bloed speciale krachten. Want zij weet te overleven (en en passant drie engelen die God haar achterna stuurde af te wimpelen) nadat ze Eden is ontvlucht. En dat dat niet simpel is, blijkt uit de ontberingen die Adam en Eva moeten lijden na hun verbanning, en uit Caïn zijn ongelukkig verhaal. Blijkbaar is er intussentijd iets fundamenteel gebeurd met de mens…
Natuurlijk is dat gebeurd: de mens heeft van de boom van goed en kwaad gegeten, en is uit het Paradijs verdreven, met alle gevolgen vandien: ze zijn sterfelijk, moeten kinderen baren en zullen moeten zwoegen om in leven te blijven. Al hun speciale krachten zijn afgenomen door God, die blijkbaar wel had geleerd van de vlucht van Lilith. Het is duidelijk dat de mens voor God hem vervloekte heel wat meer krachten bezat. Blijft nog steeds de vraag hoe Lilith aan haar sterke bloed komt.
En hier grijpen we terug naar het Babylonische scheppingsverhaal. Dat heeft op het eerste zicht weinig met het Bijbelse te maken. Maar toch zijn er veel opvallende parallellen, waar al vaker op gewezen is. Het boek Genesis, waarin het scheppingsverhaal wordt gedaan, wordt namelijk geschreven in twee fasen. Een eerste versie onder de koningen van Israël en Judea, maar een tweede definitieve versie wordt geschreven tijdens de Babylonische ballingschap. In vakliteratuur wordt op de grote gelijkenissen gewezen, en vermoedelijk stamt het bijbelse verhaal af van het Babylonische. Het is dus wel gerechtvaardigd om daar even te gaan kijken het mogelijk anders zit.
God creëert Adam uit stof, en Lilith, naargelang de verschillende versies, ook uit stof of wel uit vuil en gruis. Geen van beide erg edele stoffen, die magisch bloed zouden verklaren. Maar bij de Babyloniërs gaat het er net iets anders aan toe. Daar maak doodt Marduk, de oppergod, zijn tegenstander Qingu, demoon/god, en uit dat bloed maakt een andere god, Ea, de mensen.
Een mens die gemaakt is van goddelijk of demonisch bloed, dat verklaart wél de enorme macht van Lilith’s bloed. Het is zelfs niet ondenkbaar dat ze, eenmaal vanonder de bescherming van God (of moeten we het nu hebben over goden?) inderdaad in een demone transformeert.
Later verdrijft God – de goden - Adam en Eva uit het Paradijs, en neemt hen wijselijk de machtige gaven van hun bloed af. Ook hun kinderen bezitten die dus niet. Maar als Kaïn wordt verdreven, komt hij bij Lilith terecht. Haar bloed is nooit afgezwakt geweest, en als hij er van drinkt, bezit hij plots eigenschappen die later bekend zullen staan als Disciplines. Om hem helemaal vampier te maken, krijgt hij vervolgens de vloeken over zich heen…