Moede harten

verberg
Een intern bericht sturen
Aan:
CC:
Onderwerp
Bericht
vet - cursief - onderlijnd - titel - link tekst - alinea - voorbeeld
verberg
Reageren op dit item
Titel
Reactie
vet - cursief - onderlijnd - titel - link tekst - alinea - voorbeeld
  Gebruik mijn ondertekening

Reacties

door VictorGijsbers
draak, 701 / 1247
gepost: 2-10-2005
om 20u53
 Moede harten
Inleiding

Ik had bedacht dat ik voorlopig niets aan RPG-ontwerp wilde doen. Waarom zou je je eigen RPG gaan ontwerpen wanneer er nog een hele stapel RPGs is die je wilt spelen? Maar helaas, door het spelen van Breaking the Ice kwamen er opeens weer allerlei gedachten bij mij op over mogelijke spellen.

Daarom maar weer eens een topic aangemaakt. Ik ga gewoon een beetje zitten ronddenken, en wie iets toe te voegen heeft gae zijn gang. ("Grijpe zijn kans", "gae zijn gang". Ergens klopt het niet. )

Goed, mijn inspiratie komt dus vooral van Breaking the Ice en van mijn eigen RPG-in-de-maak-(in-de-ijskast) Shades (waarvan hier ergens een test-versie rondzweeft, denk ik). Het idee is om niet twee mensen te spelen die elkaar voor het eerst daten, waarbij de vraag is of ze samen iets krijgen; maar twee mensen die ooit innig verliefd zijn geweest, nu al vele jaren samenleven, maar waar al het vuur verdwenen is. Sleur en onuitgesproken ergernissen hebben de passie gedoofd, en als er niets gebeurt zullen ze tot in de langte van dagen elkaar het leven zuur maken.

Qua sfeer denk ik een beetje aan dat prachtige gedicht van Bloem, November:

Het regent en het is november:
Weer keert het najaar en belaagt
Het hart, dat droef, maar steeds gewender,
Zijn heimelijke pijnen draagt.

En in de kamer, waar gelaten
Het daaglijks leven wordt verricht,
Schijnt uit de troosteloze straten
Een ongekleurd namiddaglicht.

De jaren gaan zoals zij gingen,
Er is allengs geen onderscheid
Meer tussen dove erinneringen
En wat geleefd wordt en verbeid.

Verloren zijn de prille wegen
Om te ontkomen aan den tijd;
Altijd november, altijd regen,
altijd dit lege hart, altijd.



Ontwerpkader

  • Het spel wordt gespeeld met twee spelers.

  • Elke speler speelt een van de twee echtelieden.


Ontwerpdoelen (voorlopig)

  • Het spel is in een avondje te spelen.

  • De karakters zijn net zo echt en levend als in Breaking the Ice. Je kan je in hen inleven. Het zouden je buren kunnen zijn. Het zouden je ouders kunnen zijn. Het zou jij kunnen zijn, later, als je groot bent. (Of nu, als je al groot bent.)

  • Het spel heeft een tragische ondertoon; maar de pijn wordt getemperd door hoop en gelatenheid.

  • De thema's van het spel (liefde, gelatenheid, ergernis, nieuwe hoop, de mogelijkheid tot veranderen) worden ondersteund door de regels; de spelers worden door de regels bijkans gedwongen om alle belangrijke elementen die met die thema's samenhangen in het verhaal te brengen.

  • Aan het einde van het spel wordt duidelijk hoe de nabije toekomst van de karakters eruit ziet, maar de spelers moegen zelf discussieren over de verre toekomst. Een uitkomst zou dus kunnen zijn "voorlopig verandert er niets", maar het spel zelf zegt niet "er zal nooit iets veranderen".

  • Het spel moet menselijk zijn. De karakters moeten met liefde behandeld worden; wat niet wil zeggen dat ze alleen maar leuke dingen moeten meemaken, maar het spel moet ze in hun waarde laten.

  • Het spel is narrativistisch.


Meer gedachten in een volgende post.
door VictorGijsbers
draak, 702 / 1247
gepost: 2-10-2005
om 21u08
 Antw: Moede harten
Wat meer concrete gedachten. Ten eerste moet er constant interactie zijn tussen de spelers; dus niet zoals in Shades dat je om de beurt iets vertelt. Het klopt gewoon beter in deze context, omdat het spel gaat over de relatie tussen twee personen.

Ik zit eraan te denken om veel met flashbacks te werken, omdat je natuurlijk het contrast tussen het heden en hoe het vroeger was wilt hebben. Misschien twee soorten scenes: in het heden, en flashbacks. (Jawel, wie Shades heeft gelezen herkent dit.)

Ik kan me voorstellen dat er twee soorten 'punten' zijn die je al spelende kan 'verdienen': band en passie. Die leiden tot vier mogelijke uitkomsten.

Lage passie, lage band: er verandert niets; het vuur is uit, er is constante wrijving, en dat blijft (voorlopig) zo.

Hoge passie, lage band: het vuur kan niet opnieuw worden ontstoken tussen de twee hoofdpersonen; in plaats daarvan gaan ze uit elkaar, op zoek naar een nieuw leven.

Lage passie, hoge band: het vuur kan niet opnieuw worden ontstoken, maar ze leren ermee te leven. In hun gelatenheid vinden ze samen een rustig geluk.

Hoge passie, hoge band: ze leren opnieuw van elkaar te houden, hun liefde bloeit weer op.


-
If the bulk of American sf could be said to be written by robots, about robots, for robots, then the bulk of English fantasy seems to be written by rabbits, about rabbits and for rabbits. - Michael Moorcock

naar boven