Dit gebied is ombewoonbaar, buiten wat kleine dorpjes aan de rand van het gebied. Het verhaal gaat dat een naamloos kwaad hier ooit een sterke ban heeft opgelegd, die een heel gebied in een levende hel hebben veranderd.
In werkelijkheid, maar dit weten slchts weinigen, heeft het te maken met de zeevulkaan Vulpos, die in het jaar 120 van de era van de verschuivende grenzen een enorme uitbarsting heeft gekend. De lava is via onderzeese tunnels tot 130 kilometer in Mundusor gekomen, en heeft daar een enorme uitbarsting van stenen en lava gemaakt. Dit heeft ervoor gezorgd dat een stuk van Korzanie geografisch helemaal veranderd werd.
In het hart van de uitbarsting is nu een mooi heuvelig land, de natuur heeft zich kunnen herstelen van de vreselijke ramp. Dat gebied wordt nu 'Het liefelijk veld' genoemd. Omdat de mens er volledig is uitgestorven, heeft de natuur zich er tot haar volledig pracht ontplooit. Dit heeft vele zeldzame diersoorten aangetrokken. De dieren zijn er ook zeer inteligent: sommig kunnen zelfs om hun manier praten met elkaar. Enkele diersoorten, zoals de herten, hebben er zelfs de prille beginverschijselen van een eigen beschaving. De herten kunnen praten, en hebben zich een godsdienst eigen gemaakt. Ook werpen zij zich op als beschermers van de iets zwakkere dieren. Hun hoeven zijn in de loop der tijd handtrekjes beginnen te vertonnen. Ze kunnen ongeveer 1/20 van hun gewicht optillen.
Dit melden ons de onderzoekers die tot daar zijn kunnen komen, het zijn er echter maar weinigen.
Buiten de vallei begint de schade van de uitbarsting pas. Een immens gebergte heeft zich rond het liefelijk veld gevormd. Momenteel is de hoogte van de gemideldde berg +/- 1000 meter. Er wordt echter geschat dat de oorspronkelijke hoogte iets rond de 3000 meter moet hebben gehangen. Door weer en wind is deze hoogte in de loop der eras naar beneden gegaan. De bergen zijn buiten een paar insecten en volgels onbewoont. Er wordt beweert dat er een drakenbroeinest in een van de berggroten ligt, maar deze stelling is nog nooit bewezen.
De bergen worden na verloop van tijd vervagen door ijsvlaktes. De zogeheten 'Firun's valktes' hebben hun oorsprong in zowel magische als geografisch aard. Het is namelijk zo dat op dit gebied een betovering heerst, die is geactiveerd toen heel heel het Onzalige Land nog een mooie vlakte was. Er heerste toen een grote regenval, en die regen bleef en bleef maar komen over het gebied. Sommige beweren zelfs dat de overstromingen en vernielde oogsten streken waren van het rattekind.
Hoe dan ook, uit pure wanhoop hebben de mensen zich tot Tadriendra de Schone gewend -een befaamde aarstmagiër met elfse ouders, die nog een grote rol heeft gespeeld in de conflicten in de V.B. rond het jaar 45 van Borbard's schaduw- om via een betovering hier een einde aan te maken. Ze wilde dit doen en 12 dagen en nachten sloot ze zichzelf op, niet etend en drinkend of zelfs slapend. Op de dertiende dag kwam ze naar buiten en deed ze haar betovering. Hellaas was er door oververmoeidheid een klein foutje in haar spreuk geslopen: ze veranderde elk natuur element in zijn tegenovergestelde, maar dan in het extremen. Gevolg: een zo'n felle zonnestralenregen dat alle inwoners blid werden. Van verbittering trok Tadriendra in de bergen van korzanie... om nooit meer weergezien te worden. Sommige mensen beweren dat ze tot op vandaag de dag, nog leeft, en dat je haar machtelooze gehuil soms over het gehele gebergte hoort klinken: dat is Tadriendra de schone haar lot, en hiermee eindigde het verhaal, van een van de grootste helden, die Mundusor ooit heeft gekend. Een provincie van Korzanië is er zelf's naar vernoemd: Tanderiena.
Toen de lavastroom op het land kwam, werd die dan ook onmiddlijk omgezet naar ijskoud ijs. Het domein is door dit feit simpelweg dood. Er leeft niets, maar dan ook echt niets op de eizige koude van fruns vlakte.
Er is maar een gebouw op de hele vlakte: De tempel der doden. In deze tempel, die geen sterveling ooit levend kan betreden, wordt er door de dochter van Boron, Marbo, een oordeel geveld over elke dode ziel: zei beslist of dit bijzondere gevallen zijn, die Boron's zegen of vloek hebben verdienden, ze stuurt ze dan door naar de dodenhallen van Boron zelf. De gewone gevallen stuurt ze naar de sferen. Op te merken valt dat dit geloof sterk verschilt van wat de tempel van Boron ons officieel vertelt, een ding is zeker; de tempel bestaat...
Buiten de ijscirkel heeft de lava haar laatste effect van de hitte gekent: een vlakke woestijn. Hier kan men terug de eerste vormen van beschaving terugvinden: de Nivesen. Hun voorouders waren de enige overlevende van de vulkaanuitbarsting. Ze hebben dan ook ongetwijfeld de mooiste, gesofisiceerdste culuur van heel Mundusor. Zij leven in oases en komen af en toe door de wouden getrokken om in Korzanie of in de V.B hun handelswaren aan te bieden. Zij hebben een verbond met de Utulu's (moha's in avonturië) gesloten, in ruil voor een boskapverdrag beloven de Utulu's om de nivesen altijd vrije doorgang door hun wouden te verlenen.
De Utulu's zijn namelijk de naaste buren van de dorre woestijnvalkte. Ze leven in een groot woud dat de laatste kring vormt van het onzalige land. Het woud wordt continu bedreigt door woudkappers van de V.B en Korzanië. Hierdoor zijn de Utulu's zeer schuw geworden en verkeren ze altijd op staande oorlogsvoet met de omliggende dorpen.
Hoe het komt dat er naast een woestijn een woud ligt? Wel, heel simpel: Toen de lava nog niet helemaal afgekoeld was blies de wind het woestijnzand naar de strook errond. Omdat dit een onleefbare situatie gaf trokken alle mensen hieruit weg. De streek bloeide dood en hierdoor had de natuur weer de mogelijkheid om te groeien. Immers, het zand van de woestijn kwam van wat ooit vruchtbare grond was geweest. Eenmaal afgekloed bracht dit dus bovenste beste meststof mee. Een groep guriliastrijders van Tulamidische afkomst die tegen het wrede beleid van Ka Vlamir waren, hebben zich in deze wouden teruggetrokken: zij vormen de basis van de nu verschillende Utulu's stammen.
Onnodig om te vermelden dat het onzalige land hellemaal geen koning of andere machtshebber heeft. Als er al mensen zijn die er leven, bepalen zijzelf en alleen zijzelf hoe ze geregeerd worden. De nivesen staan onder bevel van een grote Ka, terwijl de moha's meestal naar de shamanen uit hun stam leven.
Voor diepere uitleg van Het Onzalige Land, slaagt U er best eens de Codex Oglucus erop na. Dit boek is te koop voor 50 DK in de betere boekhandel.
Door:
Berund Maxolonde, Koninklijke grifier en houder der kennis.
Wat denken jullie hiervan? Commentaar graag!
|
|
|
|
login | registreren | FAQ | menu verklappen
|