Vreemd genoeg vinden (vonden) de meeste van mijn spelers het feitelijke creëren van hun character het saaiste
. Invullen van charachtersheets, personage bedenken etc...het was voor hen een hele opgaaf en herhaaldelijk werd mij gevraagd "of ik dat niet eventjes voor hen kon doen" want "het was hen eigenlijk allemaal eender". Uiteraard gaat daar als StoryTeller (hetgeen ik toch sympathieker klinken vind dan GameMaster) al mijn haar van overeind staan.... Saai? Het is, bij Toutatis, het fundament voor al wat daarna volgt! Enige eerlijkheid is hier ook wel op zijn plaats en gebiedt mij te vermelden dat mijn players geëvolueerd zijn van pure munchkins ("Daar, daar! Het beweegt! Sla het dood, we zien daarna wel of er een quest aan vasthangt!") naar Rollplayers ("Ik heb hoge Perception dus is het normaal dat ik hier een beetje ga staan rondkijken"
) tot uiteindelijk RolePlayers ("F*ck de sheet, ik weet wie mijn character is en zolang ik niet moet dobbelen heb ik hem niet nodig...")....en uiteraard ben ikzelf als immer-bijlerende ST ook niet geheel vrij van zonde...Maar kom, brave mens die ik ben (daar heb je nu eens geen gedacht van zie) heb ik dus het hele spectrum afgelopen en ziehier mijn bevindingen:
- Players make their own character. Hierbij gaf ik enkel aanwijzingen in de trent van "Een Archer heeft doorgaans betere Dexterity dan Wisdom" en legde ik ongeveer ALLES uit wat maar enigszins met de Sheet te maken heeft. Resutaat: het duurt EINDELOOS lang voor een nieuwe speler (en dat waren we allemaal, ST inkluis) een charactersheet gemaakt heeft. Uiteindelijk is het gewoon een hoop stats met een naam en krijg je als ST later constant het verwijt dat je de regels niet goed hebt uitgelegd en dat "als ik dat geweten had, ik niet zoveel in DEX gestoken had en meer in WIS"
). Het resultaat is dan ook een moeizame Roleplay, waarbij noch de characters, noch de ST het gevoel hebben dat er iemand beter van wordt. - ST makes all Characters.Dit heeft als grote voordeel dat je met een soort van kant-en-klare prefab characters kan werken en dat je beter kan bepalen hoe de groepsleden zich ten opzichte van elkaar verhouden. Nadeel is dat je een hele week geen sociaal leven hebt omdat je niks anders doet dan charactersheets kakken, dat je players achteraf toch komen janken dat ze teveel dit en te weinig dat hebben gekregen en dat hun abilities sucken, en dat een character dat voor jou interessant is, dat niet noodzakelijkerwijs ook voor een ander is. Zo heb ik een aantal character die ik met veel plezier zelf had gespeeld, zien versmossen door players die er niet om gaven...en dat deed pijn. Als ST is het dan constant op je tong bijten om niet te zeggen "No way dat Kohman zich zo zou gedragen..." Resultaat? Een soort van "F*k me if I care" Roleplay omdat de playrs geen persoonlijke band hebben met hun characters (het zijn immers niet de hunne maar de jouwe).
- Symbiosis. Schets de setting, net genoeg om een introductie toe te laten. Laat eerst je spelers uitgebreid vertellen over hun character (liefst in character en laat ze daarna, onder vriendelijke doch kordate begeleiding hun sheet invullen. Al wat ze nog niet moeten weten hou je gewoon achter de hand voor wanneer het relevant wordt ("Die Conviction op je sheet wordt later duidelijk, die Creed en Virtues ook"). Stel veto's ("No way dat André 4 bollen in INT heeft") en verplichtingen ("Vier jaar in een straatbende gezeten? Minstens 2 bollen Streetwise en 1 bol Law"), suggereer en luister. Ondervraag je speler over alles wat hun character aanbelangt. Het resultaat is een charactersheet zoals hij (IMHO) moet zijn: een referentie waar alles opstaat als het op dobbelen aankomt maar die je niet nodig hebt om te Roleplayen.
De laatste methode heeft tot dusver het meeste succes en geeft de meest uitgewerkte personages. Het heeft ook als voordeel dat de charactercreatie geen "verloren sessie" wordt, omdat er wel degelijk al aftastend kan geroleplayed worden.
Methode 1 heeft bij mij afgedaan tenzij het over een systeem gaat waarmee de speler(s) goed bekend zijn en zolang het niet enkel over de stats gaat. Ideaal bijvoorbeeld om een hoger level character te creëren voor een meer ervaren player.
Methode 2 kan wel degelijk succesvol zijn op voorwaarde dat je weer met ervaren spelers zit die zich met veel plezier volledig aan de gendade van de ST overleveren. Ook goed voor sample adventures en kennismakingssessies, maar minder voor mensen die het systeem al kennen en hun eigen character willen ontwikkelen maar eigenlijkte lui zijn om het fundament daarvoor te leggen (en die kunnen wat mij betreft gaan monopoliën)
Bottom line is: net zoals bij het eigenlijke spel zelf is betrokkenheid van cruciaal belang. Hou de speler geïnteresseerd en alles loopt op wieltjes. Uiteindelijk is een speler niet geïnteresseerd in bollekes en stats, maar wil hij verbaasd en meegesleept worden. Als je hem al tijdens die noodzakelijke voorbereidende stappen kan vervoeren kan er niet veel meer mislopen...
Kussikus van Uncle Brazzie