Het is misschien wat overdreven, maar het moet een keer gezegd worden: rollenspel is een kunstvorm. Samen met zijn spelers is de spelleider schrijver, scheidsrechter, dramaturg en acteur ineen. Helaas is het eveneens de meest onderschatte kunstvorm met slechts een handjevol kenners. Geen spelleider is ooit rijk geworden door zijn avonturen, maar de voldoening die hij krijgt bij het zien van het plezier van zijn spelers is hem meer waard dan al het geld op aarde. Er zijn allerlei manieren waarop de commercie tracht om de fantasie van het grote publiek te prikkelen. Films, boeken en computerspellen worden massaal op de markt gebracht en vliegen als hete broodjes over de toonbank, omdat de mensheid hier duidelijk behoefte aan heeft. Om uit de dagelijkse sleur te ontsnappen “vlucht” dit publiek naar een voor hen gecreëerde werkelijkheid waar zij slechts toeschouwer zijn.
Alleen bij rollenspel maken de spelers daadwerkelijk deel uit van die andere werkelijkheid, een wereld die slechts bestaat in de verbeelding van de deelnemers. De spelers leren zich in te leven in allerlei bizarre situaties en actief mee te denken aan oplossingen voor problemen die door de spelleider worden voorgelegd. Als rollenspel zo veel meer bied als de gemiddelde film of de doorsnee computerspel, waarom is het dan nog steeds zo onbekend en onbegrepen? Het antwoord hierop is heel eenvoudig. Niet iedereen is in staat om deze kunstvorm te beoefenen. De meeste mensen hebben hun creativiteit verloren en zijn vergeten hoe ze hun fantasie moeten gebruiken. De wil is er wel, maar de vaardigheden ontbreken. Elk mens wordt geboren met een rijke fantasie, maar naar mate men ouder wordt gaat dit verloren in het realisme en materialisme. Er zijn nog maar weinig ouders die hun kroost stimuleren de fantasie te ontwikkelen. In plaats daarvan worden ze voor de TV geplaatst met dezelfde Japanse tekenfilms.Toch zijn wetenschappers zich reeds lange tijd bewust van de kracht der verbeelding. Rollenspel wordt reeds als therapie gebruikt in de gezondheidszorg en bij opleidingscentra.
Mandragon is een verzamelplaats van personen die ik één voor één beschouw als kunstenaars die de mogelijkheid hebben gevonden daadwerkelijk te ontsnappen aan de realiteit met een gezonde dosis fantasie. Door ervaringen uit te wisselen komen nieuwe ideeën tot stand en een schat aan informatie ligt voor het grijpen voor hen die er naar op zoek zijn. Ik vind het fantastisch als ik lees dat er een oudere garde spelers is die rollenspel spelen met hun eigen kinderen. Dit hoop ik zelf ooit mee te mogen maken, maar tot die tijd steek ik elke week de sleutel in het slot en open de onzichtbare poort naar mijn verbeelding (en de rest van de week sta ik met mijn beide grote voeten op de grond
). Wordt vervolgd…