Kikker/Paddensmoel ~ zwaardkunstenaar (AD&D2nd FR)

verberg

Een intern bericht sturen
Aan:
CC:
Onderwerp
Bericht	vet - cursief - onderlijnd - titel - link tekst - alinea - voorbeeld

verberg

Reageren op dit item
Titel
Reactie	vet - cursief - onderlijnd - titel - link tekst - alinea - voorbeeld
	Gebruik mijn ondertekening

Reacties

door ckeetel mandraak, 42 / 471 gepost: 12-8-2002 om 1u11	Kikker/Paddensmoel ~ zwaardkunstenaar (AD&D2nd FR)
	Kikker's levensverhaal: Zijn moeder kreeg spontaan grijs haar toen ze hem zag, zijn vader ging nog maar 's een stevige ale halen in de nacht dat Kikker geboren werd. En bijzonder was'ie, bijzonder schoon. Twee bleke bolle ogen puilden ver uit de kassen van een grijsgerimpelde kop, hier en daar staken stugge haartjes door een perkamenten huid, een aardbeivormige neus maakte het geheel compleet. Ondanks dat de schrik moeders nog stevig in de benen zat, noemde ze haar schriele kind liefkozend 'het pulp uit Sune's goot'. Vele stevige triples later accepteerde vader zijn zoon eindelijk, hij prees de godin van de schoonheid om haar creativiteit en behandelde Kikker (of Paddensmoel zoals hij 'm veel liever noemde) als huisnar. Als moeder het voor het jochie opnam, zei vader dat de aarde zulke wezens niet voortbracht om erover te treuren. Kikker kon enkel de wereld om zich heen ruiken, horen en voelen want het licht van de wereld zou voor hem voor altijd verborgen blijven. Aan de rokken van zijn moeder moest hij het huis verkennen en veel later kwam hij zonder begeleiding buiten. Harde stemmen raakten hem daar, buurtkinderen die de spot met het jongetje dreven, om zijn uiterlijk lachten en hem dikwijls enkele straten verderop leidden om toe te kijken hoe Kikker zich een weg naar huis moest worstelen in de verwarrende omgeving van een nieuwe wijk. Al vroeg leerde Kikker te vertrouwen op zijn overige zintuigen onder het gejoel van zijn leeftijdsgenootjes. Op een dag werd Kikker zwaargehavend teruggebracht, onder de blauwe plekken, vuile snijwonden, een gebroken arm en diepe schrammen. Zijn moeder die het jongetje onmiddelijk onder haar verzorgende handen nam kreeg te horen dat hij een duister en berucht straatje was ingejaagd, beter bekend onder de naam 'De Veelklauwige Steeg', de jongen werd ernstig ziek en overleefde de zware koortsen ternauwernood. Maar hoe zijn bezorgde moeder en vader hem ook ondervroegen hij zweeg over wat er in het steegje gebeurd was. Het was de druppel voor de vader, hoe erg hij ook met Kikker spotte, het was nog altijd zijn zoon en hij begon de jongen de eerste lessen in de zwaardvechtkunst te geven. Het diende nog een doel, hij vermaakte zich met de vreemde leergierigheid van de blinde jongen en de lessen deden hem de druk van de verantwoordelijkheid die hij had als wapeninstructeur van de Lances van Leilon (soort ME) vergeten. De trainingen beperkte zich niet tot de huiselijke kring, vader nam zijn zoon ook dikwijls mee naar zijn stamkroeg "De Slagtanden van de Ork". Aan de wand bij de toog hing een schedel van wat eens een indrukwekkende ork moet zijn geweest. Het kroeggebruik was om er voorwerpen als bron van vermaak aan op te hangen. Vader tilde zijn zoon op en prikte hem met zijn boord aan een van de enorme ivoren tanden. Iedere bezoeker die het wilde kon vervolgens een schijngevecht met de blinde jongen aangaan. De hobby die de vader van zijn zoon maakte begon pas echt uit de hand te lopen toen hij Kikker bij de trainingen van de Lancers aanwezig liet zijn. De jongen bleek over een uitzonderlijk talent te beschikken, zijn vechtstijl verbeterde zienderogen en hij werd steeds fanatieker in de duels. Tot zijn grote genoegen zag de vader dat zelfs getrainde soldaten in het stof begonnen te bijten, het gaf hem weer een goede reden zijn manschappen uit te veteren voor het feit dat ze niet eens een blinde konden vloeren. Toch veranderde er wat Kikker's omstandigheden betrof bitter weinig tussen de soldaten. De grappen om hem daar waren weliswaar 'beschaafder', maar nog steeds was hij het middelpunt van leedvermaak. Gebruikelijk was om hem tussen twee begeleiders op een patrouille voorop te laten rijden als een soort afstotende mascotte, waar, volgens de geruchten, zelfs orken en trollen van op de vlucht sloegen. Kikker was gewoon geworden aan de eigenaardigheid van zijn persoon en de confrontaties met het onbegrip van de wereld om hem heen. Hij verloor zich in de enige passie die hem respect opleverde: het strijden met het zwaard. Op zijn dertigste levensjaar ontving de jongen van de vader het familiezwaard dat traditiegewijs in generaties van instructeurs van vader op zoon ging. De jongeman was slechts kort assistent-instructeur bij de Lances. Niet lang nadat hij het zwaard in ontvangst had mogen nemen kwam er een man van aanzien naar Leilon, Taerl, een van de heersers van het nabijgelegen Tuskan, een groot strijder. Kikker viel hem op, niet zozeer om zijn vechtkwaliteiten alswel om dat verschrikkelijke uiterlijk wat hem intrigeerde. Hij besloot de kerel mee te nemen als grap voor zijn dochter, het arme kind schrok zich lam toen ze Kikker in zijn bolle ogen keek. Taerl beschouwde de jongeman als een exotische diersoort, liet zich vaak vergezellen door de blinde soldaat en liet hem de gasten vermaken. Ook zag hij het als een persoonlijke eer de vechtstijl van de man te verfijnen en te vervolmaken. Hij vond in Kikker een gepassioneerde leerling die fanatiek en zelfs obsessief de nieuwverworven kennis aan zijn reeds bekende repertoire toevoegde. Hij was zo ingenomen met de jongeman dat hij hem zelfs tot één van zijn pages bombardeerde. Deze 'promotie' echter vond bijzonder veel weerstand bij het Arcane Broederschap (soort KKK), een zéér invloedrijk genootschap. Ze beschuldigden Taerl ervan de zuivere kenmerken in het menselijk ras te verfoeilijken en te ondermijnen door zo'n belediging als Kikker in dienst te hebben. Ze eisten gevangenschap dan wel de dood van de jongeman, om de wereld te behoeden voor zijn mismaakte uiterlijk. Taerl bezweek onder de druk van het Broederschap, maar wist met een list Kikker veilig uit het gebied te krijgen, niet zonder hem te voorzien van een goede uitrusting als beloning voor al die jaren dat hij de man in dienst had gehad. Kikker sloot zich aan bij een karavaan van rondreizende potsenmakers en verdiende een klein inkomen met weddenschappen die afgesloten werden wanneer mensen uit het publiek werd uitgedaagd om de blinde man te verslaan. Tijdenlang ging het zo, totdat hij in een plaats genaamd 'Waterfort' een duel aanging met een Oorlogsmagiër en diens respect en dat van diens reisgezelschap kreeg. Het meest gelukkig geëindigde karakter ooit: (In het kort vooraf) Er waren meldingen van grote hoeveelheden ondoden die een aantal nederzettingen en een grote stad bedreigden. Het reisgezelschap trok door moerassen om de bron van het kwaad te vinden: een opleidingscentrum voor priesters(necromancers) van Azurak , een demi-lich en op weg naar een halfgodstatus en zwaar machtsgeil (hah...natuurlijk). De reisgenoten kamden vervolgens de Tombe van Azurak uit die daaraan grensde. Ergens in een enorme zaal diep onder de grond gehuld in een vreemde gouden mist, klonk een betoverende zang die de helden naar het centrum ervan lokte. En hoewel ieder lid van de groep ongeschonden de bron van het geluid vond, verloor Kikker zichzelf en zijn verstand in de vreemde vochtige lucht. Voor het eerst van zijn leven ontmoette hij iemand die hem respectvol behandelde ondanks zijn uiterlijk en het liefdevol respect* was wederzijds. De met bovenaardse schoonheid begiftigde sirene (hoogstwaarschijnlijk ook iets mis met haar verstand...maar ik ga er niet naar vissen) vluchtte met hem, leidde hem de tempel uit en sindsdien trekken ze gezamelijk rond in de moerassen rond de Tombe van Azurak. *Vlak voor de gouden mist ondergingen een aantal reisgenoten op geheimzinnige wijze een permanente geslachtsverandering, Kikker is nu dus een vrouw...

door Zorbalt Moorderator, 702 / 5435 gepost: 12-8-2002 om 12u34	Re: Kikker/Paddensmoel ~ zwaardkunstenaar (AD&D2nd FR)
	Een leuk karakter. Ik weet weinig van D&D. Hoe kan hij vechten als hij zo slecht kan zien? En, hoe zit dat nou met die geslachtsverandering? Zorbalt Kashart Zoon van Mytolosch Kashart Aambeeld Dwerg en Wijsgeer

door ckeetel mandraak, 43 / 471 gepost: 12-8-2002 om 14u45	Re: Kikker/Paddensmoel ~ zwaardkunstenaar (AD&D2nd FR)
	Op vechten zonder zicht zit idd een behoorlijke verzwaring. Maar Kikker had o.a. 'blind-vechten' als één van zijn specialiteiten, waardoor de verzwaring al gehalveerd werd, bovendien is hij (even om zijn kwaliteiten in het blind-vechten te verklaren) geboren met extreem goed ontwikkelde zintuigen. (uitbreiding: Skills&Options). Gehoor, (in staat om wezens in een hinderlaag te horen), gevoel (in staat om op tast een zilverstuk van een goudstuk te onderscheiden), reukzin (in staat om naderende wezens te ruiken) en oriënteringsvermogen. Bovendien zijn al zijn eigenschappen geconcentreerd op de kunst van het zwaardvechten, hij is een zwaardmeester (wat de verzwaring die nog restte na de blind-vechten specialiteit wegnam en zelfs een voorzichtige bonus op zijn aanvallen en schade opleverde) geworden, maar al zijn andere kwaliteiten zijn tenkoste van het vechten gegaan. Zonder zwaard (of een begeleidende reisgenoot) is hij nergens. De Tombe van Azurak heette ook de 'Tomb of Horrors' er waren daadwerkelijk verschrikkingen aanwezig, maar vooral veel vallen met duistere aanwijzingen. Het is al even geleden, zo precies kan ik het niet meer vertellen. Maar ik meen dat we ergens in een enorme kapel stonden met een onheilspellend oplichtend altaar. Diverse grote nissen bevonden zich aan weerszijden van de ruimte en voor één zo'n nis lag een skelet die met uitgestrekte arm naar de ingang ervan wees. Het lichaam was ontkleed en had een vinger gericht op talloze rijkdommen en uitrustingstukken in de uitsparing van de kapel. Eén van de reisgenoten besloot de nis te gaan verkennen/zich te verrijken en daarbinnen (kon niet goed waargenomen worden) gebeurde iets met hem, maar op magische wijze kon de man zich niet hoorbaar maken. Daarop besloten een paar leden de man in nood te hulp te schieten en mijn karakter werd meegeleid. ik geloof dat er daadwerkelijk iets van een monster onder de stapel lag. We vonden onzelf naakt terug, alles wat we hadden gedragen lag in de nis en eenieder van ons die de nis had betreden had het tegenovergestelde geslacht...(argh)

door Zorbalt Moorderator, 703 / 5435 gepost: 12-8-2002 om 16u53	Re: Kikker/Paddensmoel ~ zwaardkunstenaar (AD&D2nd FR)
	Een vreemde maar bovenal originele valstrik. Iets voor de ODMse schelm Zorbalt Kashart Zoon van Mytolosch Kashart Aambeeld Dwerg en Wijsgeer

door ckeetel mandraak, 44 / 471 gepost: 12-8-2002 om 18u31	Re: Kikker/Paddensmoel ~ zwaardkunstenaar (AD&D2nd FR)
	Hehe...je wilt niet weten hoe gefrustreerd de spelers waren Ik denk dat iedereen wel een keer weer de nis is ingestapt, in de hoop de mannelijkheid weer terug te winnen...daarna waren de gesprekken over maandelijkse cycli en zwangerschapsverlof niet meer te tellen... Persoonlijk denk ik dat ze zich daar absoluut geen zorgen over hoefden te maken, aangezien het merendeel van de kerels, gezien de leeftijd, allang rijp was voor de menopauze...

door Zorbalt Moorderator, 704 / 5435 gepost: 12-8-2002 om 21u34	Re: Kikker/Paddensmoel ~ zwaardkunstenaar (AD&D2nd FR)
	Was het een officieel of een zelf verzonnen verhaal? Zorbalt Kashart Zoon van Mytolosch Kashart Aambeeld Dwerg en Wijsgeer

door ckeetel mandraak, 47 / 471 gepost: 12-8-2002 om 22u02	Re: Kikker/Paddensmoel ~ zwaardkunstenaar (AD&D2nd FR)
	Officieel 'boxed-set' avontuur, genaamd "The Tomb of Horrors". Maar ik moet erbij zeggen dat de DM's hier wel eens aan avonturen sleutelen.

door sareth webslaaf, 1591 / 6375 gepost: 13-8-2002 om 17u27	Re: Kikker/Paddensmoel ~ zwaardkunstenaar (AD&D2nd FR)
	cool verhaal pervers als ik ben vraag ik me wel af hoe je zo'n geslachtsverandering nu doet, meer bepaald wat er allemaal aan je karakter verandert. verschuift er wat in zijn skills, wat gebeurt er met zijn uiterlijk, worden het manswijven, is er ooit hoop op beterschap/zwangerschap/... ? sareth aka benjamin mailto:sareth@yucom.be

door malkav achterban(k), 1405 / 7020 gepost: 13-8-2002 om 23u13	Re: Kikker/Paddensmoel ~ zwaardkunstenaar (AD&D2nd FR)
	Zorbalt en mijzelfe zaten ons vanavond af te vragen of de psyches van de personages ook van geslacht veranderden...Letterlijk een man gevangen in een vrouwenlichaam lijkt me nu niet echt zo prettig en andersom ( leef je in Ckeet ),...als de psyche mee zou veranderen is het nog enigzins verdraagzaam..MaLkAv

door ckeetel mandraak, 49 / 471 gepost: 15-8-2002 om 15u51 gewijzigd door ckeetel 15-8-2002 om 15u54	Re: Kikker/Paddensmoel ~ zwaardkunstenaar (AD&D2nd FR)
	@sareth...Voor zover de DM van dat avontuur kwijt wilde: er verandert niets aan je eigenschappen. Heb je veel Charisma, wordt je een knappe vrouw, is je Charisma treurig laag, zul je met regelmaat het scheermes erbij moeten pakken om je baardgroei op die vierkante kaken te bedwingen (ik spreek hier even over mannen die in vrouwen veranderen, omdat het merendeel van het reisgezelschap uit mannen bestond). Fysiek verandert er behoorlijk wat...je krijgt _alle_ primaire en secundaire geslachtskenmerken van jouw tegenovergestelde geslacht. Je mag ineens een paar mooie, welgevormde borsten bezitten, maar dat harnas dat je even tevoren droeg zal ze geen eer aan doen (oev...wordt behoorlijk pijnlijk). En die stem wordt een paar tonen lager als je als vrouw ineens de baard in de keel krijgt... Er was, wat de spreuk betrof, geen hoop op beterschap. Maar wel andere manieren om weer 'terug te veranderen', zo is iemand onder de effecten uitgekomen door een "Polymorph self" over zich uit te roepen en zichzelf weer in een man te veranderen. Zwangerschap is mogelijk... of de 'man' in kwestie wordt aangerand, of hij wordt wel heel erg overvallen door moedergevoelens in zijn vruchtbare periode @Malkav & Zorbalt...Het heet de Tombe der Verschrikkingen... het kwam niet in Azuraks halfvergane brein op om het resultaat van zijn vallen dragelijk te maken... (daar is zoiets als Six Flags voor ). Je zit dus inderdaad met je oude psyche in een lichaam van het tegenovergestelde geslacht. We hebben niet echt de kans gehad om het uit te rollenspelen. Ik geloof dat ieder getroffen karakter het slachtoffer is geworden van Azuraks vallen (op die met de traditionele scherpe staken na, hele ingenieuze vallen met dezelfde consistente gedachte erachter). Misschien is het dragelijk met een hele sterke Wilskracht...of juist niet, dan blijf je keihard ontkennen wat je bent geworden. Er zal waarschijnlijk ook veel verschuiven in je sociale leven...wat als je vrienden zich fysiek tot je aangetrokken voelen, of misschien zelfs reisgenoten die je plotseling zien zitten... als het karakter ergens de liefde van zijn/haar leven in die setting had...hoe gaat die op hem/haar reageren? Bovendien zul je wellicht al je contacten verliezen die je ooit hebt opgebouwd, hoe schadelijk moet het zijn voor een amazone of een priester van een bepaalde godheid? Ik denk dat het één van de ultieme manieren is om iemands leven behoorlijk te vergallen...(maar verrijken kan ook...als je altijd al verborgen wensen had), je zult weer helemaal opnieuw moeten beginnen, alleen het wennen al aan de fysieke kwaliteiten van het nieuwe lichaam, ik vraag me af hoe de liefdesdaad zal zijn of hoe het karakter omgaat met zijn/haar sexuele voorkeur en of die misschien zelfs niet langzaam verandert... Over een rollenspeel uitdaging gesproken Malkav... Het zou hoe dan ook erg interessant zijn geweest als we met die karakters de bewoonde wereld hadden gehaald.

naar boven

© mandragon web team - 2000-2012
disclaimer - privacy
2.595 s