| | |

Wilfjin Imonem

verberg

Dit item bevindt zich in:

Rollenspellen > Algemene RPG info > Helden > Oog des Meesters

verberg

Reacties

door Diomer
draak, 1755 / 2526
gepost: 20-5-2008
om 17u40

Wilfjin Imonem

Mijn groep gaat aan de Jaar des Vuur campagne beginnen, en ik neem dus aan dat mijn karakter, elementariër zijnde, nogal redelijk snel het loodje gaat leggen wegens wederzijdse haat tussen demonen en elementen

, toch neem ik even de moeite om hem hieronder te beschrijven, en ik neem mezelf voor om ook een dagboek aan te leggen, die ik hieronder (en op ons privéforumpje) ga neerpennen.

13 Peraine 09 Hal:

De vroedvrouw komt de kleine hut uit die is opgezet voor Bjanju, ze heeft een klein, wenend bundeltje vast en geeft het aan Mikail, binnen is het verdacht stil, “Ze wilde hem Wolfjin noemen” zei de vroedvrouw.
Mikail probeert achter haar rug te kijken naar zijn vrouw, “Waarom zegt ze me het zelf niet?” vraagt hij, zijn gezicht verstrakt bij het zien van dat van de vroedvrouw, “Nee,” zegt hij terwijl hij zijn zoon aan de vroedvrouw teruggeeft, “nee, dat niet!” De rest van de sibbe, die aan het kampvuur zat te lachen, zwijgt abrupt als Mikail naar binnen stormt, iedereen is stil, zelfs de paarden, enkel Wolfjins geween klinkt door het duister.
De Zibilja gaat de hut binnen, en komt even later terug met Mikail, die zijn vrouw in zijn armen heeft, met haar prachtigste gewaad aan, ze wandelen samen enkele tientallen meters buiten het kamp, en Mikail legt Bjanju daar neer, en begint een put te graven met een schop die een van de sibbeleden hem brengt, een half uurtje later is het graf klaar, en Mikail legt zijn vrouw héél voorzichtig te rusten, voor hij uit de kuil kruipt neemt hij nog de eenvoudige ring die zijn moeder draagt van haar vinger. Hij spreekt een stil gebed uit, alle sibbeleden spreken mee, terwijl de Zibilja de kuil met magie dichtgooit, niemand in de hele sibbe denkt na over waarom ze het graf niet inees met magie had gegraven, ze respecteren allen het verdriet van Mikail, en begrijpen allen zijn nood om de kuil zelf te graven. De wind begon te waaien, en nu werd zelfs Wolfjin stil.
Na zijn gebed wandelt Mikail naar zijn zoon, en haalt een boogpees uit zijn zak, daar rijgt hij de ring aan, en die bind hij om de nek van Wolfjin, “Je moeder was een pracht van een vrouw, dit zal alles zijn wat er van haar rest, een herinering, eer ze!”, en hij gaf zijn zoon een kus op het hoofd toen hij hem weer overpakte van de vroedvrouw, “Je lijkt op je moeder mijn zoon.”

Kindertijd

Mikail koesterde zijn zoon, deels omdat hij de liefde betekende tussen hem en zijn vrouw, deels omdat Wolfjin zo hard op zijn moeder leek. De sibbe Belentorjan was een redelijk rijke sibbe, en Mikail was een van de beste handelaars van de sibbe, Wolfjin kwam niets te kort, en kreeg zijn eerste pony toen hij 5 jaar oud was. Hij reed met de sibbe mee alsof hij al een volwassen man was, leerde van zijn vader hoe hij moest afpingelen, of er net voor moest zorgen dat hij meer kon krijgen dan zijn waren waard waren. Zijn vader leerde hem hoe hij met een Wolfsmes moest omgaan, een wapen dat hij had gekregen van een Elf toen hij de zwaar ondervoede Elf een week lang als gast had meegenomen met de sibbe. Toen hij tien jaar oud was kreeg hij van zijn vader een écht paard, een pracht van een dier, gefokt door een ander lid van de sibbe. Volgens zijn vader kon dat zelfs de befaamde Tulamidische volbloeden bijhouden. Hij was opracht gelukkig, ook al staarde hij soms verlangend naar de ring, het gemis was er, ook al kende hij zijn moeder niet, maar de ring was als een deel van zichzelf, zolang hij die had, had hij ook een deel van zijn moeder.

Opleiding

De sibbe was op weg naar Punin, en ze zouden daar aankomen op Wolfjins dertiende verjaardag. Op enkele dagreizen van Punin werd Wolfs vader ziek, dodelijk ziek, de Zibilja deed wat ze kon maar tevergeefs, bij het eerste het beste dorpje sloegen ze hun kamp op, en vanop een afstandje zag Wolfjin een magiër paseren, richting het dorpje.
Wolfjin sprong op zijn paard en reed zo snel hij kon achter de magiër aan. Toen hij hem inhaalde vroeg hij of de magiër de man kon helpen. De magiër, die de gave in Wolfjin voelde, deed hem een voorstel: de Magiër zou er voor zorgen dat Mikail genas, als Wolfjin met hem mee zou komen naar zijn Akademie. Mikail ging meteen akoord, en de Magiër ging met hem mee, en genas zijn vader. Toen Wolfjin aan zijn vader vertelde wat hij had beloofd aan de Magiër, vertelde Mikail wat hij hem altijd zei: “als je iets beloofd, dan moet je die belofte nakomen.” Wolfjin en de Magiër reisden nog een stuk mee met de sibbe, tot ze bij Raschtulls Wall kwamen, het grootste gebergt dat Wolfjin ooit had gezien.
Hij had oprecht schrik toen de Magiër zei dat hij naar boven moest, de paarden werden achtergelaten bij een bevriende Ferkina-stam, er was een dun pad naar boven, en hij dacht dat hij te voet moest, tot de Magiër een tapijt openrolde, en hem vertelde dat hij erop moest gaan zitten, ze VLOGEN omhoog!
Het zalige gevoel dat zich samenvoegde met zijn misselijkheid omdat ze zo hoog waren zorgde voor een rare mix, maar toen ze het kasteel Draconia naderde verdween alle gevoel behalve dat van verbazing. Een immens kasteel, dat volgens de Magiër nog afstamde uit de tijd van de draken, en dan bijna 30duizend jaar leeg bleef.
De opleiding was zwaar, hij vergat bijna alles wat hij kon om de magie, zowel theorie als praktijk, erin te krijgen. Maar na 10 jaar studeren, in kleine groepen van 6 man, studeerde hij af als Magiër, en kreeg hij zijn zegels.

_{voor de DSA-puristen onder jullie: het is me onder oren gekomen dat Norbarden hun doden cremeren, en de manifesto die de sjamaan zou moeten gebruiken zou ook nogal groot moeten zijn, maar om de magie-van-het-moment niet teniet te doen laat ik het zo staan}

door Zorbalt Moorderator, 4851 / 5435 gepost: 20-5-2008 om 18u50	Antw: Wilfjin Imonem
	Leuk begin van de achtergrond, maar ik krijg allemaal vreemde tekens in de tekst. _________________________________________ "Your imagination is as real as your fist. This is magic. With it you will remake the world." Mage: The Awakening

door Grubolsch mandraak, 2145 / 2846 gepost: 20-5-2008 om 19u00	Antw: Wilfjin Imonem
	Tekenset op unicode zetten. Komt daar de aanhalingstekens in zijn tekst, die zijn niet de standaard tekens. Grubolsch, Zoon van Grablak, Biervat van dienst

door malkav achterban(k), 5825 / 7020 gepost: 20-5-2008 om 23u42 gewijzigd door malkav 20-5-2008 om 23u43	Antw: Wilfjin Imonem
	oorspronkelijk geplaatst door Grubolsch Tekenset op unicode zetten. Komt daar de aanhalingstekens in zijn tekst, die zijn niet de standaard tekens. Het is dat je het zegt.. Nu pas begrijp ik waarom sommige mensen klagen over vreemde tekens buiten de eigenaardige 'kinderziektes' van MDG na. En Diomer,.. het is wel een smaak naar meer maker... Is het enkel persoonlijke achtergrond? Ik krijg de indruk dat er ook dingen uitgespeeld zijn.. gegroet, Dennis. "I'm not going to take back my words That's my way of the ninja! Someday, I'm going to become Hokage!"

door Diomer draak, 1756 / 2526 gepost: 20-5-2008 om 23u47	Antw: Wilfjin Imonem
	Alles heeft zich afgespeeld in mijn eigen hoofd, er is nog niets gespeeld met dat karakter Over die vreemde tekens op MDG, dat heeft geen fluit te maken emt de tekenset, dat heb ik al gebprobeert Eerste winnaar van het mandragon MolSpel.

Dit item bevindt zich in:

Rollenspellen > Algemene RPG info > Helden > Oog des Meesters

naar boven

Wilfjin Imonem

Een intern bericht sturen

Reageren op dit item

Reacties

13 Peraine 09 Hal:

Kindertijd

Opleiding