Op victorianlondon staat een buitengewoon interessante bron: een politiereglement in catechesevorm uit 1903. Als je wil weten of je onfatsoenlijke poster strafbaar is, kan je dat daar naslagen 
. Toch nog even een paar puntjes aanhalen.
- Dieren mishandelen wordt ook strafbaar gemaakt. Vanzelfsprekend denken ze voornamelijk aan paarden en honden enzo, maar de wetgeving werd wel degelijk uitgebreid.
- Wapenbezit: was in die tijd losser dan nu. In een boek van Victorian Vampire staat dat er simpelweg geen controle op was. Dit is allicht iets overdreven want bijvoorbeeld in Canada was men al in 1892 begonnen met wetgeving. Het gaat ook een beetje voorbij aan het punt. Ik ben ooit zo onvoorzichtig geweest dit mede te delen aan een speler van me, die prompt in het midden van een chique restaurant zijn beide pistolen trok, uitgebreid bewonderde en voor zich op de tafel naast de wijn legde. Resultaat: doodse stilte en twee obers die hem vroegen weg te gaan. Het punt is niet, dat ze je een proces aandoen. Het punt is dat je een wapen mag hebben maar er niet noodzakelijk mee moet zwaaien in hun gezicht.
“Though guns were freely available, the late Victorians seem to have been anything but careless or violent in their use of them. According to Coroners' reports, in the three years from 1890, there was a total of 524 deaths attributable to firearms. 443 of these were suicides, which, being voluntary matters, are not our concern. This leaves 49 accidental deaths and 32 homicides. Accidents are not presently our concern, involving as they often do self-inflicted harm. This leaves an average of 10 instances per year of the lethal misuse of guns.[17] Regarding their more general use in armed crime, not much can be said owing to a lack of continuous statistics.
But, in the nine years to 1889, 13 police offices were wounded by armed burglars in the Metropolitan Police District. During the next five years, three were so wounded in the whole of England and Wales, an area with a population five times larger. In the earlier period, 18 burglars escaped by using firearms in the Metropolitan Police District; in the later period, in England and Wales, the number was still [18]. These were not unusually peaceful years. They knew the Fenian bombing campaign in London, and the Jack the Ripper killings. Yet guns were very seldom used.
Controls, nonetheless, began in 1903, with the Pistols Act, which required the production of a Game or Gun Licence before buying certain kinds of pistol. In the absence of any crime wave, supporters of the Bill were reduced to giving anecdotal evidence of shooting incidents involving children.[19] But it was not seen as controversial, and had an easy passage. (http://www.capital.demon.co.uk/LA/political/gunconuk.htm).”
Ook na 1903 kon je nog redelijk ongehinderd verder. De wet gold niet op privégronden, je had gewoon een jacht- of wapenvergunning nodig en een arrestatie bij overtreden zat er niet echt in. Sinds de revolver en massaproductie waren relatief lichte wapens makkelijk verkrijgbaar. Criminelen namen ze mee, en in reactie zorgden privébewakers (want vaak nam het personeel die taak ook op zich) en de hoeders der wet ook voor bewapening. Over het algemeen bleef een geweldepidemie echter uit. Messen en knuppels waren oneindig veel meer in gebruik. Over de reden ben ik niet zeker, daar zal ik nog eens specifiek naar moeten zoeken. Maar het kan er dus me te maken te hebben dat toen net zoals nu iemand die met een geweer over straat loopt, voor paniek of opzien zal zorgen. Tenzij je als boer de spreeuwen van je veld gaat knallen, natuurlijk. Geen wapenvergunning kunnen voorleggen is ook niet goed. Tegenwerken van een dienaar der wet is op zich strafbaar. Mensen bedreigen, bijvoorbeeld door het vertonen van een wapen, dronken en in het bezit van en wapen is ook strafbaar etcetera. Je bent niet straffeloos, enkel en alleen omdat je een wapen màg hebben he
.
- Vanaf wanneer is een minderjarige aansprakelijk? Dat varieert blijkbaar nogal. Ik geloof echter dat tot de leeftijd van veertien jaar de ouders (of voogdij-instantie) aansprakelijk zijn, vanaf dan zijn er progressief meer rechten voor de jongere maar kan hij zelf ter verantwoording geroepen worden. Vanaf 16 ben je legaal gezien meerderjarig.
- Opzettelijk een gaslamp op de openbare weg doven is een misdrijf, mocht iemand het zich afvragen. Er zijn ook snelheidslimieten voor voertuigen. Verlichting van voertuigen is ook gereglemnteerd, zo moest je fiets toen ook al een witte en rode lamp hebben. Taxi’s hebben een nummer en een licentie, hun bestuurders dragen badges in verschilende kleuren. Dat geldt ook voor huurvoertuigen, privé-voertuigen zullen anoniemer geweest zijn. Goed om weten als je nog eens ‘volg die koets’ roept. Reclame op koetsen, opmerkelijk genoeg, is verboden als het hinder veroorzaakt voor de passagier (licht of lucht afgesneden). Dat fenomeen is dus ook al ouder als je zou denken.
- Besmettelijke ziektes verspreiden mag ook niet (nog afgezien van het feit dat niet netjes is) in het licht van eerdere epidemieën enzo. Vergeet niet hoe wijdverspreid TBC was.
- Drugs zijn in ons hedendaagse standpunt onlosmakelijk verbonden met misdaad. Ik zeg niet dat opiumholen geen broeihaarden waren, maar ik verwijs je graag naar het artikel over victoriaanse druggewoontes om de andere sociale status van drugs in de tijd na te slaan. Geen enkele drug was echt illegaal (weinig verbazend gezien met uitzondering van arsenicum ook alle vergiften vrij verkrijgbaar waren of het schol niet veel – strychnine en cyanide zijn evengoed afdoend, dit terzijde). Drugssdealers waren toen dus niet de boemannen van nu.
- Als ik me niet vergis was zelfmoord (felo-de-se) niet meer strafbaar sinds 1882. Zelfmoord en pogingen daartoe werden uit het strafrecht gehaald. Assistentie verlenen tot zelfmoord niet. Voorheen was het de gewoonte, een straf toe te passen na de dood door een christelijke begrafenis te weigeren en goederen verbeurd te verklaren. Het was ook mogelijk na mislukte zelfmoordpoging een rechtzaak te beginnen, blijkbaar. Het schijnt me waarschijnlijk dat er geen echte straffen werden uitgesproken, maar dat de persoon in kwestie aan iemand hoede werd toevertrouwd.
Selecte Bibliografie
Ik synthetiseer eigenlijk maar en leun daarbij op enkele voorname werken en bronnen:
- Henry Mayhew's London Labour and the London Poor Online. Mayhew is een grote naam: onderzoeksjournalistiek over de lagere klassen in het midden van de eeuw, rechtstreeks verslag dmv van stenografie. Bijwijlen obsessief gedetailleerd.
- CHESNEY KELLOW, The Victorian Underworld, Temple Smith Londen, 1970.
Dat boek focust op 1850 als middelpunt, dus er wordt wat geëxtrapoleerd.
- www.victorianlondon.org (ook beeldmateriaal)
- EMSLEY CLIVE, Crime and Society in England, London, 1987.
- SHEPPARD FRANCIS, London. A History., Oxford, 1998.
- THOMAS, DONALD, The Victorian Underworld, Londen, 1998.
- http://www.bbc.co.uk/history/society_culture/society/crime_01.shtml
- VAN MOLLE L. Sociale geschiedenis van de Nieuwste TijdLeuven, 2004.
- Zoek ook de tekeningen van Gustave Doré: London: a Pilgrimage zoals op http://www.cf.ac.uk/encap/skilton/illustr/