De Guelphs en de Ghibellines (Welfen en Ghibelijnen)

verberg
Een intern bericht sturen
Aan:
CC:
Onderwerp
Bericht
vet - cursief - onderlijnd - titel - link tekst - alinea - voorbeeld
verberg
Reageren op dit item
Titel
Reactie
vet - cursief - onderlijnd - titel - link tekst - alinea - voorbeeld
  Gebruik mijn ondertekening

Reacties

door Grubolsch
mandraak, 817 / 2846
gepost: 2-5-2004
om 10u55

gewijzigd door Assunkill
2-5-2004 om 12u58

 De Guelphs en de Ghibellines (Welfen en Ghibelijnen)
Weet iemand hoe het met deze twee facties in de late middeleeuwen zat?


Blijkbaar heeft Frederic Barbarrosa de Ghibellines opgericht, heeft hij tegen de vijand, de Guelphs gevochten, en heeft hij dat gevecht uiteindelijk ook verloren.


Maar wat ik dan niet snap, zijn moeder zat blijkbaar in de tegenovergesteld factie, hoe kan dit?











Grubolsch,
Zoon van Grablak,
Biervat van dienst
door Assunkill
Wandraak, 2619 / 5128
gepost: 2-5-2004
om 12u16

gewijzigd door Assunkill
2-5-2004 om 12u58

 Re: De Guelphs en de Ghibellines (Welfen en Ghibelijnen)
daar haal je me één van die prachtvoorbeelden aan van hoe ingewikkeld middeleeuwse machtspolitiek kan zijn... gun me even om de zaak terug uit te pluizen, want dat reproduceer ik niet zomaar uit het hoofd.




de nederlandstalige termen zijn overigens 'welfen' en 'ghibelijnen'.



Walk The Night Alone
door DeHeld
Stamgast, 2980 / 6056
gepost: 3-5-2004
om 11u52
 Re: De Guelphs en de Ghibellines (Welfen en Ghibelijnen)
Dat was inderdaad iets behoorlijk complex, ik ben blij dat ik me daar niet in verdiep


Maar van wat ik zo uit het geheugen en de nabije materiaal kan afleiden:


De Welfen waren een dynastie, rivalen van de Hohenstaufen.


Nu had in de elfde eeuw de investituurstrijd al een behoorlijk robbertje vechten opgeleverd tussen paus en keizer, en howel dat eindigde na 1122 vielen ze elkaar niet meteen in de armen. Toen Frederik probeerde de Italiaanse gebieden onder zijn heerschappij te plaatsen, vocht de paus terug (dat was namelijk ook een vorst in die tijd en eigenlijk tot 1870, bestendigd in 1922 maar het compromis houdt net in dat hij nu nog een soevereine status heeft daarom kan hij zijn eigen euros slagen enzo, dit terzijde). De Welfen werden de pro-pauselijke factie, en de Ghibelijnen waren voor de keizer. Zijn moeder was indaad een Welfse, net omdat dat hem een geschikte kandidaat maakte voor de opvolging. Maar dus, omdat de Welfen de kant van de paus kozen tegen de Hohenstaufen (Ghibelijnen), lijkt dat nogal de mist in gegaan te zijn...




Het is dus zoiets, maar ik ken meer van de srijd voor het Concordaat van Worms (1122) dan erna, eerlijk gezegd


Assunkill zal het wel opzoeken


Michael (DeHeld) Wiesner
door Assunkill
Wandraak, 2623 / 5128
gepost: 3-5-2004
om 13u17
 Re: De Guelphs en de Ghibellines (Welfen en Ghibelijnen)
Frederik I was inderdaad een compromisfiguur, omdat hij banden had met beide dynastieën. zijn neef was keizer geweest (Koenraad III geloof ik ) en ze waren allebei Staufen-telgen, maar Frederiks moeder was een Welfse. Je moet geen politiek genie zijn om in te zien dat de keurvorsten op stabiliteit en vrede hoopten door Frederik te kiezen als keizer. Helaas waren zijn Italiaanse ambities daar te groot voor...


waarom de Welfen alsnog de kans van de paus kozen moet ik inderdaad eens opzoeken (vermoedelijk ligt het voor de hand en zijn met 1 huwelijk geen paar decennia vijandschap vergeten), maar ik moet toevallig toch in de bibliotheek zijn




merk trouwens op dat Frederik I geboren werd in 1122 (al staat dat niet 100% vast), toevallig het jaar waarin de moeilijkheden tussen paus en keizer 'opgelost' werden. met wat zin voor dramatiek kan je stellen dat er een strijdbijl geboren wordt op het moment dat ze dachten er eentje te hebben begraven



Walk The Night Alone
door DeHeld
Stamgast, 2981 / 6056
gepost: 3-5-2004
om 13u57
 Re: De Guelphs en de Ghibellines (Welfen en Ghibelijnen)



Helaas waren zijn Italiaanse ambities daar te groot voor...





Of de Italiaanse tegenstand, want die bleven zich maar verzetten hoewel er oorspronkelijk ook intern verdeeldheid heerste. Die Frederik is daar een zestal keer moeten binnenvallen he. Kijk er eens als je in de bib zit


Michael (DeHeld) Wiesner
door Assunkill
Wandraak, 2624 / 5128
gepost: 3-5-2004
om 17u16
 Re: De Guelphs en de Ghibellines (Welfen en Ghibelijnen)
daarvoor moet ik niet eens naar de bib




de interne verdeeldheid was ook de concrete aanleiding voor de 1ste inval: een onbenullig stadje vroeg hulp tegen Milaan, en meer excuus had de koning (later keizer) niet nodig. tot op het moment dat alle italianen samen werkten had hij niet echt problemen met het winnen van die oorlogen. alleen: van zodra zijn troepen weer uit italie weg waren, begon de miserie van voren af aan



Walk The Night Alone
door DeHeld
Stamgast, 2982 / 6056
gepost: 3-5-2004
om 17u25
 Re: De Guelphs en de Ghibellines (Welfen en Ghibelijnen)
En wat met de welfen en de gibelijnen? daar nog naar gekeken?


Michael (DeHeld) Wiesner
door Paradim
mandraak, 163 / 400
gepost: 4-5-2004
om 17u17
 Re: De Guelphs en de Ghibellines (Welfen en Ghibelijnen)



de interne verdeeldheid was ook de concrete aanleiding voor de 1ste inval: een onbenullig stadje vroeg hulp tegen Milaan, en meer excuus had de koning (later keizer) niet nodig. tot op het moment dat alle italianen samen werkten had hij niet echt problemen met het winnen van die oorlogen. alleen: van zodra zijn troepen weer uit italie weg waren, begon de miserie van voren af aan







Een kleurijke verhaling daarvan vind je in de roman Baudolino van Umberto Eco. Als je historiciteit eens vanop zijn kant genomen wil zien op meesterlijke wijze ...


Almost the real thing!
door Valcam
draak, 69 / 394
gepost: 21-2-2005
om 15u16
 Antw: De Guelphs en de Ghibellines (Welfen en Ghibelijnen)
Ghibelijnen is Italiaans voor Waiblingen, een Hohenstaufenburcht. Guelfi is Italiaans voor welfen (welpen), wat volgens de uiteenzetting van mijn prof Middeleeuwen afkomstig zou zijn van Hendrik de Leeuw, hertog van Saksen en Beieren, zoon van Hendrik de Trotse.

In 1125 stierf keizer Hendrik V en de rijksgroten kozen Lotharius van Supplinburg (1125-1137) tot opvolger. Lotharius koos op zijn beurt zijn schoonzoon Hendrik de Trotse tot zijn opvolger. Maar de rijksvorsten voelden zich door de machtige hertog van Saksen (en door huwelijk ook van Beieren) bedreigd en kozen in zijn plaats voor Koenraad III van Hohenstaufen (1138-1152), broer van Filips van Zwaben. De strijd tussen het lid van de familie van de Welfen, Hendrik de Trotse en het lid van de Hohenstaufen, Koenraad III lag aan de basis van een meer dan 100-jarige burgeroorlog die door de politieke aspiraties van de Duitse keizers onder meer naar Italië werd overgebracht (vandaar de Italiaanse benamingen).

Koenraad III liet zijn neef Frederik I Barbarossa (1152-1180) als opvolger aanduiden. Barbarossa moest afrekenen met Hendrik de Leeuw, zoon van Hendrik de Trotse, die geprofiteerd had van de politieke verwarring in Duitsland (Barbarossa was meer met Italië bezig dan met de binnenlandse politiek). Barbarossa deed hem op rechtsgrondige basis (felonie: breken van de leenband) ontzetten van zijn lenen en gronden.

Hiermee kwam de strijd echter niet tot een einde. Nadat Barbarossa verdronk in Anatolië tijdens de derde kruistocht, onstond er tweestrijd tussen Filips van Zwaben, tweede zoon van Frederik Barbarossa en Otto van Brunswijk, zoon van Hendrik de Leeuw. Paus Innocentius III (één van de sterkste pausen uit de geschiedenis) wilde dit moment uitbuiten om de macht van de Hohenstaufen voorgoed te breken en koos voor Otto van Brunswijk (welf). Filips werd ondertussen vermoord. Maar Otto was niet volgzaam genoeg en de paus schoof de jonge Frederik II, kleinzoon van Barbarossa (hohenstauf) naar voor (opportunisme troef!).

De strijd kreeg ook Europese dimensies. De Hohenstaufen lieerden zich met Franse families, de Welfen met Engelse families. De veldslag te Bouvines (Frankrijk) in 1214 legde uiteindelijk de weg open voor het keizerschap van Frederik II. Eigenlijk was dit vooral een overwinning van Innocentius III, die door zijn prestige leenbanden kon opleggen aan de groten der aarde.

Uiteindelijk mondde de strijd tussen Welfen en Ghibelijnen uit in een strijd tussen pausgezinden en keizersgezinden. Frederik II had namelijk op Sicilië (waar hij meer vertoefde dan in Duistland) een moderne gecentraliseerde bureaucratische staat (met de constitutie van Melfi) uitgebouwd en wilde ook de rest van Italië bij zijn rijk voegen.
De partijstrijd werd echter zeer verward omdat in Italië Welfen en Ghibelijnen onderling nog verder gesplitst werden in witten en zwarten met belangen die steeds verder wegdwaalden van de originele inzet, nl. de Duitse keizerskroon.

Met de dood van Frederik II stierf de strijd uiteindelijk een stille dood en de daaropvolgende periode in de Duitse geschiedenis staat gekend als het grote interregnum (1250-1273) waar machteloze vreemdelingen de holle titel van keizer kregen (meer bepaald Willem van Holland, Richard van Cornwall en Alfons X van Castilië). Duitsland werd stilaan een mozaïek van praktisch autonome staten.


-

The only thing worse than being a fool is arguing with one...

naar boven