Ziektes en dokters tijdens de Renaissance

verberg
Een intern bericht sturen
Aan:
CC:
Onderwerp
Bericht
vet - cursief - onderlijnd - titel - link tekst - alinea - voorbeeld
verberg
Reageren op dit item
Titel
Reactie
vet - cursief - onderlijnd - titel - link tekst - alinea - voorbeeld
  Gebruik mijn ondertekening
23-4-2004, 21u24, door aZaZeL
Zou iemand me soms wat informatie kunnen geven over de volgende onderwerpen.




1: Hoe ver stonden dokters al in de renaissance? Wat was hun beeld over ziektes en vooral hoe bestreden zij ziektes?




2: Welke ziektes waren toen veel voorkomend en welke kenmerken, gevolgen hadden ze? Ik denk hierbij aan scheurbuik, pokken enzo?




3: Hoe verliepen operaties? Was er al een vorm van verdoving of werden operaties (pijnlijk ) uitgevoerd zonder eerst te verdoven?

Reacties

door DeHeld
Stamgast, 2949 / 6056
gepost: 23-4-2004
om 22u00
 Re: Ziektes en dokters tijdens de Renaissance
pfft man, de vragen die je hier krijgt. Hierover worden boeken geschreven he... .




Laat ik alvast antwoorden op je derde vraag: verdoving bestaat alleen in de vorm van een hard voorwerp op je kop of hoeveelheden alcohol. maar de dokters voor medio 19e eeuw vertrouwden bij mijn weten vooral op touwen en mankracht om de patient in te tomen als hij crepeerde. Er werden wel degelijk een aantal ingrepen uitgevoerd, maar in een periode zonder wezenlijke hygiene zijn operaties niet haalbaar omdat ze toch bijna altijd dodelijk aflopen. Denk vooral aan ingrepen als amputaties, enzo.




Welke ziektes welk ziektebeeld hebben: ik zal je eens een truc leren waarin historici meester zijn: zoek het op met het juiste instrument Voor het internet is dat google.


In die tijd bestond er idd nog pokken,en epidemies als pest, cholera, tyfus, griep, etcetera woekerden al eens. pest was toen zelfs endemisch, denk ik, en is dat toch lang gebleven. Je noemt scheurbuik; maar dat is geen besmettingsziekte maar een ziekte die veroorzaakt wordt door vitaminegebrek. Hongersnoden vergemakkelijkten het verspreiden van besmettelijke ziektes.




Over de dokters, veel te kort, maar toch alles wat ik nu ga zeggen (want ik zou er behoorlijk wat opzoekwerk aan hebben, en dat zal jou weken geduld kosten): opleiding is niet gespecialiseerd, omdat hun theorien niet empirisch zijn zoals wij nu wetenschap kennen. Symptomen onderscheiden en opsporen konden de grieken al, maar het instrumentarium dat je nodig hebt,was er nog niet. Kennis en vooral begrip van de anatomie was ondermaats en microscopen en stethoscopen waren er niet. Dokters konden in die tijd niet eens met 100% zekerheid iemand dood verklaren! (en ze stierven nochtans bij bosjes als er medische hulp aan te pas kwam).


Je hebt dus de keuze tussen filosofieen over hoe je lichaamssappen en onderdelen werken, theologie, kruiden en bereidselen en bijgeloof om je te genezen. Of, vanuit ons standpunt: als je een gezondheidsprobleem hebt en je leeft in die tijd, dan ben je gezien




Tenzij er toevallig een expert rondloopt, ga ik er verder eens een werk over moeten opvissen op ons departement (maar ik ben wel zeker dat ze zoiets gaan hebben hoor). Als je meer info wil, moet je dus wachten.




Ik herinner me nog wel enkele flarden over hoe ze de pest probeerden buiten te houden, en daar dingen tussen als: zet een raam open aan de windkant, zodat de goeie lucht de kwade aarddampen kan verjagen. Dit maar om te zeggen.


Michael (DeHeld) Wiesner
door aZaZeL
De Lich, 3337 / 5810
gepost: 23-4-2004
om 22u07
 Re: Ziektes en dokters tijdens de Renaissance
pfft man, de vragen die je hier krijgt. Hierover worden boeken geschreven he... .





lol, geef ik u zoveel werk dan . Toch alvast bedankt voor deze informatie. Ik kan ze zeker gebruiken


door DeHeld
Stamgast, 2952 / 6056
gepost: 23-4-2004
om 22u10
 Re: Ziektes en dokters tijdens de Renaissance
Zoals ik in het andere topic over stoomboten al zei: ik doe m'n best om van de eerste keer wat een antwoord te geven, maar om het goed te doen, moet een mens op zo'n algemene vraag een of meerdere gestoffeerde artikels schrijven... en dat gaat niet overnacht


Michael (DeHeld) Wiesner
door Assunkill
Wandraak, 2613 / 5128
gepost: 24-4-2004
om 12u24
 Re: Ziektes en dokters tijdens de Renaissance
ik weet niet wanneer jij de renaissance precies wil plaatsen azazel maar met Vesalius wordt in 1543 toch wel een definitieve stap richting moderne geneeskunde gezet.


Vesalius is de beroemde vlaamse humanist die als eerste een werk publiceerde waarin hij de menselijke anatomie op een wetenschappelijke manier ontleedde. dat kon hij omdat hij hij lijken op een wetenschappelijke manier had ontleed dat was in die tijd bepaald controversieel en progressief, maar de geneeskunde heeft er wel bij gevaren geloof ik.




die eerste stap is uiterst belangrijk, maar mag ook niet overschat worden: op dat moment op het werkterrein had die waarschijnlijk niet zo gek veel invloed, dat zou ik eens moeten uitpluizen.



Walk The Night Alone
door aZaZeL
De Lich, 3341 / 5810
gepost: 24-4-2004
om 13u22
 Re: Ziektes en dokters tijdens de Renaissance
Is die Vesalius niet die dokter die op kerkhoven lijken stal om de ontleden en die ook te weten kwam dat er verschillende bloedgroepen zijn? of sla ik nu wat zaken door enkaar


door DeHeld
Stamgast, 2954 / 6056
gepost: 24-4-2004
om 13u46
 Re: Ziektes en dokters tijdens de Renaissance
Bloedgroepen zijn pas iets van de 20ste eeuw. Dat Vesalius lijken stal, daar staat me ook iets van voor ja, maar ik heb dat geloof ik in de midelbare school geleerd dus de kans is heel groot dat het gewoon een kwakkel is. Ik geloof dat hij gewoon moeite had om lijken vast te krijgen voor zijn systematische onderzoek, wat niet hetzelfde is. De problematiek sleepte trouwens aan tot begin 19e eeuw in Engeland, daarvoor verwijs ik naar dit artikel hier


Michael (DeHeld) Wiesner
door Alva
draak, 13 / 29
gepost: 11-9-2004
om 11u05
 Re: Ziektes en dokters tijdens de Renaissance
Vesalius
Hij was ook de persoonlijk lijfarts van Karel V (1500-1558). Hij gaf les aan een uiversiteit in Italië die hij zelfs heeft moeten verlaten omwille van zijn theorieën.




Maar het staat inderdaad als een paal boven water dat dankzij Vesalius de Geneeskunde de moderne tijd is ingestapt. Voordien waren de geschriften van Galenos (de lijfarts van Marcus Aurelius) heilig en werden deze gedoceerd in de Middeleeuwse universiteiten. Als men dan een autopsie voerde en er iets in het bestudeerde lijk niet klopte met de leer van Galenos dan werd dat lichaam afgedaan als een 'abnormaal lijk'.


door Lev
draak, 120 / 247
gepost: 13-10-2004
om 14u02
 Re: Ziektes en dokters tijdens de Renaissance
In de renaissance werd er nochtans wel begonnen met het meer systematisch opdoen van medische kennis, en met het behouden en doorgeven van die kennis.


Er ontstond een medische professie van gestudeerde doktoren, zij het dat die meer theorethisch en filosofisch opgeleid waren, en de eerste ziekenhuizen werden gesticht. De uitoefening van een medisch beroep, alsook de onderlinge samenwerking tussen artsen werden ook steeds meer wettelijk geregeld om kwakzalverij uit te bannen en de voortgang van de medische wetenschap te bevorderen.


Bij gebrek aan werkzame medicatie en de mogelijkheid tot veilige operaties bleef de behandeling die doktoren konden geven natuurlijk nog steeds sterk beperkt. Het bestuderen van het lichaam en de lichaamssappen (en het geven van meestal common sense adviezen) en het begeleiden van een zieke was het beste wat ze in de meeste gevallen voor iemand konden doen .


Het repetoire van zo'n arts werd gedurende de renaissance wel uitgebreid met nieuwe medicijnen (meest afkomstig uit de arabische wereld) en betere kennis van het schoonmaken van wonden en het afbinden van ledematen (wat het snijden in lichamen en het amputeren van ledematen tot een minder hachelijke zaak maakte).


En de opkomst van apotheken betekende dat de uitgifte van medicijnen ook meer gereguleerde vormen aannam.




Het spreekt natuurlijk voor zich dat de dokter zich vooral ophield in de de gegoede kringen, en naast de komst van de doktoren bleef het beroep van de chirurgijn voortbestaan zoals in de middeleeuwen.


En meestal ging zo'n onopgeleide figuur op even primitieve manier bezig met het beter hak- en zaagwerk zoals dat zijn voorgangers dat in de middeleeuwen hadden gedaan.




Voor klachten die niet direkt bloedzuigers of amputatie vereisten kon men in die tijd ook terecht bij homeopaten/kwakzalvers die zich bezighield meten het maken van brouwsels die zouden moeten helpen tegen ziektes, pijnen en kwalen, maar die zelden gebaseerd waren op systematisch onderzoek.



Verlaat de gebaande paden niet zonder je TomTom Go.
door Assunkill
Wandraak, 2769 / 5128
gepost: 13-10-2004
om 16u13
 Re: Ziektes en dokters tijdens de Renaissance
Eventjes een bevestiging van wat Lev aanhaalt, en meteen ook een aanvulling:


De renaissance en haar verwetenschappelijking van van de wetenschappen () hebben een taaie klant gehad aan de medische wetenschap. Dokters werden opgeleid aan een universiteit, maar van alle universitairen stond zij het laagst in aanzien. Misschien niet onterecht, want studeren voor dokter was een zuiver theoretische aangelegenheid, op basis van vertaalde Griekse en eventueel Arabische geschriften. Praktijk kwam er dus niet aan te pas.


Dat had als gevolg dat je met een zieke beter naar de plaatselijke chirurgijn kon stappen. Die had weliswaar geen universitaire opleiding genoten, maar stond wél in het vak en wist vaak beter hoe hij een zieke kon helpen (áls hij dat al kon ).




In de renaissance beginnen theorie en praktijk langzaam toch samen te komen, maar dat verhaal staat hierboven al



Walk The Night Alone

naar boven