[Polaris] Het drama van Sulafat

verberg

Een intern bericht sturen
Aan:
CC:
Onderwerp
Bericht	vet - cursief - onderlijnd - titel - link tekst - alinea - voorbeeld

verberg

Reageren op dit item
Titel
Reactie	vet - cursief - onderlijnd - titel - link tekst - alinea - voorbeeld
	Gebruik mijn ondertekening

Reacties

door VictorGijsbers draak, 810 / 1247 gepost: 25-11-2005 om 14u12	[Polaris] Het drama van Sulafat
	Gisteren heb ik weer Polaris gespeeld, de eerste sessie van wat waarschijnlijk tenminste vijf sessies gaan worden - precies weet ik het nog niet. De spelers: Eva, Annette, Veronica en ik. Met Eva en Annette heb ik al heel veel gespeeld, Veronica's roleplay-ervaring is daarentegen beperkt tot één sessie InSpectres die ze ooit met ons gespeeld heeft. Ze had achter wel het regelboekje gelezen, dus dat was lekker gemakkelijk. Het maken van karakters kostte even - een uur, denk ik - maar dan heb je ook wat. Wat je namelijk onder andere doet is, in overleg, je 'cosmos' invullen. Dit is een deel van je character sheet waar je namen van personen (of eventueel plaatsen of ideeën) opschrijft die voor jouw karakter belangrijk zijn. De cosmos is in drie delen opgesplitst, die aangeven wat voor relatie jouw karakter met hetegene heeft wat erin staat: een emotionele relatie, een sociaal-hiërarchische relatie, of een vijandsrelatie. Dit is precies verbonden met wie het karakter speelt: respectievelijk je 'new moon' (de speler links van je), je 'full moon' (de speler rechts van je) en je 'mistaken' (de speler tegenover je). Door van te voren de cosmos in te vullen, vaak ook met personen die op meerdere sheets voorkomen, plaats je alle karakters al in een interessant sociaal netwerk. Onze gemeenschappelijke lotsbestemming is dat we allemaal een van de anderen zullen verraden. Annette speelde Lady Algorab, die mensen kan vervloeken door hen een zwarte veer te geven en die als lotsbestemming heeft dat ze steeds minder vertrouwen in de mensen krijgt. In haar 'full moon' sectie staan haar trouwe, uit het Zuiden afkomstige, dienaar Marcus; en haar tyrannieke vader Lord Drion. In haar 'new moon' sectie prijken haar mentor Lord Corvus, de leider van de ridderorde, en haar jeugdvriend Lord Giauzar. Haar 'mistaken' sectie bevat de zonde wraakzucht, de demon Lucifer, en de plaats 'Chasm of fire' (door mij toegevoegd). Veronica speelde Lady Elektra, een tussen de dieren opgegroeide vrouw wier doel het is om uiteindelijk alleen nog uit instinct te handelen (idee in 'new moon' sectie). Zij kan ijsberen oproepen om haar te helpen, en haar lotsbestemming is dat zij zich zal opofferen voor degene die ze verraden heeft. In haar 'new moon' bevinden zich Ezra, haar eertijdse geliefde en de vader van haar verdwenen dochter, die zelf ook verdwenen is. En Sulafat, een jong meisje dat haar aan haar dochter doet denken. In haar 'full moon' zien we Lord Orion, waarvan ik even kwijt ben wie het was, en de gehypnotiseerde burgers. (Een stukje achtergrond van het spel waar ik jullie niet mee zal vervelen.) Haar 'mistaken' sectie bevat Lord Corvus, de al genoemde leider van de orde - ze heeft een hekel aan het krijgen van bevelen, en hij doet niets anders dan haar bevelen. Daarnaast de 'orcas', bloeddorstige geesten in de vorm van orca's. Ik speelde Lord Draco, de 'First Magician' van de ridderorder. Hij denkt nog dat hij een toverspreuk kan vinden om de Mistake mee ongedaan te maken en zijn volk te redden (idee in de 'new moon'); en hij kent de magie van het ijs. In zijn 'new moon' vinden we zijn oudere broer Lord Giauzar. In zijn 'full moon' staan zijn oude leermeester Master Sirius de tovenaar, die reeds gestorven is maar soms nog tot hem spreekt in zijn hoofd en zijn jonge leerlinge Sulafat. Bij de 'mistaken' vinden we Lord Corvus, de leider van de ridderorde die vindt dat magie onzin is en alle ridders zich met het zwaard zouden moeten bezig houden; en 'Karkadum, the mystic King', een demon die meer dan wie ook van magie weet. Eva, als laatste, speelde Lord Giauzar, die als lotsbestemming heeft dat hij langzaamaan zijn geheugen zal verliezen; en bovendien kort de tijd stop kan zetten. In zijn 'full moon' vinden we zijn superieur Lord Corvus, en zijn vader Master Matar - die vindt dat al dat gedoe met die ridders maar onzin is, en Giauzar zich op de taken van een erfgenaam zou moeten storten. In de 'new moon' vinden we zijn jongere broer Lord Draco, en zijn jeugdvriendin Lady Algarab. Bij de 'mistaken' staan Sulafat, het twaalfjarige meisje op wie hij stiekem verliefd wordt; en het idee dat het verleden perfect was en we er alles aan zouden moeten daar naar terug te keren. Tot zover de karakters. Verschillende personages komen vaker voor, met name Lord Corvus en het meisje Sulafat, en deze bleken dan ook de spil te vormen waaromheen het verhaal zich zou gaan draaien. De volgorde aan tafel was, met de klok mee: Eva, Annette, Veronica, ik. Dus Eva en Veronica waren elkanders Mistaken, en hetzelfde voor Annette en ik. Volgende post: het spel.

door VictorGijsbers draak, 811 / 1247 gepost: 25-11-2005 om 15u10	Antw: [Polaris] Het drama van Sulafat
	Ten eerste: het idee van 'ervaren roleplayers' is een mythe. Het vertellen van verhalen en het spelen van een rol is zo iets natuurlijks voor mensen dat ze het zonder enige moeite doen. Ook nu weer: Veronica, vrijwel geen ervaring (en dan nog met een volkomen ander systeem), maar ze speelde werkelijk fantastisch. Hetzelfde een week geleden, met ene Maartje die ook nog nooit had geroleplayed: ik had haar niet van iemand die het elke week deed kunnen onderscheiden. Roleplayen is kennelijk niet iets dat je hoeft te leren, en groepen die zoeken naar 'ervaren spelers' beperken nodeloos hun blikveld. Maar over naar het echte spel. Het speelde zich voor een groot deel in het Engels af, omdat Veronica wel aardig Nederlands vestaat maar het niet echt goed spreekt. Wanneer Annette en ik Heart en Mistaken waren spraken wij echter wel Nederlands. Wat mij opviel is hoe gemakkelijk dit spel zijn eigen poëtische sfeer schept. Natuurlijk is er een achtergrond die daar erg goed bij past, maar waar het hem toch vooral aan ligt zijn de 'keyphrases'. Je begint het spel met: "Long ago, the people were dying at the end of the world." Wanneer Lord Draco voor het eerst gespeeld gaat worden begin ik met: "But hope was not yet lost, for Lord Draco still heard the song of the stars." Elke scene wordt geopend met "And so it was that..." en eindigt met "And so it was." Maar juist ook de 'keyphrases' tijdens de conflicten: "It was not meant to be." "And that was how it happened." "It shall not come to pass." Wanneer dat het kader is waarbinnen je speelt ga je vanzelf heel poëtisch spelen, zowel qua hoe je spreekt als qua wat voor gebeurtenissen je beschrijft. Ik ben echt onder de indruk van hoe gemakkelijk het is om precies de juiste sfeer te krijgen en de hele tijd vast te houden. Wat vorige keer dat we het systeem speelden - één sessie om het uit te proberen, met Remko ipv Veronica - een beetje het probleem was, was dat alle scenes nogal als los zand aan elkaar hingen en er zoveel gebeurde dat het vooral chaos was. Ditmaal was dat helemaal niet het geval. De scenes volgden elkaar logisch op, en vormden allemaal een enkele verhaallijn. Misschien dat we vorige keer gewoon nog een beetje te experimenteel aan het klooien waren; dit werkte in ieder geval veel beter. Het verhaal was goed en aangrijpend, de karakters kwamen uit de verf en de sfeer was perfect. Echt een hele goede sessie. We speelden vijf scenes: Eva maakte een scene voor het karakter van Veronica, Annette voor mijn karakter, Veronica voor dat van Eva, ik voor dat van mijzelf, Eva voor dat van haarzelf. Aanschouw. En zo gebeurde het dat Lord Corvus Lady Elektra beval om hem het meisje Sulafat te brengen. "Zij zal een goede ridder zijn; haar geest mag niet door de weekheid van magie verpest worden." Elektra smeekte hem het meisje niet van heer verkozen lotsbestemming af te houden, maar zij vermocht niet Corvus te vermurwen. Dan ging zij, maar in plaats van Sulafat te brengen stuurde zij haar, met medewerking van Lord Draco, op een grote ijsbeer naar de broer van Draco toe - Lord Giauzar. "Zij is verdwenen in een storm van ijs en sneeuw. Men zegt zelfs dat men beren heeft gezien." Lord Corvus antwoorde: "Breng mij haar terug binnen een week, dat mijn macht niet hardhandig op je neerdaalt." Aldus geschiedde. En zo was het dat Lord Corvus Lord Draco bezocht, en hem vroeg waar het meisje Sulafat is. "Verdwenen in een storm van ijs en sneeuw. Ik zoek haar, maar weet niet waar zij is." "Breng haar terug. Je hebt twee dagen, en anders zal ik je verschrikkelijk straffen." Zo reed Draco naar het kasteel van zijn broer en vluchtte met Sulafat de ijsvlakte op, naar een grot die hij daar kende. En in de grot bevonden zich magische voorwerpen. Maar alleen als Corvus dat wist, en van plan was met een groep ridders de grot te doorzoeken. Maar alleen als de grot tot diep in de Mistake leidde. Maar alleen als Corvus Draco en Sulafat daarheen zou opjagen. Aldus geschiedde. (Noot: die laatste dingen zijn dus nog niet gebeurd, maar het staat vast dat ze gaan gebeuren.) (Tweede noot: ik schrijf het nu wel in de verleden tijd, maar we speelden in de tegenwoordige tijd.) En zo was het dat Lord Giauzar de poorten van zijn kasteel opende en het meisje Sulafat, met haar ravenzwarte haar, van een ijsbeer af gleed en voor zijn voeten in de sneeuw viel. En in zijn hart ontbrandde het vuur van een verboden liefde, en hij beloofde haar te beschermen. De volgende dag kwam Lord Draco, en nam het meisje mee de ijsvlakte op - zonder zijn broer te vertellen waar de grot was. Maar alleen als Giauzar een spion achter hen aan stuurde en het zo alsnog te weten kwam. Aldus geschiedde. En zo was het dat heer Draco in de grot een horde van zwarte spinnen moest bestrijden om zijn leerlinge te redden. Met zijn zwaard en zijn magie verpulverde hij er duizenden; maar alleen als er steeds meer bijkwamen. En zo was het. En Draco vroeg zijn leerlinge haar talenten te gebruiken en de grot te versperren met een muur van ijs. Maar zij betoverde de spinnen, en deze volgden haar, en kropen over haar heen - waardoor zij haar concentratie verloor en opeens weer aangevallen werd. En Draco betoverde alle spinnen die op haar liepen tot ijs. Maar alleen als hij ook haar hart tot ijs maakte, zodat ze niet meer lief kon hebben. En zo was het. Daarop kwam de spinnenkoningin, en heer Draco hakte haar een poot af. Maar alleen als ze over hem heen sprong en haar kaken in Sulafat zette. Maar alleen als de kaken bleven steken in haar ijskoude hart, en heer Draco de spin kon doden. Maar alleen als het gif van de twijfel in Sulafats hart doordrong. Maar allees als zij daarmee ook een magische macht over spinnen kreeg. Maar alleen als zij zich daardoor op den duur boven Draco verheven zou gaan voelen. Maar alleen als dit conflict in een eerlijke strijd beslecht zal worden. En aldus geschiedde. En zo was het dat de spion terug kwam bij heer Giauzar, en hem vertelde dat hij had gezien hoe een gigantische spin de kaken in Sulafats lichaam zette, zodat zij wel moest zijn gestorven. Maar Giauzar reed toch uit, want hij kon aan heer dood niet geloven; en bij de ingang van de grot vond hij drie bevroren bloeddruppels die zijn hand pijnigden met hun koude. Hij liep de grot in, en ontmoette Sulafat en zijn broeder Draco. En Sulafat, ijskoud en berekenend, droeg Giauzar op Lord Corvus te doden zodat zij weer veilig met magie bezig kon zijn. En Giauzar stond op het punt toe te geven toen Draco tussenbeiden kwam en Sulafat haar plaats wees. Sulafat betuigde spijt, en gaf heer Giauzar een brief voor haar vriending, Lady Algorab - maar zij vroeg het hem niet vriendelijk deze brief te bezorgen, maar dreigde met haar eeuwige verachting als hij het niet zou doen. Bedroefd nam Giauzar afscheid en reed hij de eenzame ijsvlakte op. Aldus geschiedde. - If the bulk of American sf could be said to be written by robots, about robots, for robots, then the bulk of English fantasy seems to be written by rabbits, about rabbits and for rabbits. - Michael Moorcock

door VictorGijsbers draak, 812 / 1247 gepost: 25-11-2005 om 15u26	Antw: [Polaris] Het drama van Sulafat
	Was ik bijna één van de mooiste momenten van de avond vergeten. In die laatste scene wilde Giauzar natuurlijk vooral dat Sulafat liet zien om hem te geven, maar Veronica speelde haar zo koud als ijs. Toen ze hem de brief had gegeven draaide Sulafat zich om om zich weer bij haar leermeester Draco te voegen. Eva (Heart): Doch over haar gezicht rollen tranen. Veronica (Mistaken): Hm, uh... Annette (New moon): Misschien iets als: 'Maar alleen als het tranen van woede zijn'? Allen: Wow! Veronica: Maar alleen als het tranen van woede zijn. Eva: Maar alleen als Giauzar denkt dat het tranen van verdriet zijn. Veronica: And that was how it happened. Ik heb echt zoveel zin om dit woensdag weer te gaan spelen. - If the bulk of American sf could be said to be written by robots, about robots, for robots, then the bulk of English fantasy seems to be written by rabbits, about rabbits and for rabbits. - Michael Moorcock

naar boven

© mandragon web team - 2000-2012
disclaimer - privacy
0.2064 s