| | |

Overmoed

Dit item bevindt zich in:

Rollenspellen > Algemene RPG info > Spelervaringen > Blunderboek

Reacties

door Halfred draak, 138 / 543 gepost: 16-6-2003 om 23u17	Overmoed
	De groep vorderde langzaam op een weggetje tussen de bomen, met aan weerszijden een hoge berm van gras, mos en rotsen. De hoeven van hun paarden doorbraken het gefluit van de vogels. Voorop liep Ma Chao, hoofd rechtop zoals altijd en het gewicht van zijn platenharnas leek hem niet te deren. Hij leidde zijn paard over het kronkelige weggetje. Achter hem liep een zwaar ademende man. Het zweet liep over zijn voorhoofd onder zijn bril door. Hij had moeite zijn 100 kg op het pad te houden ondanks zijn kleine gestalte. Ook hij leidde zijn paard braafjes achter zich, terwijl zijn andere hand het gevest van een pikzward slagzwaard niet losliet. Zijn naam was Venshan. Als laatste van de drie kwam Bartuc, de stille. Hij zat diep verzonken in gedachten over de dagen dat hij nog in de Guilde zat en hoe zijn rivalen hem er uiteindelijk hadden ingelapt. De weg scheen hem niet te deren en machinaal zette hij ��n stap voor de andere, gevolgd door zijn paard en een muilezel. Plots hoorden ze links van hen een luid gekuch. Ze bleven verstijfd staan. Misschien was dit de bende waar ze van gehoord hadden. "Ik zie dat jullie dappere wandelaars zijn." De man was groot en had een bruine snor en een vuile helm. Hij droeg een leren harnas net als de anderen die naast hem stonden. Venshan schatte dat ze met een dozijn waren. Mis, met 15. "Zou ik jullie mogen vragen om rustig jullie wapens neer te leggen, helden?" Ma Chao bekeek de twee anderen vluchtig en hij had zijn spetum vast als een skepter. Venshan beantwoordde de blik met een lichte knik. Bartuc analyseerde de situatie en keek ook naar zijn makkers. Voor zijn kruisboog was het een beetje laat, bovendien hielden een stuk of vijf van die pummels hen onder schot met korte bogen. Het waren pummels, ja. Hun haar zag eruit als vogelnesten en hun intelligentie werd wellicht zelden op de proef gesteld. Maar ze waren met 15. Venshan begon stil te neuri�n. Ma Chao begon aan een zo lang mogelijk verhaal. Hij stelde zich voor op vorstelijke wijze en maakte een buiging en verwees naar zijn makkers als zijn dienaars. Bartuc knikte slaafs. Venshan neuriede verder alsof dit ongelooflijk veel concentratie vergde. Ma Chao had reeds twee zinnen uitgesproken toen ��n van de schutters een kreet van verveling en verbazing liet horen. Hij sloeg om zich heen en leek druk in de weer om een onzichtbare wesp af te weren. De aanvoerder met de snor trok zijn zwaard en deed twee stappen achteruit. Bartuc bleef rustig en Ma Chao sloeg geen aandacht aan wat er gebeurde en vertelde verder over zijn nobele stamboom en het belang van hun tocht. Een tweede schutter kreeg het nu ook. Zijn makkers richtten hun aandacht argwanend op die onzichtbare wespen. Er was een vreemde opschudding in de lucht en de spanning steeg. Ma Chao was nu duidelijk aan het zeveren en de aanvoerder begon zich op te winden. Heel zijn plezier was verbrast door de laconieke houding van de ridder en zijn neuri�nde vrienden. "Zwijg meteen! Wie ben jij wel?!" Ma Chao keek heel verontwaardigd maar zijn blik leek wat onderdanig dit keer. Een derde boef had nu ook die vreemde aandoening en krijste het uit. "Gooi jullie wapens neer! Nu meteen!" Daarop sprong Bartuc behendig op zijn paard, en terwijl Ma Chao zijn redevoering had gegeven, had hij de ezel losgemaakt. De dikke brillekop was net klaar met de vierde boef, die nu ook spokende wespen zag. Toen draaide hij zich om, op zoek naar beschutting. Ma Chao was op de berm gesprongen en eigenlijk was ook de berm op hem gesprongen... Er floten 2 pijlen door de lucht. Een was mis en de ander ketste af op het harnas van de ridder. Er volgde een heel onoverzichtelijk gevecht, tussen de twee bermen. Het zwaard van Bartuc flitste door de lucht en hiew ��n van de boeven in de bovenarm. De aanvoerder probeerde bevelen te geven. Zijn pummels waren vooral met Ma Chao bezig, die hij de ��n na de ander terugdreef op de berm of verwonde. De ridder kreeg ook wat lichte klappen, maar die schenen zijn entoesiasme voor dit gevecht alleen maar aan te vuren. Venshan zat wat bedeesd tussen de paarden, op zoek naar een nieuw doelwit voor zijn spreuk. Er kwamen twee boeven op hem af en ��n haalde al ferm uit. Een allesdoordringende kreet weerklonk toen het zwaard van de lummel in zijn linker arm sneed. Het bloed kleurde zijn mouwen terwijl zijn gezicht als bij toverslag veranderde in een afgrijselijke tronie. De twee aanvallers bleven ernaar staren als versteend. Als een woedende bliksem trok Venshan zijn grote zwaard en hij leek zichzelf niet meer. En dat was hij ook niet meer. Bartuc keek even om en vatte hoop, want zijn dikke vriend was een stuk praktischer ingesteld in deze staat dan in de vorige. Ma Chao doorboorde een aanvaller die even te lang omkeek. Venshan leek zijn aanvallers totaal te domineren. Zijn zwarte zwaard leek te sissen en te trillen in zijn hand en zwiepte sneller door de lucht dan zijn fysiek voor mogelijk hield. Niemand durfde hem nog aan te vallen en al gauw had hij zijn twee aanvallers gekliefd. Drie van de boeven waren weggerend toen ze zijn blik zagen kijken in hun richting. De leider had een schild gepakt en leek een gevecht te anticiperen. Ma Chao kreeg een klap in de zij, maar vocht verder. Bartuc had twee tegenstanders uitgeschakeld toen hij plots een knotsslag op het been inkasseerde. Er was een doffe botbreuk hoorbaar en hij schreeuwde het uit. Hij probeerde wat verderop te geraken te paard, maar de weg was versperd door Ma Chao en zijn belagers. Venshan was nog bezig op een lijk te hakken; hij was buiten zinnen. Uit zijn slaphangende linkerarm drupte bloed op de grond. Plots kreeg Bartuc een slingerkei tegen de zijkant van zijn helm, viel onelegant van zijn paard en veroerde geen vin meer. Venshan was klaar met het lijk en hij was zo imposant dat iedereen hem in een ooghoek hield om zich tijdig uit de voeten te maken. Er was iets met dat zwaard van hem. Ma Chao werd boos en vloekte in een zuiders Arkadan dialect scheldwoorden voor laag geboefte. Zijn spetum kletterde tegen de schilden van zijn bestokers. De schutters die waren getroffen door de vreemde wespen waren strompelend weggelopen. De leider had gehoopt dat het moraal met de val van Bartuc gestegen zou zijn, maar dat was niet echt zo. Toen de leider zijn angst niet kon bedwingen liep ook hij voor Venshan weg. Ma Chao doodde een vluchtende rover en haalde nog een van de berm die smak op zijn achterhoofd viel. Venshan liep de vluchters achterna met een onaards barbaars gekeel. De leider draaide zich vliegensvlug om en haalde uit naar de benen van de geschifte tovenaar met zijn schild. Venshan viel haast op de grond, maar zijn zwaard hakte zijn vijand het hoofd af. Hij merkte echter dat hij last had om te blijven staan. Het bloed drupte verder en hij was zich niet bewust van het gekeel dat hij produceerde. Ma Chao stond even later naast hem en toen werd het donker. Venshan werd wakker van het schudden op een paard. Hij voelde zich verschrikkelijk. Voor hem kon hij in een bocht zien hoe Bartuc aan zijn paard was gebonden, bewusteloos. Ma Chao zat voorop op zijn paard en leek last te hebben van zijn zij. Ze werden een dag later in het dorp onthaald en daar werden hun twee gebroken armen, twee gebroken benen, een paar gebroken ribben en een zware hersenschudding met geheugenverlies behandeld met het weinige dat er voor handen was... "15 dat was te veel beste spelers..." De beste manier om de toekomst te voorspellen, is ze uit te vinden.

door sareth webslaaf, 2986 / 6375 gepost: 17-6-2003 om 0u01	Re: Overmoed
	dat valt toch reuze mee dan ? dit is eerder een overwinning dan een blunder, maar wel lekker breed uitgesmeerd ik wou dat ik ook zo groot en sterk was ! groetjes, benjamin aka sareth

door Benshin Zoolander, 277 / 2688 gepost: 17-6-2003 om 11u30	Re: Overmoed
	Is dit gebaseerd op een game sessie? En zo ja wat voor 1?

door Halfred draak, 140 / 543 gepost: 17-6-2003 om 17u35 gewijzigd door Halfred 17-6-2003 om 17u36	Re: Overmoed
	Is dit gebaseerd op een game sessie? En zo ja wat voor 1? Tuurlijk. Gebaseerd op echte ge-RPG'de feiten . Wel, het overmoedige lag ook in de omstandigheden. De bende was namelijk nog niet helemaal uitgeroeid. Zowel Bartuc als Venshan hadden een gebroken been en een gebroken arm (Bartuc van de val van zijn paard) en bovendien lag Bartuc een tijd lang in de coma. Hij werd wakker in het dorp en kon zich bijster weinig herinneren. Hun vermoeden dat de bende wraak zou nemen op hen en het dorp was gegrond. Ze hebben zich met z'n allen verscholen in een drietal huizen in het midden van het dorp en alles zo goed mogelijk gebarricadeerd. Ma Chao heeft drie dagen training gegeven aan al wie wilde. De aanval, 's nachts op de derde dag, werd deftig afgeslagen, zonder dat Venshan zijn zwaard trok. Het zwaard is bezeten door een geest, dat 11 adds (eerder hoog ervaringsniveau) geeft aan al wie het gebruikt. Nadeel is wel dat de gebruiker berserk wordt en zich niet overgeeft. De boeven vielen hem niet aan omdat ze ge�ntimideerd waren in de eerste graad (-> enkel verdediging mogelijk) of zelfs in de tweede graad (-> vluchten of anders overgave). Intimidatie is dus een machtig wapen. Het spel is Hexarchon, zie Regels & Opties.... De beste manier om de toekomst te voorspellen, is ze uit te vinden.

door Oisin mandraak, 90 / 893 gepost: 6-11-2003 om 9u51	Re: Overmoed
	Knapknap Halfred. Maar niettemin vind ook ik dat dit eerder een succes te noemen valt dan een nederlaag. Ja, ze waren zwaar toegetakeld. Maar toch... Drie tegen vijftien en dan nog zo'n resultaat. Als intimidatie zo een sterk wapen is, hoe kwam het dan dat de roversbende �berhaupt het dorp nog durfde aanvallen? ... Hoewel. Ze hadden natuurlijk wel gezien dat de helden niet onkwetsbaar waren. En ze waren bij hun aanval op het dorp met meer dan vijftien, vermoed ik. ... Zelfs dan nog. De rovers weten dat ze te maken krijgen met drie gevaarlijke tegenstanders (of bestaat genezingsmagie niet in Hexarchon of werkt het trager) en dan nog een stel dorpelingen. En dan niet vergeten dat de rovers in het nadeel zijn als ze een dorp moeten bestormen waar de verdedigers zich kunnen verschansen. ... Vroeger heeft een spelersgroep van mij zich een tijdje als roversbende geamuseerd. Ze hadden een groepje van vijftig rovers rond zich verzameld. Ik had een geweldig gevecht voorzien tussen de roversbende en 'de mannen van het kasteel'. Op een dag komen er dus 3 rovers terug uit het bos. Ze waren met 10 vertrokken, maar blijkbaar hadden ze de verkeerde patrouille aangevallen en een pak slaag gekregen. Hiermee wilde ik de groep klaarstomen voor de grote confrontatie. Wat deden mijn spelers? Ze poetsten de plaat. Het was te gevaarlijk geworden. ... Als overmoed een probleem is voor een avontuur, dan is lafheid dat vaak ook. Oisin _____________________________________________________ Uit respect voor de kunstenaar: Mask design copyright 1985-2004 by Lawrence D. Wood and fantasy Guilde Studio. Deze maskers kunnen gevonden worden op http://www

door Halfred draak, 399 / 543 gepost: 11-11-2003 om 22u39 gewijzigd door Halfred 11-11-2003 om 22u49	Re: Overmoed
	Genezingsmagie is zeldzaam. Magie is gewoon geen vanzelfsprekendheid. Er zijn trouwens veel soorten magie en het is onmogelijk om van alles wat af te weten. Genezingsmagie is bij de moeilijkste soorten, omdat het steunt op een "essentie" arcane en dat zijn de moeilijkste en de meest bijzondere. Intimidatie is een sterk wapen, maar ze hebben een groep rovers uit het kamp meegebracht die de razende brillekop nooit gezien hebben. Het was wel leuk, maar het stamde nog van een tijd dat ik meer met systeem dan met setting bezig was. Dat is nog altijd een probleem trouwens. Nu bereid ik eens echt iets voor ter gelegenheid van mandragondag. (tijdrovend wel) In D&D kwam het wel voor dat we 30 orks afslachtten met een groep helden van level 7 of meer. Dat zou in Hexarchon niet waar zijn. De beste manier om de toekomst te voorspellen, is ze uit te vinden.

Dit item bevindt zich in:

Rollenspellen > Algemene RPG info > Spelervaringen > Blunderboek

© mandragon web team - 2000-2012
disclaimer - privacy
0.7784 s