Welk fantasy-RPG speel jij?

Intussen heb ik alle rollenspellen vaarwel gezegd op DSA na, dan. Shadowrun wil ik nog wel spelen als ik een écht goede spelleider vind, die zijn verhalen tot in de puntjes voorbereid en liefst nog de officiële verhalen leidt. Die zijn gewoon... purrachtig!

Ik heb van fantasy eigenlijk alleen nog maar AD&D en nu D&D gespeeld (en gemeesterd). Wel al zowat in alle settings. Voor de rest nog geen tijd en/of medespelers gevonden.

"D&D", "AD&D", "D&D3" en D&D3.5"...


Heu... dat zou ik nu niet meteen meerdere rollenspellen noemen

Call of Cthulhu. Maar troost je: Metallica kon het ook niet spellen. En uiteindelijk: zo veel maakt het de "Great Old Ones" toch niet uit hoe aardlingetjes hun naam spellen.

Kwestie van een discussie in gang te krijgen. Welk is je favoriet fantasy-RPG en waarom? Welk fantasy-RPG speel je actief en waarom? Etc.

mijn favoriet is d&d, en niet omdat dat zo goed is. het is dat de alternatieven gewoon imho slechter zijn.

Naar wat ik totnutoe van odm 4.0 gehoord heb, lijkt het me nochtans wel een goed systeem, hoor... En natuurlijk vind ik zelf Verborgen Paden een geweldig systeem.

(dat komt ervan als je aan je sociaal leven begint te bouwen é )

ik bedoelde eigelijk




'sociaal leven buiten rpg's omdat toch niemand meer van onze groep geintresseerd is enzo'

i don't like drunks either

Welkom terug.

Wel blijft OdM (DSA) mijn favoriet. Het nodigt veel minder uit tot powerplay. Het heeft meer weg van een echte middeleeuwse wereld met een natuurlijk een deel fantasie en tovenarij

Tja, de bestaande wereld van d&d zijn inderdaad veel meer volgestopt met fantastische elementen, maar niets houdt de spelleider tegen om zelf een ander soort wereld te creëren.

daarom zijn er ook wereldEN (powerplayen in Ravenloft lijkt mij een vrij achterlijk idee)

Tja, dat kan WEL, hoor. Ik heb het helaas zelfs al gezien.




En ik vind Ravenloft wel leuk (met de Misten die je in één of ander eng landje droppen), maar de campaign setting van ad&d trok op niks: teveel metafysische uitleg. Het idee dat ik ervan had, Ravenloft kan alles zijn zolang het maar eng en gemeen is, zat niet in die campaign setting. Raveloft kwam af met dwaze half-goddelijke überslechteriken die allemaal de baas speelden over een domein... Dat vond ik dus weer een typische d&d-misrekening. Het oorspronkelijke concept was leuker: in Ravenloft kan je per ongeluk verzeilt raken en alles is daar duisterder en enger. Meer uitleg was daar eigenlijk niet bij nodig. Door die uitleg wel te geven (en dan nog met metafysische hoela) werd de setting minder leuk. Met andere woorden: ik negeer die setting dus.

dat is ook maar hoe je het speelt hé

en idd, tuurlijk zijn da hele sterke beesjes die dat regeren.. da's ook de logica

mensen die de lords bevechten eindigen nogal eel snel eel dood

wat ik overigens best wel leuk vindt, maar het stoort me dat in d&d overal Planescape wordt in gebracht...

Daarom ook dat het basisboek van Ravenloft 3e niet langer op de Lords focust zoals Domains of Dread. Niet perfect maar ik vind het een enorme verbetering.









De D&D-planes waren er eerder dan Planescape. Planescape was enkel een herwerkte versie die de planes speelbaar moesten maken voor low-level-personages. Of als uitgangsbasis van een campagne ipv. een onderdeel.




Tussen haakjes: er is een D&D-forum waar je deze thread kan verderzetten (met het risico daar meer fanboys tegen het lijf te lopen natuurlijk ).

Edorian schreef:




Mijn eerste ervaring met RPG was een gast rol in Commando Olagtay, welke toen nog gespeelt werd met DSA1 regels.

Als je oneindige spellists, eindeloze featlists, classes, damage dice, hit dice en levels intuïtief vindt, ja, dan is D&D3 intuïtief. Als je toegeeft dat je geen ander systeem kent zou ik er geen claims over maken.




En voor ik weer wordt beschuldigd van D&D-haat (alhoewel, ik ben geen moderator meer): Niet-intuïtief staat niet gelijk aan slecht. Intuïtief betekent in mijn ogen iets als: alles werkt ongeveer hetzelfde en alles heeft een duidelijke functie (Ability scores, saves).