In dit artikel probeer ik samen te vatten wat er door de inwoners van Daera gegeten en gedronken wordt. De informatie is misschien niet volledig, aangezien ik niet alle regiodozen en boeken heb, maar ik kan mij voorstellen dat de onderstaande lijst door de lezers van dit forum kunnen worden aangevuld zodat er een ietwat vollediger beeld ontstaat.
Middelrijk, Albernia en het Lieflijke Veld
Aangezien deze streken handel drijven met vrijwel elke regio vind ik geen speciale delicatesse in de boeken. Vlees afkomstig van wild en van de vele boerderijen, groenten en fruit uit allerlei regionen, vis en vele soorten exotische maaltijden zijn hier te vinden. Vooral de inwoners van het Lieflijke Veld zijn liefhebbers van wijn.
Thorwal
Prems vuur en Vidsander Meelworst zijn niet weg te denken aan de Thorwaler eettafel. Verder zijn de Thorwalers echte liefhebbers van suiker, dus ook siroop, stroop en honing staan op het menu. Verder leert een Thorwaler reeds op vroege leeftijd bier te drinken, vaak gezoet met warme honing. Bekende bieren zijn de Waskir, Salzatran en het Bodirer Eikengal. Thorwalers drinken weinig wijn, want dit is een vrouwen/ Rahja-drankje. Verder gaat er geen stevig Thorwaals maal voorbij zonder vis, vlees (schaap, zwijn en rund) en vruchten. Een delicatesse is de Varnheimer Houtvis, die in de zon gedroogd wordt totdat de vis zo hard is als hout en gezouten erg lang houdbaar blijft. De vis kan dan worden gekookt met honing en vruchten. Bekend is ook het Swiebeln zuur een soort spijs. Op alle Thorwaalse markten zijn zogenaamde suikerplakken te vinden, gekleurd met vruchtensap en in de vorm van zonneschijven, dolfijnen etc.etc. Ook honingballen zijn bekende Thorwaler snoepjes.
Het Noorden
In de steden kan allerlei voedsel worden gevonden, maar daarbij bovenal walvisvlees (waarbij vooral Paavi het centrum van de walvisvangst is) en het Karenvlees, een hertensoort die door de Neveserstammen gehouden en gefokt wordt.
Het Zuiden
De Novadische keuken is eenvoudig en sober…in de ogen van de Tulamiden en de Middenrijkers. Het is verwonderlijk hoe weinig ingrediënten de Novadis nodig hebben om toch een goed maal te maken. Kamelenmelk is een belangrijk bestanddeel in veel gerechten. Dadels en vijgen worden veelal gegeten. Vuurkruid, een heet kruid wat buiten het versteken van de smaak ook een conserverende werking heeft zit in vrijwel elk maal. Van schapen of kamelenmelk wordt ook zure yoghurt gemaakt of een dikke quark, vaak zo zuur dat ze met veel suiker gegeten moet worden. Een bekende drank is de Khalaff, gemaakt van gekookte melk en bepaalde kruiden. Schapen of kamelenvlees wordt ook gegeten.
De Tulamiden hebben een uitgebreid assortiment aan voedsel, waaronder dadels, thee en rijst belangrijke bestanddelen zijn. Groenten en fruit (waaronder grote meloenen) zijn veelal aanwezig op het bord maar vis wordt niet veel gegeten (haai en haring is voedsel voor de armen). Een goed Tulamidisch maal telt veel gangen. Water wordt gedronken door de armen, of het moet bronwater (fleswater) zijn. Vooral thee met melk drinkt men hier. Een duur soort kruidenthee is het Tulamidengoud. Verder is er thee in verschillende smaken. Alcohol vind men in dadel- en rijstwijn, maar er zijn wijnstokerijen die brandewijn brouwen.
Het voedsel van de elfen en dwergen zal later volgen. Wat men precies eet in Bornland, Weiden (kruideboter en marmelade) het diepe Zuiden en op Maraskan weet ik helaas niet.



