Dat de Goden ook daadwerkelijk ingrijpen is ook een waarheid als een koe. Zelfs Novadi's, Rur en Grorrers, angroschim en ander ongelovig gespuis twijfelen daar niet aan, al zien ze de Twaalven enkel maar als ontsnapte, megalomane dienaartjes van hun eigen blasfemistische afgoden.
Zelfs hetgeen wat in Avonturië het allerdichtst mogelijk komt bij een "atheïst", de aanhangers van de "magiërstheorie" weten dat ze er zijn en dat ze macht hebben.
Echte atheïsten bestààn gewoon niet in Avonturië en als je er één zou spelen, dan is dat heel slecht rollenspel.
Maar wie zijn het nu... wat doen ze... hoeveel goden aanbidt men... wat is er met de Andere Goden... enz.
Dat kan een struikelblok zijn voor menig speler.
Daarom heb ik beslist, om in mijn oneindige wijsheid een artikeltje te schrijven over dit zeer belangrijke aspect van het Rollenspel in DSA/OdM...
Wie zijn de Twaalven?
(de drie hoofdletters in de namen zijn geen fout maar een ering der Goden)
Deze ernstige God die zijn blik streng over de zielen op Daera laat rusten is de beschermer van de Orde, de Wet en het Gezag. PRAios is tevens de opper- en zonnegod, die ook wordt aanroepen als beschermer tegen magie.
De Godin van de Storm en de eerlijke, eervolle Strijd. Haar dienaars zien de strijd niet als doel, maar enkel als noodzakelijkheid in de strijd tegen al het kwaad.
De God van de Zee en de Rivieren, de Scheepvaart en de Visserij alsook van de regen en soms ook wel het weer. Hij wordt om begrijpelijke reden wel eens de "Wispelturige" genoemd, vermits zowel het weer als de zee even snel kunnen veranderen als zijn gemoed.
Zijn dienaars zijn zelf echter ook even wispelturig als hun Heer zelf.
De Godin van het Haardvuur, de Gastvrijheid en het Huwelijk.
Hij is de duistere God, de God van de Slaap, de Dood en de Vergetelheid. Hij roept de zielen als hun tijd gekomen is maar waakt ook over de dromen der levenden en beschermt de waanzinnigen.
Zij is de Godin die alle kennis bewaakt en beheert. Ze wordt aanroepen als beschermster van de Kunsten, de Wetenschap en de Magie.
De grimmige God, die staat voor Jacht en Winter. Zijn aanhangers kennen geen lach, vermits ook de Winter hard en troosteloos is. FIRun wordt dan ook eerder zelden aanbeden. Veeleer bidt men tot zijn goedschiksere dochter IFirn.
De jonge Godin. Zij staat voor het Leven en de Verandering in al hun facetten. Haar dienaars zijn stuk voor stuk pacifisten en trachten hun leven in te zetten voor de verandering van al wat is. Daarom ook, dat de TSA-kerk geen Patriarch kent. (Patriarchen zijn vergelijkbaar met de paus)
De God van Handel en Diefstal. Op het eerste gezicht lijkt dit misschien wel wat paradoxaal, maar eigenlijk zijn handel en diefstal twee handen op één buik. Welke handelaar zou het niet aandurven zaken te verkopen aan prijzen die "reinste diefstal" zijn? Of is een diefstal niet gewoon een andere manier om van eigendom te ruilen?
De meeste Phex-tempels zijn geheim en enkel aan ingewijden bekend. Desondanks geldt Phex als de meest aanbeden God der Twaalven, vermits hij ook het Geluk onder zijn hoede neemt.
De Godin van Akkerbouw en Vruchtbaarheid. owat heel de boerenbevolking smeekt bij Haar om een geslaagde oogst, maar ook een paar dat ongewild kinderloos blijft gaat bij Peraine ten rade om haar zegen te ontvangen.
Maar ook voor de genezers is Peraine de Godin bij uitstek.
De God van het Smeedvuur en de Ambacht. Hij is voor de angroschim (de dwergen) de Eéngod en de schepper van al wat is.
De Godin van de Liefde, de Roes en de Wijn. Zij schenkt de vreugde aan het leven. De zinnelijke liefde, de éénheid van twee liefhebbende lichamen, maar ook de volmaakte wijn zijn een streling aan deze illustere Godin. Haar dienaars zijn ook allen zonder uitzondering mooi van gestalte en aangezicht.
En welke God aanbid een Avonturijn nu?
Wel, alle Twaalf. Vrijwel iedereen heeft één of twee voorkeuren, maar ze zijn allen existent en reëel.
Maar soms offert men ook wel eens aan de andere Goden. Zo is het bij voorbeeld niet geheel onvoorstelbaar dat een dief de Praiostempel binnenstapt -incognito wel te verstaan- en er in stilte bidt, dat de Heer Praios eens een oogje toeknijpt als hij zijn volgende daad verrichten wil. Menig Rondrabevallige zwaardvechter smeekt ook wel eens de op de hulp van Phex in situaties die enkel met geluk te beslechten vallen om dan achteraf Peraine te gaan huldigen in de hoop snel te genezen van zijn wonden.
Dit alles -uiteraard- met de nodige offergaven.
Die offergaven zijn steeds afhankelijk van de Godheid. Geld KAN natuurlijk altijd, maar de Goden krijgen toch liever geschenken die hen nauw aan het hart liggen. Een buitgemaakt wapen voor Rondra, een boek met kennis voor Hesinde...
Offers en Godentienden
Dat is NIET hetzelfde. Terwijl eenieder een tiende van zijn inkomsten dient af te staan aan de kerk naar zijn keuze om in het onderhoud van de tempels te voorzien en de gewijden te betalen, gaan de offers zelf naar de Goden.
Enkel aan de tempels betalen zien de Goden niet graag en zo kan het best wel eens zijn, dat ze de hulp weigeren aan een dergelijke vrek. Maar ook vervallen en kale tempels zijn niet de wil der Goden. En ook iemand die enkel offert maar de tienden niet betaalt valt niet in de smaak der Twaalven.