Om eens een debat aan te moedigen. Niet over DSA maar specifiek over OdM, de vertaalde versie. Op Mandragon zitten zonder twijfel heelder cohorten rollenspelers die via OdM met hun hobby in contact gekomen zijn. Ik durf speculeren dat de nieuwe generatie steeds meer via computerspelen de RPG ontdekt, dus misschien is leeftijd een valide argument hier.
Maar is de invloed van die eerder rudimentaire versie van DSA die vertaald raakte nu eigenlijk een positieve geweest of een negatieve?
Misschien ziet niet meteen iedereen de andere kant, dus zal ik een paar elementen op een rijtje zetten.
Het grote pluspunt is natuurlijk: door wijde verspreiding, naambekendheid en vooral: omdat de vertaalde versie een behoorlijk lage drempel had, is het een ideale instap geweest in deze hobby. Zeker voor jongere mensen zal het hebben meegeteld dat het eigenlijk ook vrij goedkoop was. Men kan argumenteren dat de gaten gevuld werden door de spelers die aldus creatief leerden omgaan met RPG en improvisatie (men zou het argument kunnen doorzetten en beweren dat deze eigenschap in DSA minder wordt gewaardeerd ook).
Maar men kan ook makkelijk argumenteren dat het succes van OdM de verwachtingen van het publiek in vele gevallen erg laag hield. Het ging om een snel verouderde versie, waarvan dan nog enkel de regels vertaald waren. Quasi alle achtergrond moest je gaan zoeken bij DSA (als je al wist dat dat bestond) en vooropgesteld dat je niet avers bent van een mondje Duits. (In Vlaanderen is dat doorgaans al een grote stap om te zetten, maar dat ligt vermoedelijk meer aan de Vlaming dan aan het Duits.) Over de avonturen die vertaald werden in het Nederlands wordt tegenwoordig een schaamtevol zwijgen bewaard. OdM was een gedoemd project. Wie meer wilde, moest overschakelen op een andere taal (en/of een ander product) of moest het werk zelf doen. Tenslotte: ook over de namen (Avonturië is tegenwoordig de naam van een softpornografische site in het Nederlands en het valt te begrijpen waarom; de toverspreuken hebben al stof tot debatteren opgeleverd - banbaladik je vriend ben ik; en sommige referenties zijn een beetje pijnlijk - herinner u Phileas Fogg) is al heel wat over-en-weer geargumenteerd: zoutloos en kinderachtig of authentiek en origineel?
Dus... de vraag aan iedereen die Oog des Meesters kent en het misschien zelfs gespeeld heeft: heeft het Nederlandstalige DSA onze hobby een duwtje in de rug gegeven? Of denken jullie dat OdM veel mensen net heeft opgezadeld met een beperkt beeld van wat RPG'en inhoudt?
Heeft OdM ons gered van een waarschijnlijke intrede in het alomtegenwoordige D&D, of heeft het een generatie uitgeleverd aan doorgaans even beperkte versies van RPG'en in de lingua franca van het ogenblik?
|
|
|
|
login | registreren | FAQ | menu verklappen
|