B12, door Karsten Wurr
Opgelet: wat men nu te lezen krijgt is enkel bestemd voor de ogen van Spelleiders!
Graad: 1-3
Aantal Spelers: 3-5
Tijdstip: 8 Hal, 1001 BV
Kenmerken: vechten
De reden voor deze tocht: ene koopman genaamd Trallop Gorge zit met de handen in het haar. Sinds drie jaar is er immers al geen konvooi meer door het Nevelmoeras geraakt, waardoor de handel tussen Trallop en Donnerbach in het gedrang komt. Voorheen waren er ook problemen, maar toen kwamen de meeste karren tenminste aan op bestemming. Nu valt het besluit dat men nu nog een laatste karavaan zal uitsturen.
Uiteraard zijn de helden degenen die voor de verdediging en de begeleiding zullen instaan. Hun loon is een percentage van de koopwaar die aankomt, en gaandeweg moeten ze een mooie kaart uittekenen van de weg die ze volgen...
In tegenstelling tot wat zich misschien laat vermoeden is dit zowat de hele plot. Er is geen samenzwering of mysterie in het moeras, het is er gewoon zeer moeilijk terrein, zoals de helden spoedig merken. Het verhaal draait dus om de leuke tocht die de helden, met hun karre, gaan maken door het moor. Van Trallop naar Olat, en dan het onbekende in, tot ze de weg naar Donnerbach vinden.
Ondertussen kruisen ze de weg van de lokale bewoners, van enkele orks, heel wat modder en mist, dieren in het moeras (waarvan sommige waarlijk monsterlijk te noemen zijn) en een stuk of wat magische verschijnselen. De helden zullen voortdurend op scherp staan, zeker als het erop aan komt om met de karren verder te gaan. Het is waarlijk ludiek om de helden ongemakkelijk zien te knoeien met acht volgeladen karren, die ze anders nooit zouden zien. Meer dan een Meester zal gnuivend een held in de modder laten kruipen om te voorkomen dat er weer een wiel breekt (want die zijn beperkt voorradig, en geen wielen is geen karren!).
De monsters in het verhaal zijn passend en leuk (natuurlijk moest er wel ergens een kobold en een bende orks zitten) zoals de moorgeest Langoras, de dwaallichten, de 'Slapende Schone Trol' en de reuzeworm die niet als baanvak aangewend wenst te worden. Slechts met de uit het niets opduikende tijgers in het moeras had ik wat problemen, maar zonder deze beesten blijft het avontuur natuurlijk ook staan.
Niet het beste verhaal ooit, niet het heldhaftige epos dat u zocht, maar wel een zeer genietbaar en degelijk avontuur, waarmee u uw helden op een verrassende en betoverende reis stuurt, met een halve armada volgeladen karren. Vechten, magie en enkele -eenvoudige- puzzels, wat spanning en humor, wat sfeer en wat amusement. En wat had u dan nog meer nodig?
Besluit: een fijn avontuur, wat mij betreft zelfs een aanrader.