Heel lang geleden stuitte een stam ogers op een grot in de bergen, en ze dachten dat ze een ideale woonplaats hadden gevonden. Maar toen ze de grot verder verkenden, ontdekten ze een lichtje. Ze wilden het vangen, want de pracht ervan irriteerde hen. Toen ze het eenmaal hadden, begonnen ze luidkeels ruzie te maken hoe ze het het beste konden toebereiden om te eten. Het lichtje ontging dit niet en bemoeide zich met de discussie: „Jullie willen mij eten, daar kan ik niets aan veranderen, maar als ik jullie een tip mag geven: als ik jullie was zou ik me in één hap opslokken.“ Toen de ogers naar de rede vroegen antwoorde het: „Omdat ik de domheid beherberg.“ De ogers lachtten en gingen verder met ruzie te maken, deze keer om het voorrecht het lichtje te mogen eten, zich niets van de domheid aantrekkend. De ruzie liep al snel uit in een handgemenigde; iedereen wilde het lichtje hebben! En toen gebeurde het. Terwijl een grote oger het lichtje bemachtigd had werd hij omver geworpen door een ander, waardoor het begraven werd onder de grote lichamen. „Krak!“,zei het en brak in twee, waarna een zoet-zuur gas zich verspreide in de grot, en van daaruit meegedragen over alle hoeken van de wereld. Sindsdien zijn alle ogers sloom van begrip, net zoals zo menig ander wezen.
Deze gebeurtenis was niet helemaal volgens het alles omvattende plan der goden, en ze hadden er ook al snel spijt van, omdat vele anderen met deze ‘ziekte’ besmet werden. Maar de god der weisheid reageerde snel, en kon de verspreiding met grote moeite stoppen. Maar aan hen die al besmet waren werd ook gedacht. Hij zette aan vele wegkruisingen kubusvormige blokken van graniet. Daar konden de zwaarst getroffenen koek krijgen als ze erop rusten. Deze koek, zo volgens de volksmond geeft hen meer begrip en inzicht. Deze verschijnt blijkbaar op magische wijze in hun bezit. Aanhangers van deze god gingen later verder met het maken en wijden van zulke ruststenen en versierden het met hun heilig symbool: een zwarte ring gevuld met rood en drie golvende lijnen die naar de hemel opstijgen.
Tegenwoordig wordt deze taak verzorgd door het priesterschap van de god der weisheid, Oghma. Deze vervangen oude versleten stenen door nieuwe die voorzien zijn van Oghma’s heilig symbool: een schriftrol.
|
|
|
|
login | registreren | FAQ | menu verklappen
|