De gevangene

verberg
Een intern bericht sturen
Aan:
CC:
Onderwerp
Bericht
vet - cursief - onderlijnd - titel - link tekst - alinea - voorbeeld

Dit item bevindt zich in:

Meer ... > Eigen schrijverij > Kortverhalen

verberg
Reageren op dit item
Titel
Reactie
vet - cursief - onderlijnd - titel - link tekst - alinea - voorbeeld
  Gebruik mijn ondertekening

Reacties

door VictorGijsbers
draak, 507 / 1247
gepost: 27-7-2005
om 13u06
 De gevangene
Ik liep al heel lang met het idee rond, maar eindelijk ben ik er daadwerkelijk mee aan de slag gegaan: als we roleplayen, mijn experimenten in interactieve fictie en een drietal zeer korte verhaaltjes even niet meetellen, heb ik voor het eerst in zeer lange tijd fictie geschreven. Erg leuk om te doen, maar ik wil er bovendien ook goed in worden. En dat betekent dat ik ten eerste nog veel meer fictie moet schrijven, maar vooral ook zoveel mogelijk commentaar wil krijgen op wat ik al geschreven heb.

Daarom post ik mijn verhaal hier, ook al past het misschien niet zo goed bij de meeste andere verhalen op deze site. Het is geen fantasy, bijvoorbeeld, en het is ook wat langer dan wat ik hier heb zien staan: 30 pagina's / 12000 woorden. Een flinke lap tekst dus, maar ik denk dat er wel genoeg te genieten valt om het de moeite waard te maken.

Wat voor commentaar wil ik? Alle soorten eigenlijk: over de stijl, de opbouw, de structuur, het thema, de karakters, etcetera; gedetailleerd is goed, maar ook "Ik vond het leuk, alleen hoofdstuk vijf had wel wat langer gemogen zodat de spanninsopbouw beter was geweest", of "Dat eerste hoofdstuk, met die discussie, vond ik saai" zijn al de moeite waard.

Vanwege de lengte post ik links naar het verhaal in plaats van het hele verhaal hierin te copy-pasten. De Gevangene is verkrijgbaar als PDF file, OpenOffice.org document en Microsoft Word document. Alle rechten vooralsnog voorbehouden.
door VictorGijsbers
draak, 527 / 1247
gepost: 31-7-2005
om 0u21
 Antw: De gevangene
Misschien kan ik de discussie openen door zelf kritiek te geven, en daarmee een voorlopige todo-lijst voor de tweede versie te maken. (Ik hoor ook heel erg graag van jullie; zowel commentaar op mijn kritiek als je eigen kritiek.) Onderstaande bevat 'spoilers', dus als je verhalen graag zonder voorkennis leest kan je beter eerste het verhaal lezen. Overigens, ook als je verhalen liever leest zonder na te denken over de constructie ervan kan je het misschien beter niet lezen.


1. De laatste zin is ongelooflijk cliche. Ik voel diepe schaamte dat ik hem ooit het opgeschreven.

2. Het eerste hoofdstuk is levenloos. De introductie van het 'leven'-motief door Clavio's feest is in principe niet slecht, maar ik pak het verkeerd aan. (Als je het leven in levenloos proza uitdrukt ben je hoe dan ook verkeerd bezig.) "Show, don't tell." De vijf karakters zijn te plat, hun gesprek te oninteressant. Het dorre intellectualisme van een verzameling platte karakters maakt het verhaal cynisch en ondergraaft daarmee mijn doel. (Het is een te gemakkelijke en dus valse manier om te tonen dat het leven de dood niet kan begrijpen; het hoofdthema van het verhaal.) Sowieso zijn het teveel karakters voor een kort verhaal. Oplossing: verminder het aantal karakters naar twee, laat ze in het feestgedruis beginnen, vrolijk en decadent, dan een niet-dor moment van bezinning. Geef de twee karakters een levens-affirmerende relatie (Elena zwanger van Maurices kind?) en zorg dat ze persoonlijkheid hebben en de lezer zich ermee kan identificeren.

3. Het verhaal ontwikkelt zich te toevallig, terwijl de gebeurtenissen veel beter in elkaar kunnen klikken. Waarom Maurice niet de advocaat van de gevangene laten zijn, nadat deze zijn moord heeft gepleegd?

4. De lange passage over de gang, het aantal stappen, en dergelijke - heeft die wel thematisch nut? Neen. Dan moet hij eruit, zeker in een verhaal van deze omvang. Weg. Of daar iets voor in de plaats moet komen weet ik nog niet.

5. De goedkope horror-effecten - werken die wel? Op de een of andere manier moet het wel afschrikwekkend zijn wat de gevangene meemaakt, misschien is horror de manier, maar misschien ook niet. Dat is een belangrijke vraag, en ik heb er nog geen antwoord op.

6. De stelling dat een dood lichaam een object is moet bewezen worden door het te tonen, niet door het te zeggen. (In een filosofisch tractaat zou je het juist met veel effect kunnen poneren; interessant verschil.)

7. De vraag waarmee Maurice naar de terechtstelling gaat moet dramatisch gemotiveerd worden. (Waarom stelt hij zich die vraag?)

8. Voor de gevangene moet de gevangenis een symbool van de dood zijn; de stad voor en na het bezoek aan zijn ouderlijk huis (resonantie met het idee van de zwangere Elena!) van respectievelijk leven en dood. Hier valt qua beschrijving veel te winnen.

9. Waarom zou de gevangene zich steeds persoonlijk tot Maurice richten? Wil hij iets van Maurice? Zo ja, wat? Zo nee, moet hij dan meer in zichzelf mompelen, Maurice als niet meer dan een abstracte aanwezigheid ziend?

10. Goed letten op verschil in stijl tussen de drie vertellers. (Alwetende verteller / Maurice / gevangene.)


Werk aan de winkel dus.


-
If the bulk of American sf could be said to be written by robots, about robots, for robots, then the bulk of English fantasy seems to be written by rabbits, about rabbits and for rabbits. - Michael Moorcock

Dit item bevindt zich in:

Meer ... > Eigen schrijverij > Kortverhalen

naar boven