| | |

Ciro Dragonis

Dit item bevindt zich in:

Meer ... > Eigen schrijverij > Kortverhalen

Reacties

door Valcam draak, 47 / 394 gepost: 5-2-2005 om 18u09 gewijzigd door Valcam 5-2-2005 om 18u39	Ciro Dragonis
	Ciro liep door de enorme hal van het hertogelijk paleis naar de galerij rond de binnentuin. De zon was net onder en de tuin baadde in een mysterieus licht. Rondom hem transformeerde de wereld in een schouwspel van contouren, zwart en scherp afgelijnd tegen de donkerblauwe lucht. Aan de andere kant van de galerij kwam de fakkelmeester aangelopen met een dienaar om de lichten te ontsteken. Ciro stapte haastig voort. Zijn haast kwam niet voort uit een angst voor het donker. Sterker nog, hij hield wel van dit uur, deze periode van de dag die zweefde tussen licht en donker. Hij hield ook van het geluid dat zijn wapenrusting maakte wanneer hij stevig doorstapte... het rinkelen van de mali�n, het zwaard dat ritmisch tegen zijn achterbeen kletste, en vooral zijn stappen die op de straatstenen galmden. Het gaf hem een gevoel van macht. Hij liep de poort van het paleiscomplex uit en pauzeerde even voor de wachter. Het was killig die avond, en als iemand wist hoe het voelde om uren in de kou op wacht te staan dan was het wel die arme Gunther. "Alles goed, mijn beste." Ciro's woorden konden de onfortuinlijke wachter niet opbeuren. Hij stond er maar verkleumd bij. "Hier, dit schijnt te helpen," Ciro lachte vriendelijk en haalde van achter zijn rug een kruikje brandewijn, "en nog wel uit de persoonlijke wijnkelder van zijne hertog." Gunther glunderde en nam het kruikje gretig aan. "Drink je mee, K'ptein." Circo schudde licht met zijn hoofd, "Hij is helemaal voor jou, maar euh... je weet wel." Ciro bracht zijn wijsvinger voor zijn mond. Hij salueerde kort en zette zijn weg voort. Op straat wemelde het nog van de mensen. Hij zag een jongleur die duidelijk indruk maakten op enkele jongens door vier brandende fakkels in een ijzingwekkend tempo door zijn handen te laten circuleren. Toen hij de artiest passeerde wierp hij een muntstuk op een buideltje dat voor diens voeten lag. "Bedankt, edele heer." Ciro stapte door en stak zijn hand op als om te zeggen 'graag gedaan'. Het gaf hem een goed gevoel vanbinnen wanneer hij achteloos iets kon wegschenken. Wanneer hij langs de herberg liep gingen de luiken van een raam op de eerst verdieping open: "Ciro... Vriend, dat is lang geleden. Kom binnen, dan kunnen we samen iets drinken. Ik trakteer." Ciro stopte, keek omhoog en glimlachte. "Almarik?! Ben jij dat... Ik..." Plots verscheen een tweede hoofd naast dat van Almarik. Het was een jongedame die hoegenaamd geen oog had voor Ciro en met een hand voor haar mond iets in het oor van Almarik fluisterde. "Euh... tot vanavond misschien", onderbrak Almarik Ciro, terwijl hij zo snel mogelijk de luiken weer sloot. Ciro lachte. Die goede oude Almarik, hij zal nooit veranderen. Hij schudde nog even met zijn hoofd en liep vervolgens door. Hij naderde zijn huis en was met zijn gedachten al bij de warme soep die boven de haard hong. Het was niet bepaald warm en hij sloeg zijn armen rond zijn romp. Wanneer hij de laatste hoek omdraaide voelde hij een slag tegen zijn borst. Iemand was tegen hem aangelopen. Hij deed een stap opzij en stak instinctief zijn arm uit om de persoon op de vangen. Het was een vrouw gehuld in een lang donkerpaars gewaad. Ze had een buidel laten open vallen, en een regen van kleine voorwerpen kletterden tegen de straatstenen. "Excuses, ik had u niet zien aankomen. U hebt zich toch niet bezeerd," vroeg Ciro terwijl hij neerknielde om de vrouw te helpen. De vrouw antwoorde niet en begon naargeestig te graaien. In het licht van een straatlantaarn zag Ciro een vreemdsoortig litteken op de voorarm van de vrouw. Hij greep haar pols en trok hem ietwat bruusk naar hem toe, meer naar het licht. "Dat litteken... ik..." Hij rolde zijn mouw op en toonde een gelijkaardig litteken. "Hoe... Wie..." De vrouw keek hem aan van onder haar kap. Toen hun blikken elkaar ontmoeten stokte de adem in Ciro's keel en hij loste even zijn grip van verbazing. De vrouw profiteerde van dit moment en rukte zich los. Ciro greep haar bij de mouw om haar het lopen te beletten. "Ik wil gewoon..." Listig wierp de vrouw haar gewaad af en gaf Ciro een stamp tegen de knie. Ze zette het op een lopen. In haar haast vergat ze de buidel. "...weten hoe u aan dat litteken kwam." Ciro zeeg neer op ��n knie. Hij wilde weer opstaan... maar het lukte niet. Een pijnscheut deed zijn knie telkens weer ineenzakken. Er weerklonk rumoer in de straat waar de vrouw vandaan kwam en een groepje mannen met fakkels kwam zijn richting uit. Het waren lakeien, sommige gewapend met zwaard of hellebaard, anderen met een deegrol, keukenmes of ander wapentuig. De leider, een potige kerel met enorm brede schouders en dito borstkas, bulderde van enkele meters afstand, "Jij daar, blijf staan!". In een mum van tijd stonden ze voor hem. "Dacht jij er met de juwelen van de hertogin vandoor te gaan, schoft." Ze omsingelden hem maar hielden enige afstand. "Let op, hij is misschien gewapend!" Ciro verzamelde al zijn krachten om recht te staan en steunde met zijn schouder tegen de lantaarnpaal. "Jullie hebben de verkeerde... de vogel is gaan vliegen." Wanneer de lakeien de wapenrusting van het hoofd van de hertogelijke wacht zagen schitteren in het licht van hun fakkels deinsden ze even achteruit. De leider liet zijn wapen zakken en trad naar voren. "Heer Ciro, onze excuses, in de schemer dachten we dat u de dief was... we zagen dat gewaad... Duizendmaal vergiffenis." Ciro wuifde de verontschuldigingen weg met zijn hand. "Je deed gewoon je plicht. Het doet me deugd zulk een loyaliteit te zien. Ik zal morgen persoonlijk verslag uitbrengen bij de hertogin en haar op de hoogte brengen van het moedige gedrag van haar dienaren. Maar nu ga ik naar huis, althans, als me dat nog lukt." Hij taste naar zijn knie, die al stevig begon op te zwellen. E�n van de lakeien bood zijn tuinhak aan. Het ge�mproviseerde wapen deed nu dienst als kruk. "Zal ik u naar huis vergezellen, want dat ziet er niet lief uit." De potige kerel knikte met zijn hoofd naar het been dat Ciro krampachtig trachte te strekken. "Dat is niet nodig, raap de juwelen maar bijeen en stel de hertogin gauw gerust. Ik geraak wel thuis." Terwijl de lakeien haastig de juwelen en goudstukken verzamelden hinkte Ciro zo goed en zo kwaad hij kon naar huis. Zijn fiere stap klonk al heel wat minder triomfantelijk op de kille straatstenen, dacht hij nog bij zichzelf. - The only thing worse than being a fool is arguing with one...

door Valcam draak, 48 / 394 gepost: 5-2-2005 om 18u14	Re: Ciro Dragonis
	Ik loop al een tijdje rond met het idee misschien zelf eens een fantasy verhaaltje uit te denken en vervolgens uit te schrijven. Voornamelijk uit frustratie omdat ik al een tijdje geen RPG groep meer heb en dit een soort van surrogaat kan zijn. Of dat de juiste drijfveer is... Ik had graag wat eerlijke feedback, commentaar of kritiek gehad op de stijl, vorm van dialoog, sfeer, etc... - The only thing worse than being a fool is arguing with one...

door Raska mandraak, 3661 / 10811 gepost: 5-2-2005 om 18u34	Re: Ciro Dragonis
	Wat mij vooral stoort en wat het moeilijk maakt om te lezen van een computerscherm is het gebrek aan alinea's. Maar laat dat niet aan het hart komen. De dialogen waren goed en omdat er in een korte tijd nogal veel gebeurt verveelt het verhaal niet. Het leest vlot, de stijl zit dus wel mee. Maar ik weet niet wat het gaat geven op langere stukken tekst omdat er dan minder kan gebeuren (je kan immers niet elke alinea beginnen met een overval) en dan gaat een tekst sowieso minder boeien. Maar het was dus goed, weinig op aan te merken. ------------------------------------------ Productie Lines The Movie

door Valcam draak, 49 / 394 gepost: 5-2-2005 om 18u41	Re: Ciro Dragonis
	Ik heb de tekst wat opgedeeld om hem leesbaarder te maken voor -hopelijk- toekomstige lezers. Bedankt voor de suggestie, Raska . - The only thing worse than being a fool is arguing with one...

Dit item bevindt zich in:

Meer ... > Eigen schrijverij > Kortverhalen

© mandragon web team - 2000-2012
disclaimer - privacy
0.2559 s