| | |

Inspringverhaaltje

Dit item bevindt zich in:

8-7-2004, 14u33, door Kung-Fu_Salubri

Misschien eens leuk om te doen: Een verhaal, waarin iedereen altijd een klein stukje bij mag schrijven. Misschien niet zo nieuw, er zal vast al wel eens eerder zoiets op mandragon geweest zijn, maar het kan wel leuk worden.

Om het leuk te houden moeten er wel een paar regels aan verbonden worden:

het stukje tekst dat je schrijft moet tussen de 30 en 200 woorden liggen (als het echt niet anders kan mag het wel iets langer zijn).
Het moet een lopend verhaal worden, zonder tegestrijdigheden.
Het moet niet te gek worden; de wereld moet niet van het ene op het andere moment opgeblazen zijn of zoiets.
Het verhaal moet voldoen aan de low fantasy-regels.
Meerdere posts achter elkaar mogen niet; het beste is zelfs nog te wachten tot er 2 of meer mensen gereageerd hebben alvorens terug te posten.
Het is het leukste als je stukje tekst een open einde heeft, zodat het makkelijk reageren is voor de volgende.

Iedereen mag posten, als de post maar aan de regels voldoet

.

Heeft iemand nog suggesties?

Reacties

door Kung-Fu_Salubri draak, 653 / 950 gepost: 8-7-2004 om 14u44 gewijzigd door Kung-Fu_Salubri 28-11-2004 om 18u17	Re: Inspringverhaaltje
	Ik zal alvast een beginnetje maken, het is waarschijnlijk iets langer dan een gewoon stukje..... Het was een frisse lenteochtend. Kilan, een oude half-elf, was in zijn tuin aan het werken. Deze middag zou hij zijn wekelijkse bezoek aan de stad brengen, om inkopen te doen. Kilan had het erg naar zijn zin in zijn eenvoudige huisje. het stond midden in het bos, een eindje buiten het kleine boeren dorpje Zendelen. Zoals elke week, maakte hij zijn spullen klaar. Toen hij net op zijn paard wou springen, zag hij in zijn ooghoek iets bewegen in de struiken. Voorzichtig liep hij er naartoe, zijn hand argwanend op de dolk in de schede aan zijn riem. Hij duwde een tak opzij. Plotseling schrok hij terug. Hij stond oog in oog met een ... _____________________________________ ... That depends on your interpretation of the facts (i don't know)

door Ulfgar pluijmvee, 212 / 2151 gepost: 9-7-2004 om 8u16	Re: Inspringverhaaltje
	... bloedmooie vrouw. Met haar herfstachtige haarkleur en groenige ogen had ze een mystiek voorkomen. Het leek voor Kilan wel of deze vrouw nog meer als hijzelf verbonden was met deze natuur. Met een klein handgebaar maakte ze hem duidelijk dat hij haar moest volgen. Ze dartelden door het woud voor uren, en ook al kon Kilan het woud op z'n duimpje, hij kon het gevoel niet onderdrukken dat hij, ook al was hij dichtbij bij zijn oude huis, toch relatief ver weg was. Plots stond zij stil voor een oude eik, en raakte hem aan. De schors van de boom veranderde in de vorm van een mensachtig gezicht, en de vrouw leek wel in de boom te stappen. Plots sprak de boom tot Kilan: Remko "�ltere Freundschaften haben vor neuen haupts�chlich das voraus, dass man sich schon viel verziehen hat." -Johann Wolfgang von Goethe

door Kung-Fu_Salubri draak, 674 / 950 gepost: 14-7-2004 om 13u57 gewijzigd door Kung-Fu_Salubri 14-7-2004 om 13u59	Re: Inspringverhaaltje
	"Helaas, sterfelijke. Je hebt het plezier gehad de dag door te brengen met een bosnymf als Mirneya, maar een langere tijd in haar aanwezigheid doorbrengen is niet aan jou uitbesteed. Mirneya behoort mij toe, en niemand anders!" Droevig keek de bosnymf Kilan aan. Toen verdween ze in de boom, en er was geen spoor van beweging meer te herkennen. Eenzaam bleef hij achter. Maandenlang bleef hij elke dag, om de zelfde tijd van de dag, naar die boom toegaan, maar er was geen spoor van Mirneya. Precies een jaar later, stond hij weer voor dezelfde eik. Plotseling... _____________________________________ ... That depends on your interpretation of the facts (i don't know)

door Ulfgar pluijmvee, 251 / 2151 gepost: 15-7-2004 om 10u55 gewijzigd door Ulfgar 15-7-2004 om 10u55	Re: Inspringverhaaltje
	...sprak de eik nog eenmaal tegen hem: "Waarom tart jij, kortlevende, het noodlot? Zie je niet dat een wezen zoals Mirneya niet samen kan leven met zulks volk als het uwe?" Kilian was wanhopig. De ontmoeting met het boomwezen was zo kort doch heftig geweest, dat Kilian dit niet kon opgeven. "O oude woudgeest, vertel mij. Wat moet ik doen om mij tot uw volk te kunnen bekeren? Is er een mogelijkheid?" Remko "�ltere Freundschaften haben vor neuen haupts�chlich das voraus, dass man sich schon viel verziehen hat." -Johann Wolfgang von Goethe

door Kung-Fu_Salubri draak, 678 / 950 gepost: 15-7-2004 om 13u08	Re: Inspringverhaaltje
	"Wel... Er is een mogelijkheid", sprak de woudgeest. "Het zal echter niet gemakkelijk zijn. Je zult een drankje moeten maken, waarbij vele zeldzame ingredi�nten aan te pas zullen komen." Kilan aarzelde niet. "Ik heb er alles voor over! Vertel me waar ik ze kan vinden!" Het gezicht dat op de oude eik te zien was, leek na te denken. "Je zult veel moeten reizen, en je reis zal gevaarlijk zijn. Ten eerste moet je de gouden ketel van Gylla, de heks stelen. Hierin moet je het brouwsel maken. De ingredi�nten zijn:..." _____________________________________ ... That depends on your interpretation of the facts (i don't know)

door Ulfgar pluijmvee, 258 / 2151 gepost: 15-7-2004 om 22u01 gewijzigd door Ulfgar 15-7-2004 om 22u03	Re: Inspringverhaaltje
	En de woudgeest sprak:Het water uit de heilige bron van de Berg Riva, het levenssap van een groene lotus en de verstoffelijking van de zon. "Waar heeft u het over? Al deze namen zeggen me niets. verstoffelijking van de zon? Alstublieft, ik moet het weten!" "Het spijt me. Dit zijn de rituelen en zo zal het geschieden, of het geschiedt niet. Vergeet niet dat je deze stoffen niet zomaar kan afnemen. Ze moeten met liefde aan je worden gegeven door deze bronnen. En je kan ze niet bedriegen. Zij zullen je test zijn om hier doorheen te komen..." Kilian wilde op pad gaan, toen hij nog een waarschuwing kreeg van de woudgeest. "Let wel, zoon van het woud, je zal eeuwig verbonden worden aan het bos, niet kunnen reizen naar waar je wilt. Je zal jezelf moeten verbinden aan een boom die jou in genade aanneemt, en deze moeten dienen tot een van de twee sterft. Weet goed wat je opgeeft." EDIT: sorry, beetje lang, maar moest even er een twist aan geven... Remko "�ltere Freundschaften haben vor neuen haupts�chlich das voraus, dass man sich schon viel verziehen hat." -Johann Wolfgang von Goethe

door Pandora draak, 25 / 200 gepost: 28-7-2004 om 16u19	Re: Inspringverhaaltje
	De half-elf keek op naar het eeuwenoude gezicht van de eik, en daarna in zijn eigen ziel. Hij zweeg niet lang, maar toen hij zijn gezicht weer ophief, was zijn glimlach zonder twijfel. En hij sprak tot de woudgeest: "Wat ik opgeef, is slechts de leegte in mijn hart..." Even leek het haast, of de oude eik zijn glimlach beantwoordde. Even maar. Een wijze, trieste glimlach. Terwijl zijn stem wegdreef op de wind, draaide Kilan zich langzaam om en keek naar de weg die voor hem lag. Er waren slechts bomen, hun gebladerte geruststellend ritselend. Maar Kilan's pad lag daar, en het zou hem veel verder voeren dan dit bos, veel verder. Met de tevreden glimlach nog steeds op zijn verweerde gezicht; de lach van een man met hoop en een doel, zette hij de eerste stap op zijn nieuwe pad� Dat onzichtbaar tussen de bomen kronkelde, op weg naar ��n van de verdorvenste vrouwen van het Rijk. EDIT: excuses voor een -erg- lang stukje ... -------------------------------------------------------------------------------------------- Your quest will be perilous Yet the reward is beyond price...

door Kung-Fu_Salubri draak, 683 / 950 gepost: 30-7-2004 om 17u25 gewijzigd door Kung-Fu_Salubri 30-7-2004 om 17u29	Re: Inspringverhaaltje
	Toen Kilan een stuk op weg was, bedacht hij zich. De woudgeest had wel iets gezegd over het met liefde gegeven worden van de ingredi�nten, maar met heksen moest je altijd voorzichtig zijn. Daarom liep de half-elf terug naar zijn huisje, alvorens op weg te gaan naar de heks. Toen hij opnieuw vertrok zat hij op zijn paard, en had zijn mithril bastaardzwaard en wat proviand ingepakt. Na enkele dagen rustig rijden, kwam hij bij een somber dal. Beneden stond een oud, klein, lelijk huisje. De omgeving was erg ruig, en het leek alsof dit gebied nooit ander weer gekend had dan storm. 'Ach ja, wat heb ik te verliezen....' Mompelde Kilan. En hij reed het sombere dal in, opweg naar het huis van de heks.... excuses voor een -erg- lang stukje ... Iedereen schijnt meer te willen schrijven dan het limiet toelaat, en eerlijk gezegd stoor ik me zelf ook aan het vrij lage maximum . Daarom leek me het beter het maximum wat hoger te leggen (Zie regels...). Als andere regels ook onhandig zijn, meld het maar even; dan pas ik het aan. _____________________________________ ... That depends on your interpretation of the facts (i don't know)

door Pandora draak, 50 / 200 gepost: 19-8-2004 om 19u53	Re: Inspringverhaaltje
	Ik heb gewacht op meer replies, maar jammer genoeg wordt er niet echt gereageerd dus ik dacht; dan schrijf ik wel weer eens een stukje.. Over een moeilijk begaanbaar paadje, nauwelijks zichtbaar tussen de ruige struiken en het immer voortwoekerende onkruid, worstelde Kilan zich naar beneden. Hij was al spoedig na het betreden van het dal afgestegen, en leidde zijn paard nu aan de teugels mee. Imrach was er duidelijk niet blij mee. Hij hield van de open velden, waar hij zijn benen kon strekken in een sierlijke galop. Imrach was het enige veulen geweest van Kilan�s eerste paard, een volbloed Sorraia. Het was destijds, toen hij veel reisde, en ook voor deze gelegenheid precies het paard dat hij kon gebruiken. Met de lage schofthoogte eerder een pony, onopvallend en geenzins veeleisend in levensonderhoud. Bovendien was Imrach de deugden van zijn ras niet verleerd, zo stelde de halfelf met genoegen vast. Hij stond nog altijd versteld van de moed en het uithoudingsvermogen dat het kleine, grijze paardje wist op te brengen. Terwijl hij zich een weg om een halfvergane, omgevallen boomstam baande, mompelde Kilan; �Nog altijd een held he, Rach? Ik ben blij dat ik dat van tenminste ��n van ons kan zeggen�. Hij klonk echter allerminst opgewekt. -------------------------------------------------------------------------------------------- Your quest will be perilous Yet the reward is beyond price...

door Kung-Fu_Salubri draak, 700 / 950 gepost: 25-8-2004 om 14u23 gewijzigd door Kung-Fu_Salubri 25-8-2004 om 14u25	Re: Inspringverhaaltje
	Na een tijdje doorgewandeld te hebben, kwam Kilan aan bij het kleine, lelijke huisje. Het huisje, evenals de omgeving was grauw, saai en ongezellig. Niets was te zien door de kapotte, met spinnenwebben en onkruid vergeven ramen. De halfelf bond zijn paard aan een boom vast, kalmeerde het en stapte richting de deur van het huisje. De deur zag er uit alsof het elk moment zou kunnen breken. Nog geen tel nadat hij geklopt had, vloog de deur krakend open. Kilan verzamelde al zijn moed, en betrad het huis. Het huis was helemaal leeg, op een paar oude meubels na. Na even rond gekeken te hebben, ontdekte Kilan dat er een groot gat in de grond zat. Toen hij erin keek, zag hij een stenen trap, die duidelijk naar beneden leidde. Even bedacht Kilan zich. Zou hij dit wel doen? Zou hij zich in het hol van de leeuw wagen? Nuja, dat had hij al gedaan. Na een diepe zucht, daalde hij de trap af. _____________________________________ ... That depends on your interpretation of the facts (i don't know)

door Pandora draak, 117 / 200 gepost: 22-9-2004 om 17u11	Re: Inspringverhaaltje
	Het is toch schandelijk dat dit topic keer op keer over het hoofd wordt gezien. Wat zeg ik, de hele afdeling 'Eigen schrijverij' is zo dood als een pier. Nuja, dan schrijf ik maar weer een stukje De trap daalde zo ver het oog kon zien, steil en op sommige plaatsen erg versleten. Vanaf de treden liepen de wanden omhoog, om in een komvormige boog bijeen te komen, slechts enkele centimeters boven het hoofd van de onaangekondigde bezoeker. Net als de rest van het huisje, was de trap bedekt met een laagje fijn stof. Het dwarrelde verschrikt op in nabijheid van de voetstappen, en zocht zijn heil vervolgens in een ander hoekje, waarvan het meende dat het niet geplaagd werd door langssluipende elfenvoeten. Van de verschrikte stofdeeltjes was echter niet veel te merken. De invloed die hun bangigheid op de rest van de ruimte zou kunnen hebben, werd geheel tenietgedaan door een schreeuwende vrees, zwijgend afkomstig van Kilan. Het ging alle perken te buiten. Het ontsproot in luttele seconden in het hart van de halfelf, en gebruikte vervolgens zijn kracht om zich ruw naar buiten te worstelen. Kilan, altijd vrij nuchter en beslist geen lafaard, werd compleet overdondert door de krachtige emotie, en snakte naar adem terwijl zijn hart tekeerging in zijn smalle borst. Hij probeerde zichzelf te overtuigen van het feit dat er geen enkele, gegronde reden was om zo van slag te raken. Nuja, hij was het territorium van een machtige heks binnengedrongen. Maar dat was toch zeker de bedoeling geweest? En hij had zijn leven immers wel vaker geriskeerd, in zijn jeugdige jaren, nu zo ver weg? Bovendien was de eigenaresse van het huis in geen velden of wegen te bekennen. Het leek hier eerder uitgestorven... Deze redenaties joegen door Kilan's hoofd, maar ze waren vluchtig, en werden weldra verteerd door de angst. De brandende, groeiende, alles verterende angst. De reden had hier niets te zoeken. Niet op deze vervloekte treden. -------------------------------------------------------------------------------------------- Your quest will be perilous Yet the reward is beyond price...

door Kelticmyst draak, 79 / 1142 gepost: 27-11-2004 om 21u41 gewijzigd door Kelticmyst 27-11-2004 om 21u43	Re: Inspringverhaaltje
	Ik heb de hele storyline ff gemist, kan iemand me ff een samenvatting geven??? En vervloekt was letterlijk, Kilan was halverwegen toen de trap begon te bewegen, een enorme siddering ging door het hele geval en ik kilan werd omvergeworpen en viel het hele eind naar beneden. 'Niet bepaald de veiligste weg om beneden te komen' mompelde Kilan sarcastisch, na zijn blauwe plekken en schaafwonden behandeld te hebben zette hij een voet op de eerste trede, meteen joeg er weer een siddering door de trap. Kilan zuchtte en ging onderaan de trap zitten. 'er zal zich wel een oplossing aanbieden, ik moet gewoon even denken.' zei hij bij zichzelf, hij zuchtte nogmaals en pakte er wat te eten bij, een geluid achter hem verstoorde zijn maaltijd, hij keek achterom.............. disturbingly yours Kelticmyst

door Pandora draak, 126 / 200 gepost: 28-11-2004 om 9u59	Re: Inspringverhaaltje
	Ik heb geprobeerd het een beetje samen te vatten, maar het geeft de belangrijke details natuurlijk niet zo helder weer. Ik hoop dat je (jullie) toch even de tijd nemen om het voorgaande snel door te lezen, vooral het stuk over de bosnymf en de ingredi�nten is erg belangrijk. Het is nog niet zo erg veel, toch? Tnx -------------------------------------------------------------------------------------------- Your quest will be perilous Yet the reward is beyond price...

door Kelticmyst draak, 85 / 1142 gepost: 28-11-2004 om 11u28	Re: Inspringverhaaltje
	ok, ik heb het ff doorgelezen, goed vehaal, mooie storyline, hier komt nog ff een stukkie Hij draaide zich om en zag enkel duisternis, op twee helwitte puntjes na. De twee ogen hipten naderbij, toen het beest in het licht trad zag Kilan dat het een raaf was, een behoorlijk oude aan zijn grijsachtige veren te zien. Hij bood de raaf een stuk van zijn zelfgemaakt brood aan, de raaf keek hem achterdochtig aan maar pakte het stuk brood toch. De raaf was een tijdje druk met het scheuren en in het rond gooien van het brood, hij had er zichtbaar plezier in, daarna at hij het op........ disturbingly yours Kelticmyst

door Kung-Fu_Salubri draak, 722 / 950 gepost: 28-11-2004 om 16u39 gewijzigd door Kung-Fu_Salubri 28-11-2004 om 16u40	Re: Inspringverhaaltje
	Na het brood vlug verzwolgen te hebben, hupte de mysterieuze raaf weg, en verdween in de duisternis. Na enkele seconden van onnatuulijke stilte, leek het alsof ergens een deur onder luid geknars open ging. Kilan's elfenoren vertelden hem dat het op slechts enkele passen afstand gebeurde. Toen zag hij, nog geen vijf meter voor hem, uit het niets een vuur verschijnen. Een gedaante doemde voor hem op. Vol van angst sprong Kilan op, zijn hand op zijn korte zwaard. Toen zag hij een beeldschoon vrouwelijk gezicht. Alle angst vloeide uit hem, en al zijn aandacht richtte zich op de twee helderblauwe ogen, die hem aanstaarden, en rechtstreeks in zijn ziel leken te kijken. Hoe vertrouwd dit gezicht er ook uit zag, Kilan's instinct waarschuwde hem. Met de grootste moeite wendde hij zijn blik af. "W..wie bent u?" Stamelde hij. Een glimlach verscheen op het gouden gezicht..... _____________________________________ ... That depends on your interpretation of the facts (i don't know)

door Pandora draak, 128 / 200 gepost: 28-11-2004 om 18u04 gewijzigd door Pandora 28-11-2004 om 18u06	Re: Inspringverhaaltje
	... En het gezicht veranderde. Nee, het veranderde niet, het... bleef hetzelfde maar werd ineens herkenbaar... "Mirneya!" riep de halfelf uit, maar het geluid van zijn stem was niet meer dan een bewonderende fluistering. En zij liep naar hem toe, speels als een door de wind voortgeblazen vallend herfstblad, met een haast onaards perfecte lach. Ze legde haar hand teder op zijn wang, omhelste hem. Ze boog zich naar hem toe, haar lippen lagen bijna op de zijne, en... verstarden. Haar ogen keken hem verbijsterd aan, begrepen het niet. Ze zakte langzaam in elkaar. En Kilan stond daar, zijn voorheen verborgen xifos in zijn hand, bloed aan het lemmet. Het glipte uit zijn hand, en viel op de kale stenen vloer. Zo viel ook haar bloed op de vloer. Mirneya, had hij gezegd. Nu knielde hij bij haar om zijn uitspraak recht te zetten. Hij boog over het gezicht, geluidloos kermend van de pijn, en fluisterde in haar oor: "Gylla.." Haar ogen sperden zich wijd open en haar gezicht verloor haar illusie. Kilan had zijn grote liefde niet verwond. De gapende buikwond behoorde toe aan de heks. -------------------------------------------------------------------------------------------- Your quest will be perilous Yet the reward is beyond price...

door Kung-Fu_Salubri draak, 723 / 950 gepost: 28-11-2004 om 18u50 gewijzigd door Kung-Fu_Salubri 28-11-2004 om 19u05	Re: Inspringverhaaltje
	"Dwaas!" Kreunde de heks, haar hand op de dodelijke wond in haar buik. "Met mij, zal de kennis die vereist is voor het maken van het drankje sterven!" Kilan vloekte. Hoe moest hij nu het drankje maken; de ketel moest hem immers, evenals de ingredi�nten, met liefde gegeven worden. "Luister," ratelde de heks, haar stem hees van de pijn "in mijn tuin groeien geneeskrachtige kruiden. Als je die naar me toe brengt, voordat het te laat is, is de ketel, evenals waardevolle informatie over het drankje dat je wilt maken, voor jou!" De heks keek Kilan smekend aan. De halfelf twijfelde. "Hoe kom ik naar boven?", vroeg hij. Hierop gaf de heks hem een amulet. "Hiermee zul je je vrijelijk door het huis kunnen vergeven, zonder lastig gevallen te worden door de magische vallen. Ga nu, halfelf, voor het te laat is!" EDIT: Excuses voor het verwijzen naar een tuin in combinatie met de setting van een ruig, onherbergzaam landschap waar nauwelijks iets groeit ^^..... Misschien een overdekte plaats achter het huisje? _____________________________________ ... That depends on your interpretation of the facts (i don't know)

door Kelticmyst draak, 89 / 1142 gepost: 28-11-2004 om 21u13	Re: Inspringverhaaltje
	En Kilan ging, hij keek niet meer achterom maar sprintte naar de trap, eenmaal bij de trap keek hij er aarzelend naar, hij zette er eerst voorzichtig een voet op, en toen er niks gebeurde wat zelfverzekerde een tweede. Eenmaal gerustgesteld sprintte hij de trap op, om weer in het huisje uit te komen, hij zag door een van de ramen dat het weer nog steeds droef en saai was. "Hoe kan iets hier groeien met dit soort weer?" vroeg hij zichzelf. Hij dacht terug aan zijn eigen tuintje, zo onbereikbaar ver weg. Hij keek eens goed om zich heen maar zag niks bijzonders aan het huisje, als hij niet beter wist zou hij denken dat er heel normaal volk woonde hier. hij liep de deur uit en keek om zich heen, er was inderdaad een tuin hier, en niet zo`n kleine ook. "Vreemd dat die me niet opviel toen ik hier aankwam." dacht hij............ disturbingly yours Kelticmyst

Dit item bevindt zich in:

Meer ... > Eigen schrijverij > Andere

naar boven

Inspringverhaaltje

Een intern bericht sturen

Reageren op dit item

Reacties