| | |

Overpeinzingen in een donkere, donkere kerker

verberg

Dit item bevindt zich in:

Meer ... > Eigen schrijverij > Kortverhalen

verberg

Reacties

door delea
draak, 34 / 89
gepost: 26-12-2002
om 20u03

Overpeinzingen in een donkere, donkere kerker

Hier heb je dus eindelijk dat 'verhaaltje' dat ik beloofd heb. Normaal gezien moet ik hier geen inleiding geven omdat alles verder in het verhaal duidelijk wordt, maar de rest van het verhaal staat hier helemaal niet, dus geef ik ze toch (man, ik kan zeuren). Eigenlijk komt het erop neer dat het ik-personage aan geheugenverlies lijdt, hij heeft een 'gat' van zo'n vijf jaar. Verdere uitleg onderaan het verhaal.

Overpeinzingen...(enzovoort, zie topic)

Verdomme. Dat soort dingen moet mij natuurlijk weer overkomen. Een voorbeeld: twee jaar geleden. Ik word wakker en bedenk dat ik het toch wel goed getroffen heb met Sophie aan m'n zij. Knap gezichtje, krullerig bruin haar, nogal klein van gestalte en een prachtig lijf. En goed in bed. Maar... waar w�s ze eigenlijk? Goed, het komt erop neer dat ze verdwenen was. Weg. Verschwunden. Niemand had haar gezien. Er kwamen zelfs geen boodschappenvan andere landen, laat staan van andere werelden. En daar komt dan nog bij dat diezelfde dag twee aanslagen op m'n leven worden gepleegd, maar samen met mijn vriend Marten Laster kon ik ze verijdelen.

Maar pakweg twee maanden slaat het noodlot opnieuw toe. Tijdens een wandeling in de stad wordt Marten voor mijn ogen neergestoken. E�n zwaardsteek vooraan en ��n achteraan. En voor ik de kans krijg de moordenaars een lesje te leren, zijn zij ��k verdwenen. Marten zelf bleef gelukkig braaf liggen.

Zie je, dat gebeurt nou altijd met mij. Met mij, Reneald Tehevran, Prins van Bardez, kroonprins van Thurasi�, het machtigste rijk van deze wereld en omstreken.

En nu dit. Ik ontwaak net uit een vredige droom (Sophie inclusief), en merk dat ik slechts beschik over de helft van m'n tanden, die bovendien zo goed als allemaal gebroken zijn *. Ik heb een blauw oog en heb overal brandwonden. Als ik mijn snotgootje aanraak, voel ik gestold bloed. En dat gevoel van een hamer die druk bezig is mijn hoofd te vermorzelen beloofd ook niet veel goeds. Ik weet niet wat er is gebeurd, maar uit de aard van mijn verblijfplaats kan ik wel iets afleiden. Ik zit in een kerker zonder ramen, zelfs niet een met tralies voor, met een zware eikenhouten deur, en het is pikkedonker. En ik heb het koud, iets dat me nog nooit eerder is overkomen. Er rest me echter ��n figuurlijk lichtje in de jammer genoeg erg letterlijke duisternis: mijn helende eigenschappen. Ik voel gewoon dat mijn wonden zich sluiten en dat mijn tanden terug bijgroeien. Maar ik heb het koud. Wanneer ik echter via magische wijze een vuurtje probeer te cre�ren (een andere mogelijkheid zie ik niet in deze duisternis), stuit ik op een barri�re. Maar... wacht eens even...Er is toch maar ��n dergelijke kerker bekend? En die stond in...Zo, dus die rekels van Cadaran hebben me zo te grazen genomen... Ze hebben er natuurlijk alles voor over om machtiger te worden dan wij van Thurazi�. Maar opgelet, ik hoor een rauwe stem weerklinken.

"Hier zit hij, Hoogheid."

Na het geluid van een zich openend slot gaat mijn kerkerdeur open en Ty'jaur, de Opperheer van Cadaran komt binnen geschreden.

Later zal blijken dat Marten niet dood was en ook op Cadaran werd gevangen gehouden, samen met Sophie. Ze ontsnappen met z'n drietjes en komen terug thuis. Na een ruzie met z'n broer Ardogon, de koning, gaat Reneald met Sophie, Marten en z'n zus Laura naar een herberg. enzovoort, enzovoort.

O ja, later gaat het verhaal wel over in de onvoltooit verleden tijd, dat schrijft makkelijker. Ik zou zeggen: laat maar komen die commentaar! Dank bij voorbaat.

*Ik weet dat dit klinkt alsof AL z'n tanden normaal gezien gebroken zijn. Dat is echter niet de bedoeling, maar ik geraak er niet uit. Suggesties?

------------------------------------------------------------------------------------

No more Agony,

No more Torture,

No more Reality...

door aZaZeL De Lich, 1679 / 5810 gepost: 27-12-2002 om 11u57	Re: Overpeinzingen in een donkere, donkere kerker
	is dit niet iets om in een artikelvorm te gieten? anders gaat het hier verloren tussen de topics

door Gersom code monkey, 2457 / 7246 gepost: 27-12-2002 om 13u48	Re: Overpeinzingen in een donkere, donkere kerker
	Ok, van het begin. Voor alle duidelijkheid Delea, ik probeer je niet af te breken, ik zeg gewoon waar ik problemen zie. Een aantal zaken kunnen verkeerd zijn omdat ik de rest van het verhaal niet ken. >Verdomme Vreemd voor een zelfingenomen (?) prins om iets ordinairs als verdomme te gebruiken. Dan wordt het ff onduidelijk. Is hij nu deze situatie aan het vergelijken met een ochtend 2 jaar geleden? Je gebruik van de tegenwoordige tijd maakt dat moeilijk uit te maken. Dan verspring je naar de verleden tijd. Dit maakt het nog een stuk verwarrender om te lezen. >waar w�s ze eigenlijk? Goed, het komt erop neer dat ze verdwenen was. >Niemand had haar gezien >Er kwamen zelfs geen boodschappenvan andere landen, laat staan van andere werelden. De jongen waant zich blijkbaar wel het middelpunt van de wereld. Ik stel voor van die eerste paragraaf in twee op te delen, kwestie van het duidelijker te maken. >En daar komt dan nog bij dat diezelfde dag twee aanslagen op m'n leven worden gepleegd, maar samen met mijn vriend Marten Laster kon ik ze verijdelen. Plots terug tegenwoordige tijd. H��l verwarrend. Heeft hij het nu over vandaag, waar hij met een verbrijzelde mond in bed ligt, of over die dag twee jaar geleden waarop Sophie verdween? Waarom vertelt hij niets over die twee aanslagen? >Maar pakweg twee maanden slaat het noodlot opnieuw toe. Twee maanden geleden? Twee maanden later (vanaf die 2 jaar geleden)? Gedurende die twee maanden lang??? >Marten zelf bleef gelukkig braaf liggen. Ok, niet alleen waant heer prins zich midden van het universum. 'Vriendschap' is hem ook blijkbaar niet veel waard. Als later blijkt dat de dood van Marten belangrijk wordt, is het misschien interessant van het nu ietsje meer in het verhaal te accentueren, of de prins er toch tenminste om te laten rouwen. Nu lijkt het een haast onbelangrijk, komisch gegeven. >het machtigste rijk van deze wereld en omstreken. 'God, bless America' Hoe zit het met andere werelden? Zijn die bekend? In hoeverre is deze wereld bekend? Vermoedelijk zal dat te maken hebben met technologie en magie. Als er meerdere werelden bestaan, hoe bepaal je dan wat omstreken is en wat niet, tussen die werelden? Of is werelden gebruikt in de betekenis van 'continent'? Dit laatste kan behoorlijk verwarrend zijn in een fantasy-wereld. >Ik ontwaak net uit een vredige droom (Sophie inclusief), 'Sophie inclusief' is nogal ambigu. Is ze nu verdwenen (dood?) en ligt ze nog steeds naast hem? (Prinsen hebben soms rare gewoontes en idee�n ) Verbeeldt hij dat ze ook uit dezelfde droom wakker wordt? Of was ze gewoon aanwezig in zijn droom? Wat vind een wannabee wereldheerser een vredige droom? > en merk dat ik slechts beschik over de helft van m'n tanden, die bovendien zo goed als allemaal gebroken zijn . Ok... de jongen heeft duidelijk psychische problemen. Als je wakker wordt nadat je tanden stuk zijn geslagen verga je doorgaans van de pijn (niet dat ik daarvan kan meespreken, maar tandpijn is naar't schijnt zowat de ergste pijn die een man kan lijden). Hij is verder verbrand. Als zijn zenuwen kapot gebrand zijn zou hij dat amper nog voelen, en zou het inderdaad zijn tanden zijn die hij eerst voelt. (?) Als je hem echt z�, nuchter, wil laten reageren, is het misschien best toch de nevenschikking in 2 zinnen (paragrafen?) op te delen. Nu lijkt het haast een onbelangrijk. Zoals je zelf zegt is het tandenstatement behoorlijk ambigu. Waarom wil je een onderscheid maken tussen verdwenen tanden en gebroken tanden? Tenzij iemand ��n voor ��n zijn voortanden met een tang heeft uitgetrokken, zijn geduld verloren heeft halverwege en er eens ferm met een hamer op geslagen heeft, maakt het verschil tussen gebroken en verdwenen tanden niet zo veel uit. Daarbij komt dat, als iemand op zijn bek geklopt zijn tong waarschijnlijk niet meer in staat is het onderscheid te maken. >Ik heb een blauw oog en heb overal brandwonden. Overal? Is dat over h��l z'n lichaam verbrand, of zijn het slechts brandwondjes hier en daar, over heel zijn lichaam verspreid. Nu ik het nalees vermoed ik het tweede, maar de eerste keer dacht ik dat hij rijp was voor een mummiekuur. >En dat gevoel van een hamer die druk bezig is mijn hoofd te vermorzelen beloofd ook niet veel goeds. Is dat een herinnering aan de hamer die zijn tanden om zeep heeft geholpen? > Ik weet niet wat er is gebeurd, maar uit de aard van mijn verblijfplaats kan ik wel iets afleiden. Hoe kan hij dan dit denken? Moet er niet gewoon ��n grote "AAAARGH" staan. Tenzij deze man echt stapelzot is �n geen pijn voelt (de hamer in z'n hoofd beweert het tegendeel), lijkt het me nogal vreemd dat hij meteen de detective begint uit te hangen, nog voor hij goed en wel beseft dat hij tijdens zijn slaap total loss geslagen is. Dat allemaal zonder van paragraaf te veranderen. Het gaat een beetje snel om echt hoogte te krijgen van het personage, en uiteindelijk moeten we met zijn gedachtengang het hele verhaal mee. >Ik zit in een kerker zonder ramen, zelfs niet een met tralies voor, met een zware eikenhouten deur, en het is pikkedonker. Hoe weet ie dat ie in een kerker zonder ramen zit als hij geen steek kan zien? Voor hetzelfde geld is het gewoon nieuwe maan (en bewolkt) buiten en ligt hij onder de blote hemel. Zonder lichtpolutie, of speciale krachten (die hij blijkbaar heeft) kan je dat helemaal niet weten. Het ontmenselijkt het personage nog meer. >En ik heb het koud, iets dat me nog nooit eerder is overkomen. Ok, da's beter. Hij is dus toch niet ��n of andere superheld. Langs de andere kant: nooit koud gehad? Is er centrale verwarming (technologisch of magisch?), anders lijkt me dat een beetje vreemd (zeker als het middeleeuwse fantasy is). >Er rest me echter ��n figuurlijk lichtje in de jammer genoeg erg letterlijke duisternis: mijn helende eigenschappen. Ik voel gewoon dat mijn wonden zich sluiten en dat mijn tanden terug bijgroeien. Blijkbaar moet hij wakker zijn om zijn helende eigenschappen te gebruiken. Als zijn aanvallers dat wisten (ze hebben hem toch in zijn slaap aangepakt), waarom hebben ze hem dan niet in ��n keer doodgemaakt? >Wanneer ik echter via magische wijze een vuurtje probeer te cre�ren (een andere mogelijkheid zie ik niet in deze duisternis), stuit ik op een barri�re. Uitleg aub. Je kan niet van je lezer verwachten dat hij de magie van je wereld kent. Hoe kan hij een vuurtje maken in een kelder als het er koud en nat is? Als hij niets ziet (misschien ontvlamt hij zijn eigen kleren wel)? En is een barri�re het klassieke magisch afschermingsveld? Hoe werkt het, want zijn helende krachten zijn niet weg? >Maar... wacht eens even...Er is toch maar ��n dergelijke kerker bekend? En die stond in...Zo, dus die rekels van Cadaran hebben me zo te grazen genomen... Maar ��n bekend? Wereldwijd lijkt het me nogal absurd. Tenzij barri�remagie uiterst zeldzaam is (maar de prins schijnt het doodnormaal te vinden), zouden zo'n kerkers waar geen licht binenkomt niet z� abnormaal zijn. Graaf een put in de grond, stut, dek af, smijt er weer aarde over, et voila. >Ze hebben er natuurlijk alles voor over om machtiger te worden dan wij van Thurazi�. Je spelt Thurazi� hier met een z eerder met een s. Met een z lijkt me taalkundig (fonologisch) logischer, maar ik wil je daar niet mee last ig vallen. >Na het geluid van een zich openend slot gaat mijn kerkerdeur open en Ty'jaur, de Opperheer van Cadaran komt binnen geschreden. Met licht? Toorts of klassieke lantaarn? Dan moet hij nu wel verblind zijn (het is pikdonker) en kan hij onmogelijk zien wat er gebeurd. Tenzij hij de stem van de Opperheer kent. En dan moet je weer een verklaring hebben waarom. Wat die onvoltooid verleden tijd betreft: lijkt me inderdaad veiliger, aangezien je in het begin nogal wat dubbelzinnigheden cre�ert met die tijdenwissels. Ofwel moet je consistent OTT gaan gebruiken voor NU en OVT voor flash-backs. Ok, dat was het. Het verhaal lijkt me nogal te rammelen, omdat je personage een aantal logische menselijke eigenschappen lijkt te ontbreken. Probeer eerst je hoofdpersonage te beschrijven in een paar lijnen op een los papier, en herschrijf dan je tekst nog eens. Het idee is echt niet slecht en ik wil niet dat je het door mijn irritante kritiek opgeeft. (Trouwens, als het waardeloos was, had ik geen uur aan deze kritiek zitten tikken ) *NB: Omdat ik nooit tandpijn heb gehad, voor de ziekelijke mensen onder u. Jeroen Hendrickx

door delea
draak, 35 / 89
gepost: 27-12-2002
om 20u50

gewijzigd door delea
28-12-2002 om 14u27

Re: Overpeinzingen in een donkere, donkere kerker

Bedankt,Gersom, voor je commentaar! Ik had niets anders verwacht (niet dat ik je een vitter wil noemen, helemaal niet). Maar eerst: Azazel, dat was de bedoeling, alleen weet ik niet hoe je zo'n artikel moet plaatsen, of heb ik daar gewoon over gekeken?

Goed, dan nu de reacties op de reacties:

>Vreemd voor een zelfingenomen (?) prins om iets ordinairs als verdomme te gebruiken.

Het was niet de bedoeling hem zelfingenomen te laten zijn, maar later in het verhaal wordt duidelijk dat hij eigenlijk van de 500 jaar dat hij nu al leeft, er maar 30 echt thuis is geweest (konden jullie natuurlijk niet weten). En dat brengt ons meteen bij het feit dat hij inderdaad een soort superheld is. Er wordt ook nog vermeld dat hij Marten en Sophie ook onsterfelijk gemaakt (onsterfelijk in de zin van: hij kan geen natuurlijke dood sterven).

Wat het gebruik van tijden betreft, heb je volkomen gelijk. Daar wordt vanaf dit ogenblik aan gewerkt.

>De jongen waant zich blijkbaar wel het middelpunt van de wereld.

In zekere zin is dat ook zo

.

>Twee maanden geleden? Twee maanden later (vanaf die 2 jaar geleden)? Gedurende die twee maanden lang???

Mijn fout. In het manuscript staat wel degelijk Twee maanden later, wat dan ook de enige correcte zinssnede moet zijn.

>Ok, niet alleen waant heer prins zich midden van het universum. 'Vriendschap' is hem ook blijkbaar niet veel waard.

Als later blijkt dat de dood van Marten belangrijk wordt, is het misschien interessant van het nu ietsje meer in het verhaal te accentueren, of de prins er toch tenminste om te laten rouwen. Nu lijkt het een haast onbelangrijk, komisch gegeven.

Ik ben er me van bewust. Hij heeft er wel degelijk serieus om gerouwd, maar nu beseft hij dat hij zelf zo verschrikkelijk in de rats zit, dat hij ietwat cynisch wordt. Ook moeten normaal zij die hemzelf hebben proberen te vermoorden in rook opgaan. Hij zegt dit (of liever, ik schrijf dit zo) om de tegenstelling te accentueren. Dat rouwen zou ik er misschien ook nog in kunnen verwerken, goed idee.

>Als er meerdere werelden bestaan, hoe bepaal je dan wat omstreken is en wat niet, tussen die werelden?

"Deze wereld en omstreken" is ietwat humoristisch bedoeld. cfr. Jerommeke bij sus&wis "ben sterkste man van noordelijjk halfrond. En omstreken."

>'Sophie inclusief' is nogal ambigu.

Inderdaad. Ik bedoel gewoon dat ze in zijn droom aanwezig was.

>Wat vind een wannabee wereldheerser een vredige droom?

Dat laat ik over aan de eerbiedwaardige lezer om te beslissen.

Over die tanden kan ik kort zijn: hij is een superheld. Zijn verwondingen bemerkt hij meer als een vaststelling als pijn. Bovendien, wat later uit het verhaal zal blijken, is hij de vorige dag (of voor hij ontwaakte) verwikkeld geraakt in een gevecht met magi�rs en soldaten enzo. Misschien had ik beter een aangepaste versie gemaakt?

>Overal? Is dat over h��l z'n lichaam verbrand, of zijn het slechts brandwondjes hier en daar, over heel zijn lichaam verspreid. Nu ik het nalees vermoed ik het tweede, maar de eerste keer dacht ik dat hij rijp was voor een mummiekuur.

Dit kan jij natuurlijk niet weten, maar als ik het eerste bedoelde had ik geschreven:" ...en ik ben ��n grote brandwonde."

>En dat gevoel van een hamer die druk bezig is mijn hoofd te vermorzelen beloofd ook niet veel goeds.

Hiermee bedoel ik gewoon zware hoofdpijn

>Dat allemaal zonder van paragraaf te veranderen.

Over die paragrafen heb ik nog niet te veel ingezeten. Sorry, ik ben nogal kortaf vandaag. Duizendmaal vergiffenis.

>Het gaat een beetje snel om echt hoogte te krijgen van het personage, en uiteindelijk moeten we met zijn gedachtengang het hele verhaal mee.

Later in het verhaal wordt hij nog verder verduidelijkt. Er is een hele passage over zijn verleden. Ik ben me ervan bewust, wees maar gerust. Kijk, het hele verhaal is intussen al 13 bladzijden lang in een heel klein handschrift, en dat leek me iets teveel om online te zetten. Bovendien is dit gedeelte een herwerking die ik een week geleden gemaakt heb. Het hele eerste hoofdstuk (na dit gedeelte) moet nog herwerkt worden, dus dat ging ik niet meteen online zetten.

>Hoe weet ie dat ie in een kerker zonder ramen zit als hij geen steek kan zien? Voor hetzelfde geld is het gewoon nieuwe maan (en bewolkt) buiten en ligt hij onder de blote hemel. Zonder lichtpolutie, of speciale krachten (die hij blijkbaar heeft) kan je dat helemaal niet weten.

Het ontmenselijkt het personage nog meer.

Met pikkedonker bedoel ik ook: pikkedonker. m.a.w.: je ziet �cht niks. als je buiten met nieuwe maan ligt, heb je nog altijd de sterrren of zoiets, in elk geval zou je dan nog ��ts zien. Nu niet.

>Ok, da's beter. Hij is dus toch niet ��n of andere superheld. Langs de andere kant: nooit koud gehad? Is er centrale verwarming (technologisch of magisch?), anders lijkt me dat een beetje vreemd (zeker als het middeleeuwse fantasy is).

T�ch een superheld dus . Beetje flauw misschien, maar ik zoek gewoon naar een reden om een vuurtje te kunnen stoken.

>Blijkbaar moet hij wakker zijn om zijn helende eigenschappen te gebruiken.

Hij gebruikt ze niet, ze zijn er gewoon.

>Als zijn aanvallers dat wisten (ze hebben hem toch in zijn slaap aangepakt), waarom hebben ze hem dan niet in ��n keer doodgemaakt?

Ze wisten het niet, en ze hadden een gijzelaar nodig, maar dat kon jij dus niet weten.

>Uitleg aub. Je kan niet van je lezer verwachten dat hij de magie van je wereld kent. Hoe kan hij een vuurtje maken in een kelder als het er koud en nat is? Als hij niets ziet (misschien ontvlamt hij zijn eigen kleren wel)? En is een barri�re het klassieke magisch afschermingsveld? Hoe werkt het, want zijn helende krachten zijn niet weg?

Die helende eigenschappen zijn... ze zijn er gewoon, het is geen gewone magie. Over dat vuur, je hebt gelijk. ik zal er maar een magische warmte-en lichtbron van maken zeker? Bovendien heb ik nergens vermeld dat de kerker koud en nat is. En hij kan nog altijd zijn vuur v��r zich richten. Als je wordt opgesloten zullen ze heus niet de moeite doen je uit te kleden en je kleren te wassen en ze dan netjes naast je leggen, hoor!

Die barri�re is dus inderdaad een magisch afschermingsveld. Maar ik bedoel meer: "h�, dat is vreemd, het lukt niet! En aan mij zal het niet liggen, ik ben ten slotte the best."=>conclusie: deze kerker wordt magisch afgeschermd.

>Maar ��n bekend? Wereldwijd lijkt het me nogal absurd. Tenzij barri�remagie uiterst zeldzaam is (maar de prins schijnt het doodnormaal te vinden), zouden zo'n kerkers waar geen licht binenkomt niet z� abnormaal zijn. Graaf een put in de grond, stut, dek af, smijt er weer aarde over, et voila.

je hebt gelijk. ze zullen wel een patent hebben op kerkers met barri�remagie.

Thurazi� is de enige juiste spelling.Mijn fout.

>Met licht? Toorts of klassieke lantaarn? Dan moet hij nu wel verblind zijn (het is pikdonker) en kan hij onmogelijk zien wat er gebeurd. Tenzij hij de stem van de Opperheer kent. En dan moet je weer een verklaring hebben waarom.

Laten we zeggen dat het licht van een iets verderop geplaatste toorts naar binnen schijnt, zodat hij niet helemaal verblind wordt. En uit de vorige passage blijkt dat hij hem wel degelijk kent. Het zou vreemd zijn dat de Opperheer nog nooit op staatsbezoek is geweest, niet? Ik denk aan een trouwfeest, waarbij je moeilijk de ene heerser w�l laat komen en de andere niet.

EDIT: Ik ben van zin de laatste zin te veranderen, zodat ik niet zeg wie er binnenkomt. Dan kan ik het volgende hoofdstuk beginnen met :"Direct na de eerste seconden van verblinding zag ik wie er binnenkwam: Ty'jaur, de Opperheer van Cadaran." Zoiets.

------------------------------------------------------------------------------------

No more Agony,

No more Torture,

No more Reality...

door Gersom code monkey, 2461 / 7246 gepost: 28-12-2002 om 18u55	Re: Overpeinzingen in een donkere, donkere kerker
	>>Vreemd voor een zelfingenomen (?) prins om iets ordinairs als verdomme te gebruiken. >Het was niet de bedoeling hem zelfingenomen te laten zijn, maar later in het verhaal wordt duidelijk dat hij eigenlijk van de 500 jaar dat hij nu al leeft, er maar 30 echt thuis is geweest (konden jullie natuurlijk niet weten). 500 jaar. Is er een reden dat hij zo lang leeft? Een psychologische reden die het personage bepaald, of een plotreden die ver in z'n verleden teruggaat. Anders zou ik toch wel twee keer overwegen om hem zo oud te maken. (Het is nogal een fantasy-clich�: denk alleen al maar aan Aragorn uit LotR). (Langs de andere kant mag ik niks zeggen want ik zit al een heel lange tijd met een idee voor een verhaal over een onsterfelijke koningin.) >En dat brengt ons meteen bij het feit dat hij inderdaad een soort superheld is. Maar dat wil niet zeggen dat hij geen menselijke gevoelens en angsten heeft, iets wat je in dit stuk tekst niet benadrukt. Als hij werkelijk vijfhonderd jaar is, dan moet hij toch net bang zijn om sterven (�f het kan hem net geen fluit meer schelen). Een vleesmolen kan daar een oplossing voor zijn en daar valt weinig aan te doen. > Er wordt ook nog vermeld dat hij Marten en Sophie ook onsterfelijk gemaakt (onsterfelijk in de zin van: hij kan geen natuurlijke dood sterven). Zelfde vraag: is dit essentieel voor het plot, of kan je zonder? In het geval van de tweede mogelijkheid zou ik het laten vallen. >>De jongen waant zich blijkbaar wel het middelpunt van de wereld. >In zekere zin is dat ook zo . Hmm. Maak er dan een Sjorsj dobbelju Bush-parodie van > maar nu beseft hij dat hij zelf zo verschrikkelijk in de rats zit, dat hij ietwat cynisch wordt. Ja, maar het is heel lastig als lezer om van in het begin van een verhaal met een cynisch personage om te gaan, zeker in een fantasy-verhaal, waar een lezer eerst ietsje meer achtergrond en houvast nodig hebt. Een cynisch personage (ik ben zelf een beetje cynisch, dus ik weet waarover ik spreek ) heeft de neiging om triviale dingen te bespotten. Aangezien het voor de lezer niet helemaal duidelijk is wat nu alledaags is en wat niet kan dat een vervormd beeld geven van wat je feitelijk wil vertellen. Tenzij je dit dus als een enkel hoofdstuk of proloog wil houden zou ik het cynisme toch afzwakken. >Ook moeten normaal zij die hemzelf hebben proberen te vermoorden in rook opgaan. Letterlijk? >Hij zegt dit (of liever, ik schrijf dit zo) om de tegenstelling te accentueren. Tussen? >>Als er meerdere werelden bestaan, hoe bepaal je dan wat omstreken is en wat niet, tussen die werelden? >"Deze wereld en omstreken" is ietwat humoristisch bedoeld. Desondanks is meerdere werelden in fantasy haast een vaste stijlfiguur dus het cre�ert nog meer dubbele interpretaties, iets wat je in een inleiding best spaart. Tenzij dat natuurlijk heel de opzet van het verhaal is, maar ik vermoed van niet. >Over die tanden kan ik kort zijn: hij is een superheld. Zijn verwondingen bemerkt hij meer als een vaststelling als pijn. Bovendien, wat later uit het verhaal zal blijken, is hij de vorige dag (of voor hij ontwaakte) verwikkeld geraakt in een gevecht met magi�rs en soldaten enzo. Misschien had ik beter een aangepaste versie gemaakt? 'Werdhomm-", brokkellige stukjes ivoor -tanden?- druipen langs m'n kin naar beneden. M'n rauwe tong tast tussen kwijl en- bloed, maar enkel kiezen zijn gespaard gebleven. M'n ganse keelholte is met de schurende pap gevuld. Uit, uit, het moet eruit. Ik heb de ganse nacht niet geademd. Zoiets? >>Overal? Is dat over h��l z'n lichaam verbrand, of zijn het slechts brandwondjes hier en daar, over heel zijn lichaam verspreid. Nu ik het nalees vermoed ik het tweede, maar de eerste keer dacht ik dat hij rijp was voor een mummiekuur. >Dit kan jij natuurlijk niet weten, maar als ik het eerste bedoelde had ik geschreven:" ...en ik ben ��n grote brandwonde." Toch oppassen met dat soort dubbelzinnigheden. Het ietsje beeldender beschrijven kan nooit kwaad. >Sorry, ik ben nogal kortaf vandaag. Duizendmaal vergiffenis. Uw zondekes zijn u vergeven, mijn zoon. >Kijk, het hele verhaal is intussen al 13 bladzijden lang in een heel klein handschrift, en dat leek me iets teveel om online te zetten. Bovendien is dit gedeelte een herwerking die ik een week geleden gemaakt heb. Het hele eerste hoofdstuk (na dit gedeelte) moet nog herwerkt worden, dus dat ging ik niet meteen online zetten. Geen probleem hoor, ik zei ook dat ik te weinig context had om het helemaal te kunnen beoordelen. Het helpt misschien als je minder expliciete verwijzingen maakt naar personages uit zijn leven, maar meer hints geeft. Dan word je als lezer niet meteen overstelpt en blijft de focus van de opening meer op het 'ik lig in een kerker onsterfelijk te wezen... oeps!' >>Voor hetzelfde geld is het gewoon nieuwe maan (en bewolkt) buiten ... >Met pikkedonker bedoel ik ook: pikkedonker. m.a.w.: je ziet �cht niks. als je buiten met nieuwe maan ligt, heb je nog altijd de sterrren of zoiets, in elk geval zou je dan nog ��ts zien. Nu niet. Niet als het bewolkt is. Stikdonker in de middeleeuwen wil ook zeggen dat: zelfs ALS er een raam is, je er de contouren onmogelijk van kunt zien. Dus hij kan onmogelijk weten, of veronderstellen dat er geen is. Tenzij hij een soort andere manier heeft om daar achter te komen. >Beetje flauw misschien, maar ik zoek gewoon naar een reden om een vuurtje te kunnen stoken. Maar je zegt net zelf dat hij er geen KAN stoken wegens barri�re. Het enige nut van dat vuurtje stoken is dus dat hij die barr��re ontdekt. Als hij nu gewoon een poging doet om de (magisch?) muur op stevigheid af te tasten (hij is een superheld en wil ontsnappen), kan hij de barri�re ook ontdekken. Het hangt er natuurlijk allemaal vanaf hoe magie werkt en hoeveel kaas hij ervan gegeten heeft. (Kaasmagie? Hmm? ) >>Blijkbaar moet hij wakker zijn om zijn helende eigenschappen te gebruiken. >Hij gebruikt ze niet, ze zijn er gewoon. Maar ze werken niet als hij slaapt? ofwel? Is het daarom dat half zijn tanden zijn teruggegroeid? Dat zou dan betekenen dat hij inderdaad door die vleesmolen gehaald was? >>Als zijn aanvallers dat wisten (ze hebben hem toch in zijn slaap aangepakt), waarom hebben ze hem dan niet in ��n keer doodgemaakt? >Ze wisten het niet, en ze hadden een gijzelaar nodig, maar dat kon jij dus niet weten. Als je een gijzelaar wil is zijn tanden uitslaan een heel slechte strategie. Gijzelaars willen van tijd tot tijd wel eens stikken in het bloed. Deze niet dus, maar dat verandert niets aan de zaak. >Over dat vuur, je hebt gelijk. ik zal er maar een magische warmte-en lichtbron van maken zeker? Als die bestaan. Maar dat gaat het verschil volgens mij niet maken. Krijgen de helende eigenschappen hem trouwens niet warm. Het zou me een logisch zijeffect lijken. Het is maar een ideetje. >Bovendien heb ik nergens vermeld dat de kerker koud en nat is. Wel dat hij koud is. Nat lijkt me een logische veronderstelling voor kerkers, tenzij het muren met isolatie zijn. Nogmaals, ik weet niet wat het technologisch niveau is, maar ik ga uit van pseudo-middeleeuws. >Als je wordt opgesloten zullen ze heus niet de moeite doen je uit te kleden en je kleren te wassen en ze dan netjes naast je leggen, hoor! Misschien is het een heel vriendelijke kidnapper. Misschien waren zijn kleren zo vernield dat ze hem nieuwe hebben gegeven. >Die barri�re is dus inderdaad een magisch afschermingsveld. Maar ik bedoel meer: "h�, dat is vreemd, het lukt niet! En aan mij zal het niet liggen, ik ben ten slotte the best."=>conclusie: deze kerker wordt magisch afgeschermd. Niemand is in alles het beste. Er moet IETS zijn waar hij slecht in is (zelfrelativering, duidelijk ). Het kan ook een volslagen gebrek aan zuurstof zijn of brandbaar materiaal. Dat was dus waar ik op doelde. (Denk aan Gandalf, die zich geen weg door de sneeuw van Caradhras kon branden, omdat er geen ontvlambaar materiaal was). >Je hebt gelijk. ze zullen wel een patent hebben op kerkers met barri�remagie. Hangt weer af van techno/magiecurve. Patenten is iets zeer onmiddeleeuws, omdat er niet veel was waar je een patent op kon nemen. Als tovenaars heel machtig zijn in je wereld en volstrekt unieke spreuken kunnen maken, dan zou het echter niet zo verwonderlijk zijn dat bepaalde magi�rs(scholen) inderdaad een soort patent nemen op hun spreuken, die enkel aan betalende leerlingen worden doorgegeven. > Het zou vreemd zijn dat de Opperheer nog nooit op staatsbezoek is geweest, niet? Ik denk aan een trouwfeest, waarbij je moeilijk de ene heerser w�l laat komen en de andere niet. Je hebt een punt, maar in dat geval heeft hij hem hooguit enkele keren gezien. Tenzij hij ook een enorm fotografisch geheugen heeft en/of een sterk vermoeden wie hem te grazen heeft genomen, zou hij hem niet van moment ��n bij (verblindend) fakkellicht kunnen herkennen. Zoiets k�n gewoon niet. Fakkels geven daar veel te weinig licht voor. Daarbij maakt zou het de intrede van de heer ietwat dramatischer kunnen maken. >"Direct na de eerste seconden van verblinding zag ik wie er binnenkwam: Ty'jaur, de Opperheer van Cadaran." Zoiets. Wat denk je van: Het dansend licht van de fakkel werpt jaagt schaduwen weg van het gezicht, maar m'n pijnlijke ogen kunnen niets onderscheiden. Ik weet echter wie het is, niemand anders heeft zo'n ritmische schuifelpas dan de dronken Opperheer van Cadaran. ... kreun... glasoog Ty'jaur heeft me te grazen genomen. (Voor je het zelf zegt: 1. ook opperheren worden dronken op huwelijksfeesten 2. een glazig oog of zoiets zou wel kunnen opvallen in fakkellicht, wat herkennen gemakkelijker maakt, en meteen iets over het uiterlijk van Ty'jaur zegt.) Hoop dat je er iets aan hebt. Jeroen Hendrickx

door delea draak, 37 / 89 gepost: 28-12-2002 om 20u25	Re: Overpeinzingen in een donkere, donkere kerker
	Ik heb op sommige reacties 1 omvattend antwoord: Ooit Amber 1 van Zelazny gelezen? Het eerste hoofdstuk is net zo verwarrend als dit hier. Dat was dan ook een beetje m'n uitgangspunt. Over zijn leeftijd: Ik kan hem misschien minder oud maken, maar dan moet hij wel de 'eeuwige' jeugd hebben. Ik heb een beetje uitgerekend, en met wat hij tot hier toe in zijn verleden heeft meegemaakt zou hij al 40 jaar oud zijn en dat vond ik een beetje te oud. 'In rook opgaan' is hier inderdaad letterlijk. Met de tegenstelling bedoel ik die tussen Sophie en de aanvallers, en Marten zelf, die voor de verandering eens NIET verdwijnt. >Desondanks is meerdere werelden in fantasy haast een vaste stijlfiguur >dus het cre�ert nog meer dubbele interpretaties, iets wat je in een >inleiding best spaart. Tenzij dat natuurlijk heel de opzet van het >verhaal is, maar ik vermoed van niet. Het spijt me erg, maar dit vind ik gezwets. Ik wil je niet beledigen, maar ben je nu niet een beetje hard aan het muggenziften? Dat stukje dat jij herschreef vond ik schitterend. Het enige probleem is dat dit overpeinzingen zijn en dus niet het gebazel van een gevangen prins. Maar over die brandwonden geef ik grif toe dat je gelijk hebt (oef). Verder vind ik dat je ook over het feit dat het pikkedonker is een beetje aan het muggenziften bent. >Maar je zegt net zelf dat hij er geen KAN stoken wegens barri�re. Laat ik het dan anders zeggen: ik zoek naar een reden om h�m een vuurtje te stoken/ Ik zoek naar een reden voor h�m om vuurtje te stoken. Duidelijk? Dat hij dat niet kan, merkt hij pas wanneer hij dat probeert. >Als je een gijzelaar wil is zijn tanden uitslaan een heel slechte >strategie. Gijzelaars willen van tijd tot tijd wel eens stikken in het >bloed. Deze niet dus, maar dat verandert niets aan de zaak. Sorry, mijn fout. De soldaten en magi�rs hebben een soort groots kroegengevecht uitgelokt, omdat ze wisten dat ze hem anders niet zouden overwinnen. En dat patent, man man. Dat was niet letterlijk een patent he. Laten we gewoon aannemen dat zij de enigen zijn met van die magisch beveiligde kerkers en dat er nooit iemand anders die kan maken, omdat daar een speciale bouwkunst of zo voor nodig is, weet ik veel. >Je hebt een punt, maar in dat geval heeft hij hem hooguit enkele >keren gezien. Tenzij hij ook een enorm fotografisch geheugen heeft >en/of een sterk vermoeden wie hem te grazen heeft genomen, zou >hij hem niet van moment ��n bij (verblindend) fakkellicht kunnen >herkennen. Zoiets k�n gewoon niet. Fakkels geven daar veel te >weinig licht voor. >Daarbij maakt zou het de intrede van de heer ietwat dramatischer >kunnen maken. 1) Ik heb duidelijk NA de eerste seconden van verblinding geschreven, dus op dat moment is hij niet meer verblind; 2) Uit het feit dat Cadaran alles probeert om machtiger dan Thurazi� te worden, blijkt dat ze daar toch wel enige kans op hebben, wat ze een geducht tegenstander maakt. Geduchte tegenstanders zijn belangrijk, en het lijkt me logisch dat een kroonprins vaak bij audi�nties en dergelijke van zijn broer de koning (waar hij goed mee overeenkomt, die ruzie komt pas na dit fragment) aanwezig is. zodoende kent hij hem wel goed. Bij je laatste herwerking heb je een punt bij dat dronken-zijn, maar laat ik duidelijk zijn: op dit moment is Ty'jaur NIET dronken. Ik hoop dat je nu een beetje tevreden bent, want die lange reactie worden vermoeiend (je moet je hierdoor niet afgeremd voelen) ------------------------------------------------------------------------------------ No more Agony, No more Torture, No more Reality...

door Gersom code monkey, 2462 / 7246 gepost: 29-12-2002 om 0u40	Re: Overpeinzingen in een donkere, donkere kerker
	Tuurlijk ben ik aan het muggenziften, een mens moet doen waar hij goed in is Daarbij, je hebt zelf om commentaar gevraagd Maar ik zal me nu inhouden. Wat Amber betreft: ik heb nooit echt het hele eerst boek uitgelezen (en het weinige d�t ik gelezen heb is al minstens vier of vijf jaar geleden). Niet echt een idee waarom, maar ik kan me bitter weinig van de personages herinneren en doorgaans onthoud ik die wel. Amber staat in elk geval terug op mijn (ellenlange) leeslijst. Nog een opmerking: als het overpeinzingen zijn en geen gebazel. Waarom dan tegenwoordige tijd? OF: is er een soort tweede schizofrene ik dat vanbuitenaf observeert (stijl Zelfportret, of het Galgenmaal Teirlinck, waarin een tweede schizofrene �ber-ich op de hypocriete daden van het eigenlijke ik-personage commentarieert)? Het is maar een voorstel, ik wil je tot niets verplichten... (kort genoeg?) Jeroen Hendrickx

door delea draak, 38 / 89 gepost: 29-12-2002 om 9u12	Re: Overpeinzingen in een donkere, donkere kerker
	Heerlijk, die korte posts! Kijk, vergelijk het hiermee: Een boek staat in de verleden tijd. Als echter een personage iets denkt, denkt hijzelf toch in de tegenwoordige tijd? Voor h�m is het immers geen verhaal, maar de harde realiteit. Dit gedeelte is eigenlijk net hetzelfde, alleen is het wat langer dan normaal. (ik moet natuurlijk zelf ook zien dat m'n posts niet te lang zijn) ------------------------------------------------------------------------------------ No more Agony, No more Torture, No more Reality...

Dit item bevindt zich in:

Meer ... > Eigen schrijverij > Kortverhalen

naar boven

Overpeinzingen in een donkere, donkere kerker

Een intern bericht sturen

Reageren op dit item

Reacties