Daarom word ik dus naar Europa gestuurd. De missie heeft twee doelen: ten eerste, de desbetreffende vampiers in de gaten houden, en ten tweede: indien mogelijk de Sabbat in Europa discreet proberen helpen. Dat wordt een zware missie. Geen contact met thuisbasis, ik moet zelf maar uitvissen hoe ik het precies zal aanpakken en wanneer ik mijn missie als voltooid beschouw. Maar de opdracht is zo vaag dat ze eigenlijk nooit is afgelopen. Ik kan misschien wel een aantal weken, ook wel maanden of zelfs enkele jaren undercover blijven, maar eeuwig is erg moeilijk. Ik weet dat ik me feilloos zal aanpassen en mijn rol zal spelen – maar ik mag mezelf er niet in verliezen, en daarom schrijf ik dit document. Dat ik het af en toe kan herlezen, en weet waar ik aan toe ben.
Informanten ter plaatse hebben uitgevonden dat ze in Leuven nog een scourgehulpje te zoeken. Leuven schijnt een klein, historisch stadje te zijn in België, vrij dicht bij de zee. En een scourge is een soort Sabbat- en Anarchsjager, licensed to kill, haha! Voor zo’n jobje zoeken ze natuurlijk een sukkel, want het risico dat je loopt is wel erg groot, en daar offeren ze liefst geen waardevolle vampiers aan op. Ik zal me voordoen als Caitiff en over alles nogal vaag proberen blijven – van Caitiff wordt aanvaard. Mooi toch, dat ze als Sabbat-jager een Sabbat-vampier aanwerven…
Tenminste één van de gevluchte vampiers zou ook in Leuven verblijven. Dat komt prima uit, maar dat België is zo miniem dat het nooit zo extreem moeilijk kan zijn om de rest te vinden, vooral niet als assistent van de Scourge.
See you in Europe...
wordt vervolgd in de dagboeken 
De dekmantel van Sebastian staat ook, voorlopig nog in een ruwe versie, op mandragon, en wel hier.