Director's Cut! Nog nooit heb ik het zo hard geroepen... Dit is de zoveelste (artificieel) intelligente film waarvan het einde het geheel tot kleuterniveau verlaagt. Spielberg slaagt er tegelijk in het oude project van Kubrick tot ongekende hoogtes en even ongekende dieptes te brengen.
AI is het verhaal van het robotjongentje David (Haley Joe Osmont, The Sixth Sense), dat door zijn scheppers gemaakt is om lief te hebben. Hij wordt als proef in een gezin ondergebraht, waarvan het zoontje al jaren in coma ligt. Als Martin, het echte jongentje terugkeert uit zijn coma wordt David het tweederangskind. Hunkerend naar acceptatie begaat hij de ene fout na de andere, tot hij door zijn moeder in de buitenwereld wordt achtergelaten. Samen met Gigolo Joe (Jude Law, Enemy at the Gates), een 'liefdesrobot' en Teddy, een intelligente knuffelbeer baant hij zich een weg door de wereld op zoek naar de Blauwe Fee uit het sprookje Pinokio die David in een echt jongentje zal veranderen.
Het eerste stuk is schitterend familiedrama, het tweede stuk het mooiste cyberpunksprookje dat ik in film heb gezien.
Als de film daar was gestopt was hij biljant (maar veel te kort) geweest. In plaats daarvan wordt er een enorme sprong in de tijd gemaakt en krijg je een belachelijk, kinderachtig Close Encounters-einde, dat een potentieel stuk filmgeschiedenis naar de maan helpt (letterlijk).
Aanrader: wacht tot de DVD uit is. Bekijk dan de eerste twee delen (ongeveer de eerste anderhalf uur) van de film. Druk dan onverbiddelijk op Stop. Je zal mij dankbaar zijn.
Verdict: 6/10 (9/10 voor de eerste twee delen, 1/10 voor het laatste deel)