Ja, ik geef het toe, en zelfs erg graag en ik ben er trots op:
Ik vind Harry Potter veel boeiender dan de werken van Tolkien. Voor zijn tijd was JRRT misschien wel vooruitstrevend, maar tegenwoordig kan ik heus niet meer malen om de deus ex machinas waarvan zijn werken uitpuilen.
Geen spek voor mijn bek dus.
Harry Potter, anderszijds... wel, zo stelde ik mij altijd ook een magiërsacademie voor zoals ik ze ken vanuit DSA.
Toegegeven, enkele kleinigheidjes zijn naar mijn smaak wat minder. Ten eerste de kleine toverstokjes in plaats van een heuse magiërsstaf. Ten tweede ook het vreemde feit dat ze magiëressen "heksen" noemen, wat toch iets heel anders is. Ten derde is het bezemrijden echt iets heksigs en niet magiërachtigs.
Maar deze drie dingen kunnen voor mij de pret niet drukken.
En dan, na lang wachten, is er deel 6 van de 7-delige reeks die uit 8 delen zal bestaan.
Harry Potter and the Half Blood Prince.
Ik moet zeggen dat de film helemaal niet voldoet aan mijn verwachtingen, maar dat dat ook niet echt erg is. Hij is gewoon... anders!
Zowat de eerste helft van de film is veel grappiger dan HP ooit was, zonder het slapstickachtige te hebben van de introscenes van weleer.
Geen oom Vernon en de rest van het gezin die Harry treiteren en waar dan iets lolligs mee gebeurt, nee.
De humor is anders, aangepaster aan de leeftijd van de hoofdrolspelers zoals Rowling dat ook altijd plande.
Vooral de eerste hormoontjes van Ron, Hermione, Harry en de rest spatten quasi van het scherm, maar ergens hoort dat ook zo. Het zijn tenslotte intussen pubertjes, nietwaar.
En dan... de tweede helft.
Nagenoeg niets meer te lachen... de sfeer is beklemmend maar nergens echt spannend. Maar dat blijkt ook niet de bedoeling te zijn. Deel 6 is overduidelijk voor een groot deel een opwarmer voor delen 7 en 8 van de zevendeler.
Wat een beetje sneu is, is de terloopse wijze waarmee even laconiek wordt verteld wie nu die "Half Blood Prince" eigenlijk is. 't Is hij... en daarmee is de kous af. Geen verklaring waarom hij nu zo heet, waar die naam vandaan komt, wat hij precies betekent... nee... gewoon "'t is hij".
Dan het camerawerk. Dat viel mij erg hard op in deze film.
Misschien heb je het in de andere recensies van mijn hand al gemerkt, maar ik heb een beetje een passie voor opvallend camerawerk en geslaagde compositie.
Nu vond ik Harry Potter altijd als een visueel erg sterke film (en dan heb ik het eigenlijk niet over de special effects, die eerlijk gezegd vaak wel beter konden) maar op de manier waarop de camera werd gehanteerd en de motieven werden vastgelegd op film.
HP&tHBP doet daar nog een massa schepjes bovenop, om als ultieme climax een scene te hebben waarbij je door het raam Ron in een torenkamer een meisje ziet zoenen. Dan beweegt de camera vloeiend naar boven en je ziet Draco in een klokkentoren staan.
Dat het vooral CGI is die dit mogelijk maakt, stoort me niet in het minst. Het is een erg mooi beeld en voor mij is het dat wat telt.
De personages zijn kleurrijk als altijd.
We zien heel wat oude bekenden opduiken in hun gewone en ook bijzondere doen. Gelukkig zijn de acteurs erg gegroeid in hun rollen en de houterige pogingetjes van Daniel Radcliffe in deel 1 zijn intussen al helemaal vergeven.
Al bij al is de film oderhoudend, maar niet zo boeiend als de vorige delen, gezien het duidelijk een introductie is voor het slot.
Hij BLIJFT evenwel beter dan delen 2 en 3 van "The Lord of the Rings".
|
|
|
|
login | registreren | FAQ | menu verklappen
|