Iron Man op IMDB.
Iron Man... een lid van de "Avengers"... Pfffffft...
Ik ben geen fan van dat soort van comics. Avengers... Fantastic Four... en sinds enige jaren ook X-Men. Het is allemaal té.
Even tussen soep en hoofdschotel de wereld redden als lichte beweging om de spijsvertering aan te wakkeren. Nee, niet echt mijn ding.
Het is natuurlijk nog lang geen "Justice League" (van DC Comics, met als bekende leden Superman en Batman) maar toch verkies ik de kleinere helden zoals Spiderman die heel wat meer sociale bagage met zich meedragen.
En dan nu Iron Man.
Als Marvelliefhebber en -nostalgicus kon ik het natuurlijk niet laten hem te bekijken. Ik heb mezelf immers ook Ghostrider aangedaan, wetende dat Nicolas Cage de hoofdrol en dus heel de film ging verknoeien.
Iron Man, een vent in een powerharnas. Hoe geweldig kan een film dan zijn?
We zagen al zoiets de mist in gaan - naar mijn mening - in de vorm van Robocop, een vent in een blikken pak dat langs alle kanten ratelt en een verhaal dat ZO hard ratelt dat het lawaai van het pak gewoon niet meer te horen is.
Iron Man... ach ja.
En dan zit je daar in de zaal en de film begint.
En je zal het geweten hebben!
Robert Downey Jr. kwijt zich uitstekend van zijn taak, bijgestaan door onze vriend Jeff Bridges.
Enkel Gwyneth Paltrow staat daar op haar oh zo typische wijze enkel maar mooi te wezen en vormt zowat de enige zwakkere acteerschakel.
Het verhaal in een notendop?
Wel, Tony Stark, eigenaar van de wapenfabrikant Stark Industries, wordt op gruwelijkste wijze geconfronteerd met het enige wat hij niet heeft tot dan.
Hij heeft auto's, geld, macht, vrouwen, succes, populariteit, huis-aan-huisvriendjes bij leger, jetset en politiek en ga zo maar door.
Dan slaat het noodlot harder toe dan de Hulk, en hij krijgt het enige wat hij mistte: een geweten.
Tony doekt zijn wapenafdeling op... wat eigenlijk het enige is wat hij deed, en hij stapt in de rol van Iron Man, een man in een krachtharnas, om zo eventjes de kwaaierikken tegen te gaan werken, wat natuurlijk niet zonder kleer... heu... harnasscheuren lukt.
Ondanks de ultravoorspelbare plot blijkt deze film door menige andere factor toch zeer onderhoudend en hij stijgt moeiteloos boven het niveau van de beide Fantastic Fours uit, die naar mijn mening ook al verrassend goed waren.
Regisseur Jon Favreau (Pete, de miljardair uit Friends, voor de kenneers) heeft nog nooit iets afgeleverd dat de moeite waard is, maar Iron Man heeft hij toch met verve afgewerkt.
Hij blijkt zijn team met een goede visie te leiden en levert een strak werk af, waarvan de enige kritiek kan zijn dat het misschien té strak was.
Hij werkt volgens een zeer stevige standaard, maar het blijft wel standaard en experimenteert niet met andere visies.
Niet bijzonder, maar wel veilig.
Het camerawerk is eveneens van goede kwaliteit, maar ook weer niets buitengewoons.
De special effects zijn sterk. Het pak komt zeer echt over. Soepel, gestroomlijnd, maar nooit alsof het rubber zou zijn. Het is gewoonweg een erg beweeglijk krachtharnas zoals het hoort. Desondanks is er de typische motoriek die we verwachten in superheldenfilms en die er ook gewoon MOET zijn.
Niet te versmaden is ook de vriendelijke knipoog en hommage aan Spiderman, als hij voor het eerst zijn nieuwe "repulsorbeams" als wapen test in zijn eigen lab. De bewegingen lijken wel recht overgenomen te zijn van de "webtests" uit Spiderman één.
Nu, volgens IMDb zou Samuel L. Jackson ergens in de film te zien zijn als Nick Fury van S.H.I.E.L.D., al staat hij niet gecrediteerd in de filmgeneriek.
En toch...
Leuk weetje: er is een alternatief Marveluniversum, genaamd "Ultimate Marvel". In dit universum is Nick Fury zwart en gestyled en gebaseerd op Sammy Jackson met diens uitdrukkelijke toestemming.
En dan nu speelt hij zelf Nick Fury... de cirkel is gesloten!
Oh ja... voor ik het vergeet... blijven zitten tot na de generiek!
De epiloog is best wel leuk!
Conclusie: 7/10