Noem me bevooroordeeld, maar toen ik de film zag staan met namen als Tim Burt & Jhonny Depp was ik al verkocht. Die films interesseren me enorm en ik ben al meerdermaals aangenaam verrast door dit zalige duo.
Even verder lezen vertelde me dat het tevens ook een musical was... ai! dacht ik bij mezelf, dat is niet zo men ding. Uiteindelijk alle moed bijeen geraapt om toch binnen te stappen...
Suprise! Het eerste half uur wordt gezongen, op een manier die je van Jhonny depp niet verwacht, maar kom, het is een musical. Even dacht ik nog te vertrekken, want een oscar krijgen voor de beste sfeer is mooi, maar een hele film zingen breekt uiteraard alles af, je moet er echt voor zijn dacht ik. het decor en de sfeer zit inderdaad helemaal oké, de cameracrew doet in het begin een sterk staaltje kunst en alles lijkt op een donkere, victoriaanse musical.
Maar waar was ik, ahja, ik wou dus net de zaal gaan uitlopen, omdat het zingen me op de zenuwen begon te werken. Maar daar kwam al snel een einde aan, van zodra Mr. T (zoals de begeerlijke vrouw hem noemt, ik vondt dit best grappig) zijn rivaal ontmoet... een italiaanse kapper! vanaf dan wordt de film pas interessant en nog grappig ook. Een hilarische "stand-down" tussen de twee kappers/zangers maakt het algauw goed. Nog even blijven zitten dan maar.
Sweeney jaagt eigenlijk op een rechter, die hem verbande uit London en zijn dochter als pupil onder hem nam. De rechter wordt vertolkt door een zalige (geloof het of niet) Professor Sneep! Zingen kan hij wel écht niet, maar zijn knappe acteerprestaties en zijn charismatische uitstraling maakt dat allemaal goed.
Sweeney besluit om de rechter te vermoorden, samen met de hulp van de (vlees)pasteitjesmaakster die onder hem woont.
Al snel komt er een onverwachte ontmoeting met de Italiaanse kapper, pirelli, en... wordt de eerste keel overgesneden, de eerste van veel zeg maar. niet echt een leuk zicht als je net spaghetti at, maar best wel goed gedaan. bloederig als nooit verwacht, met een zekere barbaarsheid die je van Jhonny Depp niet gewoon bent.
Dan begint komt de film op gang, in een pijlsnel tempo belsuit het "evil duo", de doden te gebruiken als vlees voor hun pasteitjes en verkopen die door aan de mensen. wat hun een eerlijke winst geeft en waardoor ze bijna schatrijk worden. De éne na de andere keel wordt doelloos doorgesneden en de éne na de andere kappersklant valt ongenadig meters diep in de vleesmolen...
Het einde van de film is ietwat voorspelbaarder dan eerst gedacht en dat doet wel wat afbreuk op het hele verhaal. Maar ik moet zeggen, ik ben buitengegaan met een goed gevoel, koude rillingen over de rug als ik terugdacht aan het verschrikkelijke kappersbewind en een glimlach tot achter mijn oren. Lang geleden dat ik zo genoot van een musical!
even nog dit: ik heb het niet geteld, maar ik denk dat er in heel de film zeker 25 kelen worden overgesneden, zeker niet voor gevoeligze kijkers of kindjes deze musical!



