Dit duistere sprookje is verzonnen en verfilmd door de Mexicaanse regisseur Guillermo del Toro. Deze beste man die eerder nog de films, The Devils Backbone en Hellboy maakte, gaat hiermee terug naar zijn roots, want hij levert net als zijn eerste bekende film Cronos een film af waarin Spaans gesproken wordt.
Het verhaal speelt zich af in het Spanje van 1944, tijdens de Spaanse Burgeroorlog. In de film lopen de bittere werkelijkheid en de fantasie van het hoofdrolspelertje, het meisje Ofelia, prachtig door elkaar.
Ofelia is de stiefdochter van een koelbloedige kapitein Vidal die de leiding over een regiment van dictator Franco. In de Spaanse bergen moordt hij met sadistisch genoegen de laatste rebellenfracties uit. Het is echter geen doorsnee slechterik, al groeit zijn sadisme naarmate de film vordert. Ofelia en haar hoogzwangere, maar doodzieke moeder gaan bij deze snoodaard wonen in een oude molen, die nu dienst doet als vesting van waaruit de soldaten hun acties plannen en de locale bevolking onderdrukken. Het meisje leeft in een verschrikkelijke wereld, waar maar plek is voor weinig liefde.
Alles lijkt een bijzondere wending te krijgen als ze een mysterieus doolhof ontdekt in de wouden nabij de oude molen. Dit doolhof blijkt een doorgang te zijn naar het feeënrijk en een faun verteld Ofelia dat ze niet zomaar een mens is, maar een prinses uit het magische rijk, al vele levens gevangen in een sterfelijk lichaam. Het meisje moet drie gevaarlijke opdrachten vervullen om terug te kunnen keren naar het rijk van de elfen. Ondertussen komt de harde werkelijkheid van de oorlog om de hoek kijken.
Ik wist niet wat voor soort film ik verwachten moest. Laat ik voorop stellen dat Del Toro van deze film geen liefelijk sprookje heeft gemaakt. De oorlog en het sadisme van de grote slechterik wordt expliciet in beeld gebracht. Het is geen doorsnee fantasy film en gelukkig trekt de regisseur geen karakterlade open om de feeënwereld over de kijker heen te donderen. In plaats daarvan werkt hij met subtiele dingen die in fel contrast staan met de harde werkelijkheid. Verwacht dus geen LOTR, maar als de sluier naar het elfenrijk wordt opgelicht is het prachtig vormgegeven.
Pan’s Labyrinth is moeilijk in te delen naar genre. Het is uiteraard een film met fantasie-elementen, maar horror, drama en oorlog maken ook een groot deel uit van het verhaal. Derhalve kwam het op mij over als een perfecte mix tussen verschillende stijlen die toch een goed verhaal vormen. Er wordt prima geacteerd en hoewel het script uiteindelijk redelijk rechtlijnig is stoort dat nooit.
Hij krijgt van mij zeker 4 van de 5 sterren.
