Buck Danny, deel 1. De Jappen vallen aan
tekeningen: Victor Hubinon
scenario: Jean-Michel Charlier
eerste uitgave: 1949
Dan Cooper, deel 1. De Blauwe Driehoek.
tekeningen: Albert Weinberg
scenario: Albert weinberg
eerste uitgave: 1957
Ik ben gek op vliegtuigen en op strips. Toen ik bovenstaande albums voor een habbekrats in de bak voor tweedehands strips zag liggen, moest ik ze wel kopen. Het gaat hier om ouwetjes, klassiekers zo u wilt, maar voor mij waren ze nieuw. Thuisgekomen kwam ik er achter dat Weinberg assistent van Hubinon was geweest en misschien nog heeft meegewerkt aan 'Buck Danny'. Het verbaast me dan ook niets dat Weinbergs vliegtuigstrip acht jaar later uitkwam. Zowel de verhalen van Buck Danny als van Dan Cooper werden ontleend aan de actualiteit en in beide strips is het vliegtuig de hoofdpersoon. Het lijkt me alleszins redelijk deze eerste nummers met elkaar te vergelijken.
'De Jappen vallen aan' gaat over de periode vanaf de onverwachte aanval op Pearl Harbour tot en met de slag bij Midway, december 1941 � juni 1942. De schrijver volgt de gebeurtenissen min of meer op de voet, afgewisseld door de persoonlijke belevenissen van de blonde Amerikaanse held Buck Danny, die in het licht van de geschiedenis volstrekt onbeduidend zijn en ook niets bijdragen aan de spanning van het verhaal. De auteur had ongetwijfeld niet de boeken tot zijn beschikking die ik in mijn kast heb staan. De fouten die in het album staan kunnen Charlier niet aangerekend worden, maar zij zullen met name vliegtuigkenners van nu irriteren. Wat de tekeningen betreft: de vliegtuigen komen er goed vanaf (alle historische typen zijn goed herkenbaar), maar de mensen zijn weinig meer dan etalagepoppen.
'De Blauwe Driehoek' betreft niet een historisch gebeuren, maar is fictie in een historisch decor, dat ik afgaande op de vliegtuigtypen in de jaren 1955 � 1958 plaats. In het diepste geheim wordt een nieuw vliegtuig gebouwd op basis van een veelbelovende geavanceerde motor, hier de statoreactor genoemd, maar in feite niets anders dan een ramjet. Dit vliegtuig start en landt verticaal vanuit (wankele) staartstand. Toen dit album verscheen zal dit alles zeker realistisch geleken hebben, maar vandaag weten we dat de bedoelde technieken achterhaald zijn; in ieder geval wat de staartstand betreft, de ramjet kan mogelijk in de toekomst nog een rol spelen. Dit vliegtuig is onderwerp van een spionageverhaal dat we nu op z'n zachtst als slap zouden betitelen. Weinbergs tekenwerk laat ook de vliegtuigen tot hun recht komen, maar voor het overige is het weinig beter dan bij Hubinon.
Strips kunnen in de loop der tijd beter worden en daarom zou ik ook wat latere delen van deze bekende series moeten aanschaffen. Ik denk niet dat ik dat doe. Ik wil de liefhebbers van vroeger niet voor het hoofd stoten, maar ik kan het niet anders stellen: deze albums zijn echt verouderd en hebben, in tegenstelling tot de vliegtuigen, hun glans verloren.
Hans Bekker, 1-2-2006