Elke raaf pikt is van dezelfde tekenaar/scenarist als �Het Uitstel�. Het verhaal sluit er dan ook een klein beetje op aan. Het is te zeggen: het gaat in dit tweeluik over de zus van het hoofdpersonage van Het uitstel. Elke raaf pikt komt trouwens van de stal van de schitterende collectie Vrije Vlucht. Wat kan ik bij wijze van inleiding nog meer vertellen? Niet veel denk ik. Dan maar over naar het verhaal:We zitten midden in de tweede wereldoorlog in Frankrijk. Jeanne zit in de plaatselijke gevangenis wegens verzet tegen de overheerser. Wanneer zij in de cel zit wordt een zekere Francois er bij in gegooid. Een niet onaardige Fransman die aan de kost komt met het bestelen van mensen. Hij wordt nooit gepakt tijdens een inbraak, want hij heeft zo zijn eigen trucjes om er voor te zorgen dat de inwoners van het huis nooit thuis zijn als hij binnen breekt. Maar laten we vooral niet zeggen wat die truc is. Omdat iedereen het verwacht kan ik het wel vertellen: de twee weten te ontsnappen over de daken van Lyonn en zoeken onderdak in de Himalaya, een boot van een vriend van Francois.
Wat het verhaal zo schitterend maakt zijn vooral de tekeningen en de inkleuring. De inkleuring is heel rijk en oogstrelend gedaan. Wat verf hier, wat pastel daar en wat kleurtjes ginder. De inkleuring stoort nooit en is een lust voor het oog. Dit gecombineerd met zeker geen onaardige tekeningen maakt het geheel eigenlijk al zo goed als af.
De andere personages van het verhaal, het zijn er niet zo heel veel, zijn knappe figuren in de zin dat hun gelaatsuitdrukkingen je aanspreken en je jezelf vrij snel kan inleven. De figuren zijn �chte Fransmannen, je ziet het aan hun gezicht, aan hun gedragingen en hun zin in wijn. Misschien ietwat karikaturaal, maar een kniesoor die daar aanstoot aan neemt.
Als je nu pers� iets negatief wil zeggen over het tweeluik is het dat er niet echt heel veel gebeurt. Het is meer een reisverhaal of een vertelling dan een aaneenrijging van acties en gevolgen. Ik stoor me daar niet aan, maar iemand die een snel verhaal wil hoogst waarschijnlijk wel. Zo zit het eerste deel voor bijna vijftien bladzijden vol met de vlucht over de daken van lyonn. Ik vind dat het tijd geeft voor karakteruitdieping, maar ja. Smaken kunnen verschillen natuurlijk
Mooi verhaal, maar wat dus vooral opvalt en aanspreekt zijn de tekeningen en de inkleuring. Ik raad trouwens zeker ook aan om �Het Uitstel� (nog) eens te lezen. Niet omdat dat zo nodig is voor het verhaal. Maar dan heb je toch het idee dat je een familiehistorie tijdens de oorlogsjaren aan het lezen bent en dat is wel leuk. Het enige gevaar dat je er misschien mee loopt is dat je als je de twee vlak na elkaar leest af en toe een klein deja-vu gevoel cre�ert.
Tekenaar/scenarist: Gibrat
Uitgeverij: Dupuis: Collectie vrije vlucht