(deel 1 tegen deel 2 geplakt. In het midden staat de kaft er niet helemaal op zoals het hoort)
Heb jij ook zo�n grondige hekel aan kerstfeestjes? Dat verplichte feest elk jaar weer, een gespannen sfeer en overal een glimlach op het gelaat om het feest niet te verpesten. Altijd maar cadeautjes krijgen waar je niets mee bent, maar waar je toch blij mee moet zijn. Familie die je nog nooit hebt gezien en die zich in allerlei bochten wringt om je naam te kunnen herinneren en dan met een ongemakkelijke glimlach moeten toegeven dat ze het niet meer weten? Wel ik heb niet zo�n gigantische hekel aan kerstmis, maar de scenarist en tekenaar van dit album duidelijk wel. En daar mogen we blij om zijn, want van zijn hand en geest komt �Hoeraland�
In Hoeraland is het altijd kertsmis, dat staat in de wet. Er zijn wetten voor cadeautjes en hoe te reageren op de giften. Elke avond moet er verplicht een kerstfestijn worden gehouden en er moet gelachen worden, humor is belangrijk het houdt de geest alert en de sfeer gezond. Ook lichamelijk moet je gezond zijn, anders wordt je opgepakt �aanslagen� met niesbuien zijn niet getolereerd.
De dictator van een niet nader vernoemd land heeft beslist dat het altijd kerstmis moet zijn in zijn land. Tijdens de kerstdagen is iedereen vrolijk en blij, worden er pakjes uitgedeeld en is er vrede op aarde.
Het hele verhaal levert een aantal knotsgekke situaties op, er moet immers sneeuw liggen tijdens kertsmis, ook al valt 25/12 tijdens de zomer. Feestpatrouilles vallen binnen in huizen om te controleren of de mensen zich wel amuseren. Er bestaat een strikte hi�rarchie die beslist wie feestganger en wie gastheer/vrouw kan zijn. Kerstmannen zijn de elite-eenheid van de stad en drukken elke ontevredenheid de grond in.
Mensen die zich niet houden aan de voorschriften worden onmiddellijk opgepakt en in de gevangenis of een ontwenningsoord gezet. De onvrede bij sommige mensen is groot, en rebellen wagen zich aan avonden met zoutloze toast.
Het mag dan allemaal wel heel dom klinken (en ergens is het wel zo) maar Hoeraland leest als een trein en is een strip die handelt in hetzelfde Genre als SoS geluk, 1984 of Brave New World doet. Namelijk een totaal gestoorde dictatoriale wereld.
In het begin van het tweede album is er een wissel van de macht en de gevolgen laten niet op zich wachten. Tegen het einde onspoort de reeks een beetje in zijn absurditeit. Eeuwig kerstmis wordt opgevolgd door carnaval dan valentijn (die agenten in hun pakjes!) en 1 mei (dag van de arbeid). Toch blijft het lollig om te lezen.
Niet al te knap getekend, maar het hoort er bij. Na een tijd apprecieer je de tekenstijl wel want een realistische tekening zou alleen maar afbreuk doen aan het concept. Met een inkleuring die niet pijn doet aan de ogen (wat een wonder mag heten met al dat rood en wit van kerst)
Echt een of andere politieke aanklacht is het niet, wel een satire op hoe de mensen geforceerd gezellig feest vieren omdat het moet. Nog even toevoegen dat het dossier dat bij de eerste druk zit voor het eerste album niet echt de moeite is, dat bij het tweede album moet je er zeker bij pakken als het lukt.
Leuke reeks.
Tekenaar/scenarist: Tronchet
Uitgeverij: Dupuis � Collectie Vrije vlucht