Zei daar iemand de woorden gitzwart, humor, rat en levenswijsheden tegen je in dezelfde zin? De kans is groot dat hij probeert om een intelligent gesprek met je aan te knopen over de reeks Pacush Blues. Laten we ze even situeren zoals de strip dat zelf ook doet:Blues: (De - (M.) (XXste eeuw, van het Amerikaanse Blues: neerslachtigheid, melancholie, spleen, weemoed, zwaarmoedigheid, depressiviteit) : muziekgenre in vierkwartsmaat, met zwaarmoedige tekst...
Pacush: (De - (M.) : plaats waar men vuilnis deponeert; afvalstort, rotzooi, enz...
Deze twee woorden typeren deze hele reeks die draait rond ratten die op een vuilnisbelt leven. Elk album is apart te lezen en heeft niets te maken met het voorgaande. Je zult ook nooit twee keer dezelfde naam tegen komen dus je kan nogal moeilijk spreken over een hoofdpersonage.
Nu, wat kan je dan zeggen over het verhaal? Ten eerste: je moet de nodige dosis cynisme en een zwarte kijk op de samenleving aan kunnen om deze reeks goed te vinden. Je mag niet vies zijn van een beetje maatschappijkritiek en symboliek. Als je een zwarte visie op het leven iets vindt dat diep onder de grond moet blijven lees deze reeks dan ook niet want dan ga je er niet zoveel lol aan beleven en ze zelfs slecht vinden denk ik.
Voor de rest valt er bitter weinig te zeggen over de verhalen, ze zijn goed gevonden en aanraders vind ik vooral de delen: 'Jefferson of het bestaan is een pijn.' en 'Eerste Maten' met het verhaal waar de ratten de autoweg proberen over te steken op zoek naar het land waar het beter is vind ik ��n van de beste (kort) verhalen uit de reeks.
Sommige delen zijn een volledig verhaal en sommige delen bestaan uit verschillende korte stukken.
De tekenstijl is misschien het enige luchtige in de reeks. De ratten hun uitdrukkingen en gedragingen zijn heel knap in beeld gebracht door Ptiluc. En de slungelige nekken en ledematen maken de thema's vrolijker (voor zo ver je van vrolijkheid kan spreken in deze reeks). Het feit dat alles wordt verteld door ruziezoekende, drugs rokende, pessimistische, achterbakse en domme ratten is toch o zo leuk.
Nog iets dat op valt is de inkleuring: in het ene album wordt er ingekleurd, in het andere niet. En ik moet zeggen dat de niet-ingekleurde versie me meer ligt omdat de ratten dan meer tot uiting komen in hun omgeving en doordat al het wit de leegheid van het geheel nog meer benadrukt.
De reeks is vertaald tot nummer 10, wil je nog meer hebben dan zal je in het Frans moeten verder lezen. Daar bovenop zijn de albums in het Frans gemiddeld 10 pagina's dikker zijn, maar laat dat de pret niet bederven: de Nederlandse albums zijn minstens even goed, als je geen Frans kan.
Zo,... als iemand nu nog eens tegen je begint te praten en de woorden gitzwart, humor, rat en levenswijsheden in dezelfde zin gebruikt dan kan je ge�nteresseerd knikken en meepraten.
Scenarist: Ptiluc
Tekenaar: Ptiluc
Uitgeverij: Blitz - Delta 25
Hier valt niet te aarzelen... waarom genoegen nemn met zo weinig , als verderop nog zoveel meer te,...