Alles wat Van Hamme schrijft verandert tegenwoordig in klaterend goud voor de uitgeverijen en de verkoopcijfers. Hoe het in Nederland is gesteld weet ik niet, maar in België alleszins wel. Hij heeft dan ook een aantal toppers op zijn naam staan (De chninkel, De bloedbruiloft, Thorgal, XIII, Largo Winch,...) En het moet hem meegegeven worden: hij doet het ook behoorlijk. Zijn verhalen zijn altijd wel goed, misschien dat de laatste albums van zijn langer lopende reeksen wat minder spectaculair zijn, maar dat mag geen afbreuk doen aan zijn schrijverscapaciteiten.Maar goed, Lady S. is een nieuwe reeks van zijn hand die hij maakt in samenwerking met de tekenaar Aymond. Omdat er nog maar een album is uitgekomen is het nog niet volledig duidelijk welke kant het zal op gaan. Maar momenteel zit het wel goed, het verhaal is er vooral op uit om te entertainen en het eerste album is een echte introductie van de personages en legt de komende verhaallijnen al vast. Het verhaal wordt vertelt in een soort Pulp Fiction stijl van monteren, waarmee ik bedoel dat de gebeurtenissen niet chronologisch worden vertelt. Eerst een deel van het einde, dan wat van het begin en later de opvulling zodat alles na een tijd mooi op zijn plaats valt. Pulp fiction stijl dus. Ik was zelf evenwel niet echt enorm enthousiast na het lezen van dit album, er gebeurt niet veel in het verhaal en momenteel leidt het plot nog naar nergens, maar ik kijk al wel uit naar het tweede deel.
Een groot pluspunt aan dit album is de verbondenheid met de actualiteit en de gedocumenteerdheid van het geheel. Het draait rond een Navo-top die is georganiseerd rond de integratie van de nieuwe EU-leden, met als centraal probleem Turkije, er zijn vermeldingen naar de oorlog in Irak en, een aantal jaar vroeger in het verhaal, de gepoogde machtsovername op Gorbatsjov in Rusland. Het gevolg kan misschien zijn dat het album vrij snel gedateerd zal zijn, maar daar hebben we het gissen naar.
Het hele verhaal draait er momenteel rond om te weten te komen wie Lady S., een knappe vrouw en dochter van een Amerikaans Ambassadeur met een uniek talent voor talen eigenlijk werkelijk is. Gaandeweg kom je meer en meer te weten en ontspint het verhaal zich verder.
De personages uit Lady S. worden zoals ik al had gezegd nog maar pas geïntroduceerd in het verhaal dus er valt nog niet zoveel over te zeggen, waarschijnlijk zal ik deze bespreking dus nog moeten aanpassen als er later meerdere albums verschenen zijn.
De tekeningen zijn vlot en zeker niet slecht, het kleurgebruik stoort nooit. Meer valt er eigenlijk niet te zeggen; mooi, misschien niet uitmuntend maar zeker voldoende.
Scenarist: Van Hamme
Tekenaar: Aymond
Uitgeverij: Dupuis - Collectie Spotlight
Srazi va Tsjoema!