Misschien herinner je nog een bespreking waar ik de werking van 'Talent Uitgeverij' uit de doeken heb gedaan. Ik kan het nog eens even kort doen voor de mensen die niet weten waar ik over spreek: Talent Uitgeverij werkt volgens het volgende stramien: we kopen heel veel reeksen op in Frankrijk, vertalen die en brengen die dan (met een al dan niet gebrekkige distributie) uit in Vlaanderen. Zo heb je de kans om bij talent echte pareltjes op de kop te tikken, maar je loopt ook het risico dat je regelrechte vuilnis in je handen krijgt.Ik dien hier wel bij te vermelden dat Talent Uitgeverij tegenwoordig met een nieuw team draait en dat ze tegenwoordig een heuse mentaliteitstwist hebben gehad. De subcollecties zoals �Lava� (Halloween,�) en �Toog� (De priester,�) zijn bijvoorbeeld al twee schoten in de roos die ik me voor de geest kan halen. Maar goed, het gaat hier om �Schaduwland�, een fantasyreeks uit de kast van de oude Talent Uitgeverij. En jammer genoeg behoort die reeks tot de tweede categorie: niet echt regelrechte vuilnis, maar het neigt ernaar toe. Laten we het zo zeggen: ik heb de reeks (3 delen) voor 4 euro op de kop kunnen tikken en ik heb niet het gevoel dat ik een goede koop heb kunnen doen.
Schaduwland is dus niet echt de moeite om te lezen, het verhaal zit met haken en ogen aan elkaar en het tekenwerk is wel mooi maar niet uitmuntend. Het leest wel vlot en snel maar iemand die op de ene moment opgesloten zit in een soort cocon waar niet uit te ontsnappen valt is het volgende plaatje vrij, zonder enige uitleg of logica. Ze is gewoon vrij en ze neemt tijdens het vertrek nog even tijd om haar ontvoerders half en half te zeggen waar ze naartoe zal gaan.
Het verhaal loopt als volgt: er is een oorlog bezig tussen twee koninkrijken en als gevolg van die oorlog rijden er geen of heel weinig handelaars en reizigers meer door de moerassen, het werkterrein van de twee rovers Miecq, een mens en L�da, een vreemdsoortig wezen. Na een laatste transport overvallen te hebben trekken ze naar de hoofdstad van een van de twee rijken. Daar trekken ze in een of andere kelder en van daaruit plannen ze nieuwe overvallen op bijvoorbeeld dronken mensen die een makkelijke prooi zijn voor de twee rovers.
Op zich toch een mooi gegeven, inderdaad, maar dit is niet de hoofdlijn van het verhaal. De hoofdlijn van het verhaal is iets met een slechte geest (vrouwelijk) die het leven uit mooie maagden zuigt om kracht op te doen (dat hebben we al heel veel gehoord en gezien). Deze slechte geest trekt in, in dezelfde hoofdstad als waar Miecq zit om het oprukkende leger dat tegen deze hoofdstad optrekt te steunen, ze wil dat doen aan de hand van stenen reuzen die ergens staan in het land. Waarom die reuzen er staan, en hoe ze er zijn gekomen wordt evenwel genegeerd. Elke nacht kunnen die stenen reuzen nu verder optrekken tegen de stad. Het is de hoofdlijn die heel slecht in elkaar steekt.
Er is niet echt aandacht voor ontwikkeling van de personages, het is heel zwart-wit. De nobele koning, de onderdanige slaaf, de brutale rover, de corrupte wacht. Het verhaal kon zelden boeien.
De tekeningen waren niet om duimen en vingers van af te likken, maar ze kunnen er zeker mee door. Alleen op het moment dat het wat te grotesk wordt verliest de tekenaar zichzelf een beetje.
Geen aanrader, behalve voor mensen die liefhebber zijn van platvloerse fantasy en het niet lezen om echt verhaal te hebben, maar voor de euh,� lol.
Scenario: Gibelin
Tekeningen: Springer
Uitgeverij: Talent Uitgeverij
Ren in de armen van het noodlot.