'De geschiedenis herhaalt zich' is de rode draad door deze reeks. Centraal staat het conflict tussen Atilla, leider van de Hunnen, en de Romeinse generaal Flavius Aetius.Wat zou er gebeuren moesten binnen tienduizenden jaren de Romeinen weer opkomen, maar dan met ruimtevaarttechnologie. Zou hun expansie dan eindigen op de aarde? Als dat niet zo zou zijn, zouden ze dan macht hebben over hele sterrenstelsels? En zouden de hunnen en de barbaren het de Romeinen weer lastig maken?
Van dit standpunt gaan de makers van de reeks uit. De Romeinen zijn oppermachtig in het heelal en dulden geen weerstand. Toch duiken er hier en daar geruchten op over een nieuw volk: de Hunnen. Ze spreken eenzelfde soort taal, maar niemand weet waar ze eigenlijk zitten dus worden ze afgedaan als onbestaande en hoogstens een grensconflict van een paar opstandelingen tegen het Romeinse rijk. Op dat moment plunderen de Hunnen de planeet Arqium. Na een tijd moeten de Romeinen deze planeet opgeven en ze gaan akkoord om 13 jonge mensen te leveren die geofferd zullen worden ter ere van de godin van de Hunnen. Een van die 13 overleeft echter de slachting. De Hunnen zien haar als de re�ncarnatie van hun godheid en willen samen met haar en haar zegen het Romeinse rijk verder veroveren.
De Gesel Gods is mooi en imposant getekend. Niet chaotisch, maar rustig met mooie kleuren. Een ding waar het wel onder gebukt gaat is het fameuze opgeblazen spierensyndroom. Atilla, de leider van de hunnen, heeft zijn armen die meer doen denken aan de schouders van een door hormonen ingespoten koe dan aan een echte arm. Ook durft door het die immense spiermassa wel eens lijken dat Atilla zijn schouder op ongezonde wijze verwrongen uit de schouderkom hangt. Ook Kera, de gere�ncarneerde godin heeft een boezem die kan evenaren met de proporties van Attila zijn spieren. Op dat punt is het inderdaad een beetje over de top getild, maar we mogen niet klagen. De Gesel Gods zit mooi in elkaar met af en toe een aantal originele stukken (Het Oude Rome is bijvoorbeeld volledig vergeten en dat gaat nog een rol spelen later).
Soms durft het scenario wat onduidelijk te zijn, maar later wordt meestal wel opgehelderd wat er nu juist gebeurt is. Nog een minpuntje: soms durven de dialogen nogal vreemd (en misschien ingewikkeld) uit te vallen. Ik heb er totaal geen problemen mee gehad, maar ik vermeld het toch even. Het verhaal maakt niet echt gebruik van de bekende Sf-clich�trucjes. De gigantische ruimtevloten zijn wel aanwezig, maar in het hele verhaal valt bijvoorbeeld geen robot te ontdekken. Ook de sfeervolle titels morituri te salutant, Dies irae, Urbi et Orbi versterken de Romeinse sfeer.
Mooi verhaal voor als je jezelf al eens hebt afgevraagd wat er met de Romeinen zou gebeuren als ze zouden veroveren en beschikking hebben over ruimtevaart- en nanotechnologie, niet voor mensen die niet van sciencefiction houden.
Scenarist: Val�rie Mangin
Tekenaar: Aleska Gajic
Uitgeverij: Blitz
De geschiedenis herhaalt zich...