Bloed en stilte is een stripreeks die je met weinig kan vergelijken. Het is een prachtig uitgewerkte tiendelige reeks over de maffia in New York. De gebeurtenissen en personages zijn waarschijnlijk verzonnen, maar het geeft je een heel goed beeld over hoe het er aan toe ging ten tijde van de drooglegging en de immigratie van Italianen en Ieren in de VS.Het verhaal heeft een goed uitgangspunt. Het wordt niet beleefd, maar het wordt verteld door Ciro, een misdaadjournalist die reeds lang op pensioen is en een vriend is van Jhonny Puparo, de maffialeider van de belangrijkste bende in New York. Ciro verteld het verhaal aan twee journalisten. Er wordt heel goed gewisseld tussen het verleden en het heden. Nooit heb je het gevoel dat het verhaal grondig wordt onderbroken als er wordt gesprongen, ook niet als bijvoorbeeld midden in het verhaal de journalist Ciro plots onderbreekt om een opmerking te maken. Het vloeit allemaal mooi in elkaar over.
We volgen in deze reeks dus de lotgevallen van Ciro en Jhonny vanaf het moment dat ze vluchten uit Itali� tot aan het einde. Het verhaal is ingewikkeld en er komen heel veel verschillende nevenpersonages in voor. Constant laat men verhaallijnen vallen, worden er nieuwe kakarters ge�ntroduceerd en maakt men mooie plotwendingen. Je leest waarschijnlijk al dat het geen strip is die je even snel kan doorbladeren. Om echt alles mee te hebben moet je het echt wel aandachtig lezen en zeker je best doen om de namen te onthouden.
Heel veel aspecten van de maffia worden behandeld: de afpersing van 'beschermingsgelden', de drooglegging, de strijd met andere bendes en niet te vergeten de liquidaties die ze wel eens durven uitvoeren op personen die hen in de weg staan. Ook de verkiezing van Roosevelt en de moord op Kennedy worden op mooie wijze in het verhaal verweven.
Het tiende album is een sleutelmoment in de reeks en daar sluit de eerste cyclus zich ook af. Naar het einde van het tiende album bereikt Ciro het einde van zijn verhaal en beginnnen heden en verhaal dus steeds dichter tegen elkaar aan te leunen totdat het volledig in het heden verdergaat. Ik heb me laten vertellen dat de tweede cyclus vooral over de maffia in Rusland gaat, maar ik heb ze nog niet gelezen.
Het hele verhaal is vloeiend getekend, mijn hoed af voor Mitton, want hij heeft het echt wel mooi gedaan. Het is een tekenstijl waar je niet aan moet wennen en waar je niet op geraakt uitgezien. En de scenarist,... ja die krijgt van mij een pluim van een meter lang en twee breed om het zo uit te drukken. Hij heeft echt wel een heel mooi staaltje uit zijn pen gedreven.
Het is dus sowieso een aanrader, maar zeker voor de mensen die ge�ntereseerd zijn in de maffia van de periode 1900-1965, want over die tijdspanne loopt het verhaal ongeveer. (het heden buiten beschouwing gelaten).
Tekenaar: Mitton
Scenarist: Corteggiani
Uitgeverij: Talent Uitgeverij
Weet u�de dood is een oude bekende�sinds ik met Giovanni Sicili� ben ontvlucht volgt ze me meer dan me lief is�