De tien geboden gaat uit van een niet zo courant toegepast systeem van werken: één scenarist schrijft de verhalen en elk album uit de reeks wordt door een verschillende tekenaar getekend. Ik moet zeggen dat het de reeks goed is bekomen.De tien geboden handelt in tien (logisch) boeken over het verhaal van de Nahik, een legendarisch en mythisch boek. De scenarist zegt dat de reeks best op volgorde kan gelezen worden, maar de verschillende delen kunnen gerust apart gelezen worden hoor. Elk deel speelt zich op een andere tijd af en doorloopt zo de geschiedenis. Van de tien geboden in de titel wordt elk album eentje prijs gegeven en in het laatste album wordt ook verklaard vanwaar deze tien komen (want het zijn niet de tien geboden die wij kennen).
De verschillende hoofdpersonages hebben niets met elkaar te maken maar komen op een of andere manier wel altijd in contact met hetzelfde boek: Nahik. Dit boek symboliseert het ongeluk, de liefde, een brug tussen twee mensen, een heilig relikwie,... Of zoals de schrijver wist te vertellen: alles tezamen.
Je blijft altijd in het ongewisse over wie Nahik nu eigenlijk heeft geschreven en wat zijn inhoud eigenlijk is. Af en toe wordt een klein stukje van de sluier opgetild en na een tijdje begin je wel een structuur in Nahik te zien. Maar meestal blijft het gissen, zeggen: ‘ik heb een bananenschil in mijn hand,’ of: ‘ik heb Nahik bij’ is evenveel zeggend. Een ding is wel zeker: Nahik brengt altijd ongeluk aan diegene die hem heeft en meestal ook aan zijn omstanders. Het verhaal blijft wel altijd origineel. Het vertrekt altijd uit een ander standpunt en herhaalt zich nergens opnieuw. De ene keer verzeilt het boek bij opstandelingen, de andere keer bij vluchtende Armeniërs.
In de nieuwe drukken van de reeks staat in het begin een mooie stamboom die overzichtelijk probeert weer te geven wie Nahik, of delen (er wordt een onderscheid gemaakt tussen de kladversie, het manuscript en de aquarellen) ervan allemaal in zijn bezit heeft gehad. Want zoals je verder in het verhaal komt te weten zijn de aquarellen er ooit eens uitgescheurd geweest om te verkopen en zo aan geld te geraken.
Dus als conclusie: het is vooral het geheimzinnige van Nahik dat blijft aantrekken en het mooie verhaal. Een goede prestatie van de scenarist dus, alhoewel de reeks een of twee mindere albums kent is het zeker het lezen waard.
Scenarist: Giroud
Tekenaars:
(1)Joseph Béhé
(2) Giulio De Vita
(3) Jean-François Charles
(4) Tomaz Lavric
(5) Bruno Rocco
(6) Alain Mounier
(7) Paul Gillon
(8) Lucien Rollin
(9) Giroud Michel Faure
(10) Franz Drappier
Uitgeverij: Glénat Benelux