Als je 'Het Kruis van Cazenac' leest denk je dat je aan het lezen bent in een mooi getekende, goed gedocumenteerde oorlogsstrip die zich afspeelt ten tijde van WOI. Dat klopt ergens wel, maar doorheen het verhaal wordt systematisch een laagje onwereldse toestanden geweven.Maar laten we beginnen met het verhaal... Het begint met een sfeervol in beeld gezette actie van een soldaat die een verrader op heterdaad probeert te betrappen Of hij dit overleeft wordt in het midden gelaten.
Dan gaan we plots met een flash-back drie maanden terug in de tijd.
Een oorlog is op handen. De eerste pagina's resulteert dit in een leuke discussie tussen diegene die denkt dat de oorlog nooit zal losbarsten, en daar een hoop logisch klinkende argumenten voor aanhaalt, en diegene die denkt dat de oorlog al goed begonnen is bezig te zijn. (wat een zin
) Hun woorden zijn nog niet goed en wel gezegd of de volgende dag word in Sarajevo een moord gepleegd (wel degelijk de moord die de oorlog op gang heeft gebracht natuurlijk). Henri Cazenac, een zoon uit het roemrijke geslacht Cazenac vind het zijn plicht om mee te gaan vechten aan het front en vertrekt bijna onmiddellijk, van zijn vader krijgt hij een speciaal kruis mee. Drie maanden later gaat zijn broer Etienne hem achterna. Over Etienne gaat dit verhaal.
De personages zijn goed uitgedacht en mooi uitgebalanceerd. Vooral het vertrekpunt van de strip: 'Vertrouw niemand, want niemand is wie hij lijkt.' maakt alles zo heerlijk onduidelijk. Karakters zijn doorheen het verhaal dus wel aan verandering onderhevig.
De tekeningen en vooral de inkleuring zijn prachtig gedaan. Mijn hoed af voor de tekenaar. Ook het scenario is om je vingers van af te likken. Het is niet alledaags, al kan je op sommige momenten wel een gevoel hebben van: Hé, dat heb ik precies al eens ergens gelezen. Maar voor de rest ook een pluim voor de scenarist. Vooral omdat hij doorheen het verhaal een lichte occulte tint heeft geweven. Zo blijkt er van alles aan de hand te zijn met Etienne en het kruis dat zijn broer heeft meegekregen. De historische perikelen en achtergronden blijven wel overheersen. Soms kan dat occulte een beetje op je zenuwen werken omdat het een beetje de vaart uit het verhaal haalt.
Scenario: Pierre Boisserie en Éric Stalner
Tekeningen: Éric Stalner
Uitgeverij: Dargaud