De man die niet meer schreef is een van die pareltjes die men kan thuisbrengen onder de noemer "strips met meerwaarde" waar De Laatste der laatsten ook toe kan gerekend worden. Het album komt dan ook van dezelfde uitgever.Het eerste dat je opvalt als je het album vast neemt zijn de prachtige tekeningen van Sokal, het is volledig zwart-wit getekend en elke plaat bied de mogelijkheid om er lang naar te kijken en elke keer toch nieuwe dingen te ontdekken. Het zwart-wit schept sfeer en staat je toe om jezelf onder te dompelen zonder afgeleid te worden door felle kleuren.
Het verhaal
Marianne is een boek dat de schrijver Morel vlak na de oorlogstijd heeft geschreven over zijn leven met Marianne, zijn geliefde die tragisch is gestorven tijdens de laatste dagen van WO II. Een productiebedrijf wil het boek verfilmen in het dorpje waar de feiten zich vroeger echt hebben afgespeeld. De producers vragen aan Morel om naar het dorp te komen. Met zijn komst komen oude wonden terug open te liggen.
Het verhaal is enorm complex door zijn driedelige gelaagdheid: het speelt zich op drie verschillende tijdstippen af: de oorlogstijd, waar men als het ware het boek zelf leest. Het recente verleden, waar wordt verhaald over de schrijver zijn komst naar het dorp, en het heden.
Het is soms moeilijk om de verschillende tijdstippen uit elkaar te houden en je hebt misschien pas bij pagina 30 door dat er een derde verhaallijn is.
Het is een boek-strip van 95 pagina's pure sfeer. Je weet nooit wat er juist gaat gebeuren en Sokal (de tekenaar/scenarist) weet altijd de spanning juist te doseren. Hij houdt geen informatie achter, want het lijkt alsof de schrijver zelf van niets weet.
Het is een strip die je leest puur voor de sfeer en het gevoel om te worden ondergedompeld in het verhaal.
Tekenaar/scenarist: Sokal
Uitgeverij: Casterman
Eind juli was er plotseling een verstikkende hitte over het dal gedaald die nooit meer leek te zullen verdwijnen. Het weer, de oorlog, de mensen en de dingen leken roerloos te wachten op betere tijden�