Het is lang geleden dat ik nog eens een strip heb gelezen die ik zo direct onder de noemer wc lectuur kan plaatsen. Het verhaal is een mengeling van een slecht album van Thorgal en een povere aflevering van XIII.
O ja zeker, de tekenaar en scenarist van deze reeks moeten zit te pletter hebben geamuseerd toen ze dit vehikel schreven, alleen jammer dat jij niets me hun lol kan aanvangen.
Het verhaal
2027. De wereld is niet meer wat ze nu was. In een onbekende streek doolt dicht bij een stad iemand rond. Hij is zijn geheugen kwijt en herinnert zich alleen nog zijn voornaam: Hans. Als de wachters van de stad hem oppakken om hem vast te zetten, neemt hij de benen en komt hij bij twee plunderaars terecht. Achtervolgd door de wachters zoeken de drie hun toevlucht in het gebergte van licht.
De eerlijkheid gebied me wel te zeggen dat ik alleen het eerste album heb gelezen en dan de rest van de reeks opzij heb gelegd.
De reeks heeft een verhaal zoals er duizend zijn in een dozijn. Je mist er niet veel aan als je de reeks mooi links laat liggen en daarbij ook nog eens netjes negeert.
Waarom slaat het zo tegen? Nu ja, misschien omdat de basis van een degelijke strip ontbreekt: een goed verhaal dat evolueert. Ik ben nu geen moeilijke mens als het aankomt op diepgang en verhaal. Het mag van mij allemaal wel hersenloos zijn, maar een klein beetje originaliteit mag wel.
Over de tekeningen valt dan weer niet te klagen. Rosinski heeft zich achter de prenten gezet en die doet zijn werk altijd wel degelijk.
Meer ga ik niet over deze reeks zeggen, alleen: blijf er uit de buurt. Behalve als je er niet mee in zit dat het verhaal weinig tot niet evolueert en je kickt op clichés in het genre.
Tekenaar: Rosinski
Scenarist: Duchâteau
Uitgeverij: De Lombart Uitgaven