Jeremiah is en blijft een vreemde reeks, of je er nu voor of tegen bent. De eerste negen albums is het een relatief goede reeks. Daarna wordt het zoals ik juist heb gezegd: vreemd. Maar daar zal ik later op terugkomen. Eerst iet anders:Het Verhaal
We zullen nooit weten wie nu juist op de fatale knop heeft geduwd, maar in slechts enkele minuten was hét apocalyptische doemscenario, een nucleaire kernoorlog, een feit. De beschaving wordt zo even terug geslingerd naar een soort middeleeuwen: de wet van de sterkste geldt overal, het is oog om oog, tand om tand en de misdaad viert hoogtij. In deze chaos leren Jeremiah en Kurdy elkaar kennen. Samen gaan ze verder, op zoek naar werk en buitenkansjes die hun in staat stellen om weer wat langer te blijven overleven.
De personages
Jeremiah en Kurdy zijn elkaars geboren tegenpool. Jeremiah is rustig, naïef en neemt het altijd op voor de zwakke. Kurdy - steevast met een stalen plaatje met de inscriptie “mother” om zijn nek, een vreemde helm met veer en een koppige ezel - is een geboren reiziger, altijd uit op geld en vrouwen, ruw, brutaal en onbeschoft.
De personages evolueren doorheen de reeks enorm. Telkens worden ze een tikkeltje wereldser en gaan ze pessimistischer tegen het leven aankijken. (Wat niet wil zeggen dat ze de hele tijd lopen te zagen en te klagen, ze gaan gewoon de mensen minder vertrouwen en de wereld wordt vijandiger.) Hermann (de tekenaar) zegt dat dit komt doordat zijn eigen kijk op de wereld verandert. Hij beweert zelf dat hij een geboren pessimist is en dat dit duidelijk te merken is aan de personages van Jeremiah en Kurdy.
Vreemd?
Elke keer sla je het album dicht met de vraag: tja, was dit nu slecht? Je kan het nooit echt met zekerheid zeggen: waarom zou het niet te lezen zijn? Er is nooit iets echt slecht aan te merken op een album: zo zijn de verhalen origineel en vallen ze nooit in herhaling, zo is de tekenstijl realistisch en de inkleuring goed, de verhalen tellen netjes een pagina of 50 en de zijkarakters zijn goed uitgewerkt... verder geen vuiltje aan de lucht.
Wel valt het op dat de eerste negen albums en vrij “gewoon” verhaal bevatten. (lees niet: onorigineel) Later evolueren de verhalen meer en meer alsof ze geschreven zijn door een gek. Het klopt allemaal, maar toch zit er ergens iets mis. Er wordt precies weinig verteld en toch gebeurt er heel veel.
Ook de tekenstijl verandert drastisch, in het begin is het aangemaan, later word het duister en (jawel daar is het weer) vreemd.
Conclusie: de eerste delen zijn echt goed. Voor de rest is het een vreemde strip (ik moet gaan opletten dat ik dit niet teveel ga herhalen
) waar moeilijk een oordeel over te vellen is. Hij zweeft ergens tussenin. Niet in het midden niet van boven en zeker niet vanonder.Nog een weetje: de Amerikanen hebben (of gaan) “Jeremiah” verfilmen tot een serie. Er blijft echter bijna niets over zoals het in het echte verhaal is. Kurdy wordt gespeeld door een neger (Kurdy is blank) en de setting is anders. Het enige dat ze overnemen is de relatie, de wisselwerking, tussen Jeremiah en Kurdy.
Uitgever : Dupuis. Oorspronkelijk uitgegeven door Novedi
Tekenaar: Hermann
Scenarist: Hermann
Ik voel gewoon dat ze daar werk hebben, Jer!