Een goed gedocumenteerde strip over een bloedvete tussen een familie en de prins van de nacht.
"De prins van de nacht", waar het verhaal om draait, is "meester" Kergan. Hij is een vampier van de zuiverste soort die zich overal kenbaar maakt als een groot virtuoos in het vioolspel.
Het verhaal begint in de Middeleeuwen. Kergan klopt aan bij een plaatselijk kasteel om zijn kunsten te tonen. Later op de avond, wanneer hij alleen is met de burchtvrouw, vermoordt hij haar. De burchtheer gaat op pad om de vampier te zoeken en geeft de opdracht om alle oudste zonen die in zijn bloedlijn zullen volgen hetzelfde te doen als hij zou sterven tijdens zijn pogingen.
Het verhaal lijkt op zich twee keer niets. Maar het is de manier waarop het verteld wordt dat het zo speciaal maakt. De scenarist laat de hele tijd twee verhaallijnen door elkaar vloeien: de ene speelt zich altijd af in Parijs rond het jaar 1933, de andere rode draad volgt de generaties die zijn gestorven tijdens hun zoektocht.
Je weet dus op voorhand dat Kergan nooit is gestorven, want hij waart nog altijd rond in de verhaallijn anno 1933.
De spanning wordt telkens zeer goed opgebouwd en de tekeningen zijn prachtig. Af en toe komt er ook een directe plotwending in didie je verbasing toch wel opwekt.
Al bij al is het dus het eeuwige verhaal van jager-vampier in een nieuw jasje, maar met het grote verschil dat de goeden niet altijd winnen en dat het geheel ook wel wat origineler wordt gebracht dan we gewoon zijn. Wat wel opvalt is dat de vampieren bang zijn van wat ze altijd bang zijn geweest: knoflook, zonlicht, kruisen, wijwater,... dat kantje is er dus toch aangebleven.
Scenarist/tekenaar: Swolfs
Uitgeverij: Glénat
Zelfs indien je alle gebeden ter wereld zou opzeggen, zal mijn zuiverende werk nooit ten einde zijn,...