Vertigo comics, het duistere broertje van DC, komt met een stripreeks zonder bovennatuurlijke aspecten en waarin misdaad een belangrijke rol speelt. In het eerste album: First Shot, Last Call zijn de eerste zes delen van de comic gebundeld. Het gegeven is in het eerste opzicht vrij eenvoudig, maar het zijn vooral de dialogen en het verhaal van Eduardo Risso en de tekeningen van Brian Azzarello die mij persoonlijk erg weten aan te spreken.
Het gegeven van 100 Bullets: Elk hoofdpersoon heeft een appeltje te schillen met iemand die hem/haar iets vreselijks heeft aangedaan. Aan het begin van elk verhaal wordt deze persoon benaderd door een oude man, ene agent Graves. Hij geeft een perfecte mogelijkheid om wraak te nemen. Zo geeft hij de hoofdpersoon een foto van degene die verantwoordelijk is voor al het berokkende leed, een pistool en een koffertje met 100 niet geregistreerde kogels. Indien deze kogels worden gebruikt zal de schutter nooit kunnen worden getraceerd.
In de verhalen die volgen kijkt de lezer over de schouder van de hoofdpersonen. Vooral de manier waarop de hoofdpersonen met deze mogelijkheid op wraak omgaan is erg leuk om te volgen. De verhalen in de bundel gaan over twee hoofdpersonen, Dizzy Cordova, een voormalig lid van een latino-bende die haar man en zoontje is verloren door een aanslag en meneer Dolan, een voormalige rijkaard en restauranteigenaar die alles is verloren na valselijk te zijn beschuldigd kinderporno te bezitten.
De tekeningen zijn sprekend en alles is vrij eenvoudig te volgen. Ook worden de hoofdpersonen en de omgeving om hen heen in de beperkte tijd goed neergezet. Al met al is het een erg sterke stripreeks.