SYBERIA!
Website: http://www.syberia.info/
Firma: Microids http://www.microids.com
Een korte recensie van het spel:
Men speelt de advocate "Kate Walker" die de verkoop van een speeldoosrobottenfabriek dient te verzekeren.
De eigenares van de fabriek, Anna, blijkt echter pas overleden en dus moet Kate op zoek naar Anna's verdwenen broer en erfgenaam van de fabriek.
Dat dat niet zo eenvoudig is, spreekt voor zich, anders hadden we natuurlijk niet veel adventure.
De atmosfeer van het spel:
Over het algemeen is het net de atmosfeer die het spel recht houdt. Nauweljiks humor, geen gevaar, maar een duistere romantiek die het spel doorspekt en die bepaalde pittigheid geeft, die het me toeliet het spel in twee dagen door te spelen (jaja, daarom was ik zo weinig op het forum
)Het enige echte nadeel bestond erin dat men regelmatig tal van zinloze beelden moest doorkruisen in wandeltempo hoewel deze prenten niets bijdroegen tot het spel.
Zoiets kan wel'ns enerveren, en zeker dan als dat drie, vier, vijf beelden zijn achter elkaar en men die beelden ettelijke keren na elkaar moet doorkruisen.
De tekenigen:
Vrij goed. 3D die er hier en daar zelfs bijna levensecht uitziet. Maar toch zijn er enkele kleine detailfouten die wel opvallen.
Vooral de trapbeklimmingen zijn zeker voor verbetering vatbaar.
Of men nu de trap op of af wil, eerst gaat men met twee voeten naast elkaar staan vooraleer men de klim aanvangt, net zoals een klein kind.
Ook het pathing (de weg die personages afleggen) laat hier en daar te wensen over. Regelmatig maakt Kate zeer vreemde bochten om te geraken waar ze moet zijn.
Soms kon men ook twee beelden ver zien. Desondanks moest men het beeld ertussen toch doorkruisen, wat hier en daar wel vrij overbodig was. Moeilijk uit te leggen, maar als je het spel speelt snap je wel wat ik bedoel.
Wat zonder twijfel prachtig en feilloos was, waren de coulissen. De hele stad in het begin van het spel was opgetrokken in Art Nouveau, prachtig gewoon! Maar ook de rest van het spel viel wel in die trendsfeer.
De raadsels:
Over het algemeen waren de raadsels niet te moeilijk. De meeste waren zelfs vrij voor de hand liggend.
Er waren er echter ook die ZO onhandig waren, dat men zonder oplossing niet verder geraakt. Dat is me twee, drie keer gebeurd. En inderdaad, ik zou het niet hebben gevonden. Waarom niet? Dat lag enkel en alleen aan de besturing van het spel.
En daarmee komen we aan het volgende punt:
De besturing:
Juicht, lieve mensen! Een klassieke "point and click"!
Zeer eenvoudig, zeer intuitief. Jammer genoeg lijken de vier cursors zeer sterk op elkaar wat het vaak knap lastig maakt.
Vooral de standaardcursor en de "bekijker" zijn knap lastig. De standaardcursor is een elips en de "bekijker" een elips met een zijstreepje. Vaak valt deze verandering niet op en men zoekt zich te pletter naar iets dat de hele tijd al voor je ligt.
Conclusie
Een geslaagd adventure, ookal zijn er kleine gebreken. Maar toch was een tikkeltje meer humor zeker aangenamer geweest.
Punten: *******000