De originele Neverwinter Nights kon in zijn tijd op een redelijke fanbase rekenen, dit vooral dankzij de meegeleverde Toolset waarmee iedereen op een makkelijke manier zelf adventures kon maken en enkelen konden zelfs iets degelijk samenboksen op voorwaarde dat ze overweg konden met de scripts en teveel tijd hadden. Het spel kreeg echter veel commentaar op zijn OC (Official Campaign) en die ondermaatse OC deed veel spelers (waaronder ik) het spel in de kast steken. (De uitbreidingen heb ik niet gespeeld maar die waren volgens anderen wel beter)
Nu is de opvolger al een tijdje verkrijgbaar en ondergetekende heeft zichzelf er al een tijdje mee bezig gehouden om voor jullie een review te geven. Op moment van schrijven zit ik ongeveer in 2/3 a 3/4 van het spel. Ik bespreek ook enkel de OC aangezien ik absoluut nog geen ervaring heb met de toolset.
Hier en daar zitten er wat spoilers in, ik raad je aan deze zeker niet te lezen als je al van plan bent het spel te spelen, hoewel het meestal kleine spoilers zijn halen ze wel nogal wat verrassingen uit het spel dus probeer je in te houden.
Handleidingenjacht
We beginnen bij het begin en dat is het kopen van het spel. In de winkels hier in ons Belgenlandje (ik weet niet hoe het bij de Nederlanders zit) kan je enkel een redelijk brakke editie vinden met een DVD-tje een zwaar ondermaatse papieren handleiding. Dus dan maar het internet op en we vinden voor de meerprijs van €10 een limited edition aangeboden door een webwinkel ergens in Nederland, die nemen we dan.
Enkele dagen later komt er een gigantische doos aan met daarin de NWN2 DVD, een DVD met NWN1 plus zijn twee uitbreidingen, enkele hebbedingetjes en … diezelfde zwaar ondermaatse handleiding VLOEK! Eventjes zoeken op het internet brengt aan het licht dat er in Europa geen versies met de degelijke handleiding (177p) worden verkocht. Zwaar streepje tegen in mijn ogen en we moeten het stellen met de handleiding in PDF formaat die onder ‘Documents’ staat in de installatiefolder. Dus als je een degelijke handleiding waardeert moet je over de oceaan gaan zoeken.
Spelen Dan Maar
Maar ach, NWN1 met zijn twee uitbreidingen en de impresionante doos was de extra 10 euro wel waard. We steken het spel in onze DVD-rw en na aankoop van een nieuwe DVD-rw krijgen we het spel eindelijk geinstalleerd (iemand hier de een kapotte DVD-rw kan gebruiken?) en al redelijk snel worden we als Lawfull Goede Paladijn meegesleept door een interessante en leuke spelervaring vol onheil om te smiten.
De OC van NWN2 maakt veelvuldig gebruik van conversationele skills als Diplomacy, Intimidate en Bluff, de dialogen zitten vol skill checks en zijn in dat opzicht beter dan die van de Baldur’s Gate reeks, er zitten zelf meer checks en conditionele opties in dan in Planescape: Torment hoewel dat dat spel op vlak van artistieke dialoog NWN2 nog makkelijk afdroogt. Mijn Paladijn die voluit voor de Diplomacy gaat slaagt erin om veel situaties op een vreedzame manier op te lossen.
Ook zijn de karakters die je mee op schok neemt (tot 3 extra karakters)
*spoiler zacht*
| je krijgt na een tijdje zelfs een gratis vierde partymember op schok |
veel interactiever dan in de originele NWN en heb je bij elk van een ‘influence’ score die afhankelijk van je acties stijgt of daalt en waar regelmatig tegen getest wordt in dialogen. Je kan ook zelf dialoog met hen starten (lang rechtsklikken geeft een menuutje, heeft me een tijdje geduurd eer ik dat gevonden had) maar deze optie is niet zo hard uitgewerkt.
In gevechten kan je de karakters ook veel beter controleren dan in NWN1 hoewel hier toch nog veel ruimte voor verbetering is. Het spel maakt gebruik van RTwP (Real Time with Pause) combat net zoals zijn voorganger en alle infinity games (BG, PS:T, IWD, …) maar iets dat eerst redelijk onnozel lijkt steekt algauw tegen. Je kan namelijk geen party members tezamen besturen, je bestuurt altijd 1 karakter en de rest volgt (buiten combat) of doet wat zijn AI zegt. Deze AI kan je zelf een beetje fijntunen maar uiteindelijk komt het erop neer dat ze ofwel doen wat ze willen (de vuurballen vliegen in het rond en potions gaan erdoor alsof het crack’a’nuts zijn) of je moet ze zelf volledig micromanagen. Ik heb mijn karakters op de laagste AI gezet, dit betekend dat ze zelf hun doelen uitzoeken maar dat jij hun wapen moet kiezen, hun spreuken moet spelen en hun potions moet gebruiken. Een grote frustratie is dat de karakters nog wel hun healing spreuken (niet zo erg) en hun healing potions gebruiken (arghl) met als gevolg dat ik gewoon nooit healing potions gebruik. Ook een vreemde beslissing is dat je karakters na een gevecht gewoon terug tot leven komen met 1HP als ze gestorven zijn, je moet slechts herladen als al je karakters dood zijn, dit stoort mij echter niet zo hard omdat je al snel het niveau behaald waar ressurection spells normaal worden, nu moet je niet elke keer naar de tempel als een karakter sterft (dit is wel handig aangezien het enorm moeilijk is om je magiërs te beschermen met de AI)
Behalve de combat zijn er ook enkele zeer interessante grote non combat queesten die mijn waardering voor het spel de hoogte in doen schieten, ik denk dat een van die queesten de leukste queeste is die ik ooit gespeeld heb, in de spoiler een korte beschrijving van de twee meest opmerkelijke queesten:
*spoiler hard*
| Op een gegeven moment wordt je beschuldigd van een moord, het is aan jou om je onschuld te bewijzen, dit doe je door eerst bewijsmateriaal en getuigen te zoeken, ook kan je sommige mensen uit vorige queesten vragen om over jou goede daden te getuigen. Daarna moet je jezelf in de rechtbank verdedigen en de sympathie van de jury proberen te winnen. Ook krijg je even later het bevel over je eigen kasteel, dit is echter in slechte staat en moet gerepareerd worden, de landen rondom moeten gezuiverd worden van gespuis en de handelswegen moeten gepatrouilleerd worden. |
Een Verhaal Van Zwart Tegen Wit?
Over het verhaal weet ik nog niet veel te zeggen, het is niet slecht maar het heeft me ook niet volledig mee, mijn mening zal zwaar afhangen van de ontknoping hoewel ik op dit moment al wat interessante informatie heb gevonden die wel wat diepgang geeft aan de antagonist. In de spoiler ga ik wat dieper in op het verhaal.
*spoiler zeer hard*
| Je moet je dorp ontvluchten nadat het aangevallen wordt door een hoop monsters, jij hebt de opdracht gekregen om met de ‘shard’ (het voorwerp waar de aanvallers achteraan zaten) naar Neverwinter te trekken. Er blijken echter verschillende partijen geïnteresseerd te zijn in de shard. En de shard is (logischerwijs) niet de enige van zijn soort. De grote antagonist blijkt meer diepgang te hebben dan origineel geïnsinueerd. Hoewel hij start als de typische ‘dark lord’ leer je later meer over zijn ontstaan en dit doet je wel anders over hem denken. |
Leuke Hebbedingetjes
Het spel heeft een paar leuke opties die het geheel opfleuren, zo zijn er naast de standaardrassen ook een hoop subrassen te spelen, zo kan je naast Human, Dwerg, Elf, … ook voor rassen kiezen als Drow, Thiefling of zelfs Svirfneblin (misschien beter bekend als Deep Gnome)
Behalve de rassen is er ook een leuk hoofdstukje crafting toegevoegd, niet enkel kan je zelf wapens en harnassen maken maar met de juist feats en ingrediënten kan je magiër deze ook nog eens enchanten. Ook magische ringen en dergelijke zijn mogelijk en je kan je eigen wands maken. De recepten voor deze dingen vind je in boeken verspreid over het spel.
Afsluiten Met Een Besluit
Algemeen kan ik zeggen dat dit de beste RPG is die ik in jaren heb gespeeld (nuja, de concurrentie was nu ook niet al dat) die zelfs Baldur’s Gate van zijn tweede plaats op mijn lijstje zou kunnen stoten. Ondanks redelijk wat lichte ergernissen zijn de kwaliteit van vele queesten zo superieur dat ze van dit spel een ware hit maken. Koppel dit met de toolset en je bent nog wel een tijdje zoet met dit spel ook. (de OC zelf duurt ook al een tijdje)
Nog een minpuntje dat ik nog niet heb aangeraakt is dat het spel nogal makkelijk is eens je het door hebt. Verder raad ik je ook aan om het spel te spelen met een goed karakter zonder al te veel achtergrond. Origineel was ik begonnen met een Evil Drow priesteress die naar de oppervlakte was gekomen om de wereld te verkennen en haar gewelddadige skills te verbeteren maar dit past niet in het verhaal waarin je start als boerenjongen/dochter en op door mensen van hier naar ginder wordt gestuurd of je nu wilt of niet. Maar dit is een kwaal van bijna elke CRPG die zeer moeilijk te overkomen is.
