On a Pale Horse

verberg
Een intern bericht sturen
Aan:
CC:
Onderwerp
Bericht
vet - cursief - onderlijnd - titel - link tekst - alinea - voorbeeld

Dit item bevindt zich in:

Meer ... > Boeken > Reeksen

verberg
Reageren op dit item
Titel
Reactie
vet - cursief - onderlijnd - titel - link tekst - alinea - voorbeeld
  Gebruik mijn ondertekening

Reacties

door UncleBrazzie
draak, 170 / 405
gepost: 18-11-2004
om 11u49
 On a Pale Horse
Lekkere brokjes van me,




Ik heb net On a Pale Horse uit, het eerste deel van Pierce Anthony's Incarnations of Immortality.


Ik heb al heel wat tegenstrijdige reviews over deze reeks gelezen en ik moet zeggen: het is inderdaad een wisselvallig.




Zane is een loser die door omstandigheden in de rol van de Dood gedwongen wordt en dus diens taak fulltime moet overnemen. Gaandeweg komt hij tot een aantal inzichten, niet enkel over zichzelf maar ook over de rol van de Dood, Goed, Kwaad, Hemel en Hel. Ook andere natuurkrachten als het Lot, de Natuur, Oorlog en vadertje Tijd krijgen en rol in het boek, als een soort van prelude op de komende delen. Zane wordt uiteindelijk verliefd op een vrouw die in een mysterieus plot van SAtan verwikkeld zit, waar Zane in zijn nieuwe rol als Dood een stokje in de wielen moet steken om haar voor zich te kunnen winnen en de wereld te redden.




Op zich is het allemaal niet nieuw. Loser redt de wereld en transcendeert daardoor zijn eigen kleine zelf. Ook het gegeven van de Dood als een normale jongen met zijn eigen kleine kantjes en twijfels kennen we onderhand uit Pratchett's werk, films als Meet Joe Black en diverse anderen...al kan ik me voorstellen dat in de jaren 70, toen het boek voor het eerst verscheen, dit allemaal wat nieuwer en frisser was.




Anthony heeft een schrijfstijl die ik persoonlijk nogal magertjes vind. Hij komt bij wijlen grappig uit de hoek, al is het dan eerder een glimlachje dat hij bewerkstelligt en geen volwaardige lach.




Echt spannend kan je het boek niet noemen, daarvoor is het plot een beetje te simpel en voorspelbaar (per slot van rekening weet je al op voorhand dat Satan moet verliezen, n'est-ce pas?).




Er zitten een aantal leuke vondsten in het boek, zoals Mortis the Deathsteed die in een auto, boot of wat dan ook kan veranderen en alle paraphernalia die Zane meekrijgt op zijn tocht als Death.




Een internet reviewer schreef ergens dat de Incarnations reeks schijnbaar Anthony's manier was om zijn visie op goed en kwaad te verwoorden. En het is precies in dat licht dat het boek de moeite waard is. Elk van de incarnations is een alleenheerser in zijn/haar domein, zonder daarbij als Goed of Slecht te worden beoordeeld. Zelfs Satan krijgt ergens de toestemming om te zijn wie hij is, en krijgt op die manier meerwaarde doordat hij niet gewoon de gehoornde slechterik is, maar een natuurkracht met een gefundeerd bestaansrecht.




Mensen die graag Nobilis spelen en graag metafysische boeken lezen zullen aan dit boek wel wat hebben, hoewel het inderdaad allemaal soms een beetje anemisch is.




Kussikus van Uncle Brazzie die nu eindelijk aan Amber kan beginnen.


------------------------------------------------------------------------------------------




Peter Pan Must Die.
door Dworin
draak, 197 / 726
gepost: 19-11-2004
om 2u58
 Re: On a Pale Horse
Maar het belangrijkste aan dit boek: wat je ook doet, lees niet de uitleiding (author's notes of hoe hij dat ook noemt). Vond ik het boekje nog te pruimen (eerste kennismaking met Piers, dan ben je altijd milder over schrijfstijl, niewaar?), die blinde darm hadden ze eruit moeten snijden. Kreeg er acute krampen van.




De vervolgboeken uit de serie gaan trouwens over het verijdelen van Satans verdere pogingen die vrouwelijke hoofdpersoon uit de weg te ruimen. Dat schept wel een rode draad, maar een beetje een vermoeiende. Ik ben na deel drie maar gestopt (deel twee is echt flut, bij de weg)


Dworin


~Donnez-moi ma robe pour mieux entendre~
door UncleBrazzie
draak, 171 / 405
gepost: 19-11-2004
om 11u23
 Re: On a Pale Horse
Nu heb ik die endeldarm uiteraard wel gelezen en laat ik het zo stellen: ik denk niet dat mijnheer Anthony veel vrienden heeft. Lijkt mij een tamelijk buitennissig persoon met een bijzonder onderkoeld gevoel voor humor. Ofwel neemt die mens zichzelf niet zo heel serieus maar slaagt hij er niet zo best in dat over te brengen, ofwel is het een verwaande eigenheimer die iets aan zijn ego moet doen...




Kussikus van Uncle Brazzie die altijd in- en uitleidingen leest want waarom staan z'er anders in?


------------------------------------------------------------------------------------------




Peter Pan Must Die.

Dit item bevindt zich in:

Meer ... > Boeken > Reeksen

naar boven