[Game Fiction] The Dark Elf Trilogy 3: Sojourn

Dit item bevindt zich in:

Meer ... > Boeken > Recensies

“Run, Eleni” Connor Thistledown cried, waving his sword and bearing down on the drow. “It is a dark elf, a drow!”. Of all that Connor has cried, Drizzt only understood the word “drow.” The young man’s attitude and intent could not be mistaken, though, for Connor charged straight between Drizzt and Eleni, his sword tip pointed Drizzt’s way. Eleni managed to get her feet behind her brother, but she did not flee. She, too, had heard of the evil dark elves, and she would not leave Connor to face one alone. “Turn away, dark elf,” Connor growled. “I am an expert swordsman and much stronger than you”. Drizzt held his hand not understanding a word…






Sojourn is het derde en laatste boek van de schitterende Dark Elf Trilogy. Het boek telt iets meer dan 300 pagina’s en werd in 1991 gepubliceerd. De schrijver die in werkelijkheid Bob Salvatore noemt, werd geboren in Massachusetts waar hij nog steeds woont. Sojourn is het 8’ste boek dat hij geschreven heeft.



Net als de vorige 2 boeken gaat dit verhaal over de levenswandel van Drizzt Do ‘Urden. Drizzt heeft samen met Guenhwyvar, de panter,de underdark voorgoed de rug toegekeerd, en probeert nu een nieuw leven te beginnen in de buitenwereld. Aangezien de jonge drow zijn hele leven in een ondergrondse wereld heeft doorgebracht, is dit geen makkelijke klus. Het zonlicht is pijnlijk en zijn typische “drowkleding” begint stilaan weg te branden door het zonlicht. Tijdens zijn verblijf in de buitenwereld leert hij dat vriendschap sluiten met de bewoners ervan niet makkelijk is. Zijn afkomst boezemt achterdocht, haat en angst aan, wat hem vaak in de problemen brengt.



Tijdens zijn tocht ontmoet hij verschillende tegenstanders die hem naar het leven staan … waaronder zelfs een heuse rode draak …Hephaestus. Gelukkig kan hij ook rekenen op verschillende bondgenoten waar vooral Montolio de ranger, en het jonge meisje, Catti-Brie, een belangrijke rol in spelen.



Wat er direct opvalt bij het lezen van Sojourn is dat de sfeer die er te vinden is in Homeland en Exile verdwenen is. De donkere en gevaarlijke onderaardse wereld heeft plaats gemaakt voor de buitenwereld … een wereld zoals wij die kennen met bossen, velden, bergen … en niet te vergeten zaken als de zon, maan en seizoenen. Dit wil niet zeggen dat het boek minder goed is dan zijn voorgangers. Helemaal niet!!! Het is in het begin even wennen maar dat maakt het ook makkelijker om de gevoelens van Drizzt te begrijpen. Hij komt namelijk ook aan in een compleet ombekende wereld. Het is fantastisch hoe de schrijver rekening heeft gehouden met zaken die wij als zelfsprekend beschouwen, maar voor Drizzt totaal onbekend zijn. Petje af voor de schrijver van deze fantastische reeks. Ik heb met veel plezier de drie boeken gelezen en kan alleen maar anderen aanmoedigen om hetzelfde te doen. Spijt zul je er zeker niet van hebben.

Dit item bevindt zich in:

Meer ... > Boeken > Recensies