Schrijver: George Orwell
Dit boek is een klassieker, het woord ‘Orwelliaans’ is een woord dat in het woordenboek is opgenomen. Overal wordt rond de oren geslagen met Big Brother, een figuur dat is afgeleid zijn van Grote Broer, de dictator uit George Orwells boek. Overal vallen de woorden ‘1984’ en vaporiseren uit de lucht. Genoeg redenen dus om dit boek eens te lezen. Ik weet dat klassiekers mij meestal niet zo goed liggen, maar ik moet zeggen dat dit best is meegevallen.
Het boek handelt over vrijheid en hoe een mens kan gebroken worden en zo dingen kan doen die totaal tegen zijn natuur indruisen.
Hij leest snel en vlot. Orwell heeft dan ook een mooie stijl: hij zegt eigenlijk niet zo veel, maar toch wordt je in zijn denkbeeldige wereld meegezogen en na een tijd lukt het hem zelfs om de denkbeelden van Winston in twijfel te trekken en je af te vragen waarom Grote Broer nu weer niet zo goed was. Het verhaal is wel voorspelbaar in die mate dat je weet dat Winston op het einde van het boek zal doodgaan. Maar je weet echter niet wat in de tussentijd gaat gebeuren en wat Winston gaat verwezenlijken voordat hij daadwerkelijk sterft.
Winston is ook de goede persoon om als hoofdpersoon te nemen omdat hij net dat ene is dat de Partij van Grote Broer minacht en dood wil. Je komt echter bijna niets te weten over de karakters, dus je kan niet echt zeggen dat Orwell aan karakteruitdieping heeft gedaan, maar het helpt natuurlijk wel het beeld te versterken dat personen in 1984 geen persoonlijkheid hebben en dat het verleden wordt beheerst door het heden. Een ander puntje (dat nauwelijks kritiek kan genoemd worden): het valt heel hard op dat Orwell het regime van de Partij heeft gespiegeld aan de communisten en Stalin in het algemeen. Ook de figuur op de voorflap van de uitgave die ik heb is gewoon een Stalin die ietsje dikker is dan normaal.
Hier draait op mandragon al een kleine discussie over het boek
Vrijheid is kunnen zeggen dat twee plus twee vier is



