Een dag uit het leven van Karel

verberg
Een intern bericht sturen
Aan:
CC:
Onderwerp
Bericht
vet - cursief - onderlijnd - titel - link tekst - alinea - voorbeeld

Dit item bevindt zich in:

Online RPGs > Tilly-Vally Tropical > 2. De Preluden

verberg
Reageren op dit item
Titel
Reactie
vet - cursief - onderlijnd - titel - link tekst - alinea - voorbeeld
  Gebruik mijn ondertekening
13-10-2009, 12u32, door Aegnahr
... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ...

Dit is Karel

beter gekend als 'Eénbeen".

Niemand weet hoe,
niemand weet waarom,
maar op een bepaalde dag in zijn arm leven
werd de wereld zoals hij hem kende
volledig omgegooid.

Dit is zijn verhaal:

Reacties

door maglash
draak, 474 / 614
gepost: 12-10-2009
om 15u16

gewijzigd door Aegnahr
13-10-2009 om 12u32

 Antw: Een dag uit het leven van Karel
Mmmmh... Ik draai me om en probeer verder te slapen, maar ik dwing mezelf overend. Alle zwervers van deze wijk liggen hier, behalve Jaap en z'n vrienden.
Was het maandag? In dat geval mot ik naar Jaap. Mijn been doet opeens pijn. En dat terwijl het er al tien jaar af legt! Nou ja, Jaap die ken niet wachten. Ik ken me nog herinneren dat we een ontzettende ruzie kregen toen ik een keer een dag niet was gekomen. Gelukkig was Kees erbij, anders had ik misschien wel een kaakbreuk opgelopen. Ik sta op en trek mijn gehavende blouse recht. Ik pak mijn krukken. Toch aardig dat Kees die voor mij gemaakt heeft toen...
Ik kom onder de brug vandaan en hink door de straat. In het voorbijgaan van de kiosk kijk ik effe op een krant. Jep, 't is maandag. en loop de steeg van Kees in. Hij legt daar met z'n hoed over zijn ogen. Ik weet dat hij niet slaapt.
'Zo vroeg?' bromt hij. Dat doet hij al jaren. Elleke maandag als ik langskom, dag in dag uit, jaar in jaar uit. Hij staat op en ik zeg 'ja.' Zoals ik al zovele jaren zeg.
'Botje heeft zijn enkel gisteren gebroken' zegt hij. Zwijgend lopen we naar de straat. Jaap trekt een doek over zijn ogen, en ik trek een gebroken kruk uit mijn zak. de andere twee stop ik terug en ik begin zacht heen en weer te wiegen om extra aandoenlijk te lijken. Jaap legt zijn hoed op straat en begint ook te wiegen.

Na ongeveer twee uur ligt er al wat geld in. 'Weinig...' bromt Jaap. net zoals elke maandag, elke maand, elk jaar. Ik pak een van mijn krukken uit mijn tas en sta op. met de kruk onder mijn oksel wrijf ik in mijn handen en loop naar de haven. Vreemd, er staat helemaal niemand.
Normaal gezien is er altijd wel volk en een overvloed aan bedrijvigheid. Alleen nu is alles verlaten en heerst er een doodse stilte. Zelfs de plaats waar elke maandag de vismarkt stond waar je om voedselresten gaat bedelen is op dit moment leeg. Dit is onmogelijk. Daar sta je dan helemaal alleen op één kruk en één been. Een warme wind blaast door je haren en links van je, in een verlaten hangar tussen twee grote containers, zie je plots een paars-roze gloed. Misschien heeft er iemand daar een vuurtje gemaakt en is er wat te eten, denk je bij jezelf. Dus pikkel je ernaartoe. Doch, hoe dichter je komt, hoe harder de warme wind je in de rug duwt. Tegen de tijd dat je aan de voorste container bent, wakkert de wind zo hard aan dat hij je bijna omver gooit. Tussen de twee containers zoek je dekking en daar zie je dat vlak voor je de grond opengescheurd is. Bijna val je. Nog even behou je je evenwicht en staar je in de hypnotiserende draaibeweging van een paars-roze vortex. Je brein sluit zich af en passief moet je toezien hoe je lichaam zichzelf voorover laat vallen in de kolkende diepte. Gewichtsloos en onbeweeglijk zweef je door het onbekende. Het voelt aan alsof alle moleculen van je lichaam uit elkaar worden getrokken en op een andere plaats worden teruggezet. Emoties en gevoelens wisselen elkaar in razendsnel tempo af terwijl het gehele kleurenspectrum zich op je netvlies brandt. Een niet nader te bepalen tijd zweef je zo door. Rood - kwaad - groen - misselijk - blauw - koud - oranje - vrolijk - geel - moedeloos - ... tot alles op een gegeven moment klaarblijkelijk begint te vertragen en er een paarse waas over je ogen trekt. De vortex heeft je in zijn macht. Je kan geen kant meer op. Ledematen bewegen niet meer en alhoewel je nog bij bewustzijn bent, kan je niet meer nadenken. Het enige dat er nu nog door je hoofd gaat is: "Is dit het einde...?". Terwijl je verder en verder wegzweeft naar een onbekende bestemming...((click))

Dit item bevindt zich in:

Online RPGs > Tilly-Vally Tropical > 2. De Preluden

"Het leven is wat er gebeurt, terwijl jij andere plannen maakt!"

"Life is what happens, while you are making other plans" - - - John Lennon

naar boven