Een dag uit het leven van Herman Dentimmerman

verberg
Een intern bericht sturen
Aan:
CC:
Onderwerp
Bericht
vet - cursief - onderlijnd - titel - link tekst - alinea - voorbeeld

Dit item bevindt zich in:

Online RPGs > Tilly-Vally Tropical > 2. De Preluden

verberg
Reageren op dit item
Titel
Reactie
vet - cursief - onderlijnd - titel - link tekst - alinea - voorbeeld
  Gebruik mijn ondertekening
21-9-2009, 8u47, door Aegnahr
... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ...

Dit is Herman Dentimmerman.

Goed gemutste timmerman, fanatiek biljarter en heeft altijd een hamer bij.

Niemand weet hoe,
niemand weet waarom,
maar op een bepaalde dag in zijn leven
werd de wereld zoals hij hem kende
volledig omgegooid.

Dit is zijn verhaal:

Reacties

door wittekop
draak, 774 / 953
gepost: 17-9-2009
om 20u23

gewijzigd door Aegnahr
21-9-2009 om 8u47

 Antw: Een dag uit het leven van Herman Dentimmerman
Zoals gewoonlijk sta ik op om 7 uur in de ochtend om de dag te beginnen met een goed en stevig ontbijt. Na het ontbijt ga ik dan naar mijn werk. De winkel gaat pas open om 9 uur maar dat wil niet zeggen dat er niets kan gemaakt worden. En vandaag heb ik zin om een kast te maken. Ik rij met de fiets om een beetje een modelburger te zijn die geeft om het milieu. Onderweg fluit ikmet heimwee een liedje dat ooit een hit is geweest in mijn jeugd maar dat niemand meer kent. Jammer.

Eens aangekomen bij de winkel zet ik mijn fiets tegen de gevel en ga door de winkel naar het atelier. Het liedje dat ik aan het fluiten was is nu veranderd in �wat zullen we drinken� en af en toe waag ik het zelfs om te zingen. Er is toch niemand die het merkt. Zorgvuldig blader ik door de hoop klaargemaakte plannetjes voor kasten en vind een model dat me aanstaat. Eerst op zoek naar een goede houtsoort om de kast in te maken en dan kan ik beginnen.

Na een uurtje werken komt mijn broer binnen en doet hij de winkel open. Momenteel zijn er nog geen klanten dus komt hij me nog even helpen met de kast. Rond 10 uur komen er een paar klanten binnen waarvan eentje een tafel en een ander een set stoelen koopt. Na nog een tijdje doorgewerkt te hebben is het tijd voor een middag pauze waarna we weer meteen aan het werk gaan. In de namiddag komen er weer een paar klanten en om 5 uur hebben we goed verkocht en is het tijd om naar huis te gaan. Ik immer fluitend op mijn fiets en mijn broer te voet. Jaja, echte groene jongens, wij twee.

Als ik thuiskomt is het eten, dat mijn vrouw gemaakt heeft, net klaar. Het is puree met worst - - echt goed - - en we beginnen er samen van te eten. Na het eten vertrekt ik naar de biljart. Zoals gewoonlijk worden er twee spelletjes gespeeld waarvan ik er zelfs één win en na de nabespreking (en zeven pinten die ervij horen) vertrek ik naar huis om in bed te kruipen en morgen weer een nieuwe dag te beginnen.

Terwijl je zo naar huis fietst en het fluiten van een deuntje je al niet meer zo goed afgaat, steekt er plots een frisse bries op. Raar, daarnet was het nog volledig windstil! Je besluit van er maar niks achter te zoeken en gewoon zo snel mogelijk thuis te komen. Maar dat is nog niet zo simpel. De zachte bries is inmiddels aangewakkerd tot een stevige wind en je krijgt het moeilijk om je stuur recht te houden en vooruit te komen. Tot het moment dat een felle windstoot je van je fiets werpt. Gelukkig kom je vrij zacht neer in de berm van de weg. Je fiets bolt en botst een eindje verder tegen een oude eik en valt dan uiteindelijk ook neer. De wind suist je nu om de oren. Vlug krabbel je recht en loopt richting eik om je fiets terug te halen. Daar zie je iets vreemds: tussen twee wortels van de massieve boom zie je iets bewegen. Een soort bewegend lichtje. Je besluit van toch even dichter te kijken. Plots scheurt de grond open tot vlak voor je voeten. Bijna val je. Nog even behou je je evenwicht en staar je in de hypnotiserende draaibeweging van een paars-roze vortex. Je brein sluit zich af en passief moet je toezien hoe je lichaam zichzelf voorover laat vallen in de kolkende diepte. Gewichtsloos en onbeweeglijk zweef je door het onbekende. Het voelt aan alsof alle moleculen van je lichaam uit elkaar worden getrokken en op een andere plaats worden teruggezet. Emoties en gevoelens wisselen elkaar in razendsnel tempo af terwijl het gehele kleurenspectrum zich op je netvlies brandt. Een niet nader te bepalen tijd zweef je zo door. Rood - kwaad - groen - misselijk - blauw - koud - oranje - vrolijk - geel - moedeloos - ... tot alles op een gegeven moment klaarblijkelijk begint te vertragen en er een paarse waas over je ogen trekt. De vortex heeft je in zijn macht. Je kan geen kant meer op. Ledematen bewegen niet meer en alhoewel je nog bij bewustzijn bent, kan je niet meer nadenken. Het enige dat er nu nog door je hoofd gaat is: "Is dit het einde...?". Terwijl je verder en verder wegzweeft naar een onbekende bestemming...(klick)

Dit item bevindt zich in:

Online RPGs > Tilly-Vally Tropical > 2. De Preluden

"Het leven is wat er gebeurt, terwijl jij andere plannen maakt!"

"Life is what happens, while you are making other plans" - - - John Lennon

naar boven